Συστήματα ασφαλείας αυτοκινήτου: Πότε γίνονται επικίνδυνα, σύμφωνα με έρευνα
Η μελέτη των TÜV και Dekra διαπιστώνει ότι φθορά, μικροζημιές ή ελλιπής βαθμονόμηση αισθητήρων μπορεί να μειώσει την απόδοση χωρίς προειδοποίηση ή εντοπισμό στον τεχνικό έλεγχο

Τα συστήματα υποβοήθησης οδήγησης δεν ανταποκρίνονται πάντοτε σωστά. Νέα μελέτη από τους TÜV και Dekra διαπιστώνει πως ορισμένες δυσλειτουργίες ενδέχεται να μην εντοπιστούν ούτε κατά τον τεχνικό έλεγχο.
Τα σύγχρονα αυτοκίνητα εξοπλίζονται με όλο και περισσότερες τεχνολογίες που συνδράμουν τον οδηγό στην αποφυγή ατυχημάτων. Το αυτόματο φρενάρισμα έκτακτης ανάγκης, η διατήρηση λωρίδας, το προσαρμοζόμενο cruise control και η αναγνώριση των ορίων ταχύτητας έχουν πλέον σημαντική θέση στην οδική ασφάλεια. Ωστόσο, υπάρχει ένα πρόβλημα που δύσκολα γίνεται αντιληπτό: τα συστήματα μπορεί να υπολειτουργούν, χωρίς να εμφανίζεται ένδειξη βλάβης στο αυτοκίνητο.
Αυτό προκύπτει από νέα μελέτη στη Γερμανία, στην οποία έλαβαν μέρος φορείς τεχνικού ελέγχου, όπως οι TÜV και Dekra, μαζί με την FSD Fahrzeugsystemdaten GmbH. Τα στοιχεία της έρευνας δείχνουν ότι αρκετά αυτοκίνητα μπορεί να κυκλοφορούν με μειωμένη λειτουργικότητα στα συστήματα υποβοήθησης οδήγησης (ADAS), χωρίς να το γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες τους.
Τέτοιου είδους περιστατικά έχουν ήδη καταγραφεί. Για παράδειγμα, στον αυτοκινητόδρομο ένα όχημα με ενεργό προσαρμοζόμενο cruise control μπορεί να φρενάρει απότομα, ενώ ο δρόμος μπροστά είναι ελεύθερος. Το φαινόμενο, που αποκαλείται «phantom braking», έχει απασχολήσει επανειλημμένα τους κατασκευαστές. Επίσης, το σύστημα διατήρησης λωρίδας μπορεί να στρίψει απότομα το τιμόνι, ενώ η αναγνώριση πινακίδων να δείχνει εσφαλμένα όρια ταχύτητας.
Αυτές οι συμπεριφορές δεν σημαίνουν υποχρεωτικά ότι υπάρχει μηχανική ή ηλεκτρονική βλάβη. Μπορεί να σχετίζονται με τα όρια της τεχνολογίας, τις οδικές συνθήκες ή τον τρόπο με τον οποίο οι αισθητήρες «διαβάζουν» το περιβάλλον. Σε άλλες περιπτώσεις, ωστόσο, η αιτία είναι μια δυσλειτουργία που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή.
Όπως τονίζει η έρευνα, τα ADAS ενδέχεται να χάσουν μέρος της αποτελεσματικότητάς τους όσο περνά ο χρόνος, εξαιτίας φθοράς, παλαίωσης εξαρτημάτων ή μικρών ζημιών από συγκρούσεις. Πρόσθετος παράγοντας είναι οι επισκευές που δεν γίνονται με βάση τις προδιαγραφές του κατασκευαστή, κυρίως όταν αφορούν κάμερες ή αισθητήρες.
Σε πολλά νεότερα μοντέλα, οι κάμερες και οι αισθητήρες είναι τοποθετημένοι στο παρμπρίζ, στους προφυλακτήρες, στη μάσκα ή στους εξωτερικούς καθρέφτες. Μια ελαφριά πρόσκρουση κατά τη στάθμευση μπορεί να αλλάξει τη θέση ενός αισθητήρα, ακόμη κι αν δεν αφήσει ορατό σημάδι. Παρόμοιο πρόβλημα μπορεί να προκύψει και με την αλλαγή παρμπρίζ, όταν δεν γίνει στη συνέχεια η αναγκαία βαθμονόμηση της κάμερας.
Έτσι, το σύστημα ενδέχεται να παραμένει ενεργό, χωρίς όμως να λειτουργεί με την ακρίβεια που ορίζει ο κατασκευαστής. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι το αυτοκίνητο δεν αναγνωρίζει πάντα πως υπάρχει δυσλειτουργία.
Οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα συστήματα αυτοδιάγνωσης των σύγχρονων αυτοκινήτων δεν είναι πάντοτε σε θέση να κρίνουν αν τα συστήματα υποβοήθησης λειτουργούν όπως πρέπει. Μπορεί να επιβεβαιώνουν την επικοινωνία ανάμεσα στα ηλεκτρονικά μέρη, αλλά να μην εντοπίζουν ότι η πραγματική απόδοσή τους έχει αποκλίνει. Καθώς δεν εμφανίζεται προειδοποίηση στον πίνακα οργάνων, ο οδηγός μπορεί να θεωρεί πως όλα είναι εντάξει.
Ανάλογο κενό υπάρχει και στους τακτικούς τεχνικούς ελέγχους. Στη Γερμανία, όπου τα οχήματα περνούν από περιοδικό έλεγχο αντίστοιχο με το ελληνικό ΚΤΕΟ, η αξιολόγηση των ADAS στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα στοιχεία που δίνει το ίδιο το αυτοκίνητο. Αν το διαγνωστικό δεν καταγράψει σφάλμα, ο ελεγκτής μπορεί να μην καταφέρει να διαπιστώσει ότι η πραγματική απόδοση ενός συστήματος έχει υποβαθμιστεί.
Οι TÜV και Dekra ζητούν, γι’ αυτόν τον λόγο, να αλλάξουν οι διαδικασίες του τεχνικού ελέγχου και να ενσωματωθούν τρόποι μέτρησης της πραγματικής λειτουργίας των ADAS. Κρίνουν επίσης αναγκαίο οι ελεγκτικοί φορείς να αποκτήσουν ευκολότερη πρόσβαση στα τεχνικά δεδομένα των κατασκευαστών, ώστε να εντοπίζονται βλάβες που σήμερα δεν γίνονται αντιληπτές.
Οι ειδικοί υπογραμμίζουν, πάντως, ότι τα συστήματα υποβοήθησης έχουν ενισχύσει ουσιαστικά την οδική ασφάλεια. Το ζητούμενο είναι να συνεχίσουν να λειτουργούν αποτελεσματικά σε όλη τη διάρκεια ζωής του οχήματος, ενώ ο έλεγχός τους δεν πρέπει να περιορίζεται στο αν ανάβει κάποια προειδοποιητική λυχνία.
Για τους οδηγούς, αυτό σημαίνει πως μετά από εργασίες στο παρμπρίζ ή στον προφυλακτήρα χρειάζεται να διερευνάται αν πρέπει να βαθμονομηθούν οι αισθητήρες, ακόμη και όταν η ζημιά δείχνει μικρή. Αδικαιολόγητα φρεναρίσματα, απότομες κινήσεις του τιμονιού ή συχνές λανθασμένες ενδείξεις είναι επίσης λόγοι για έλεγχο σε εξειδικευμένο συνεργείο.
Το γεγονός ότι δεν έχει ανάψει κάποια προειδοποιητική λυχνία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το αυτοκίνητο λειτουργεί όπως πρέπει.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.






































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.