Γιατί οι Τούρκοι δεν θέλουν να εμπλακούν σε σύγκρουση κατά των Χούθι
Η Άγκυρα αποφεύγει σύγκρουση με τους Χούθι, καθώς τους θεωρεί ιστορικούς συμμάχους που στάθηκαν απέναντι στους Οθωμανούς στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι Τούρκοι εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι σε μια ανοιχτή σύγκρουση με τους Χούθι, καθώς στο ιστορικό τους υπόβαθρο υπάρχει η μνήμη της στάσης των ζαϊντίτικων ηγετών της Υεμένης, που είχαν σε κρίσιμες στιγμές στηρίξει την Οθωμανική Αυτοκρατορία στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρότι οι σημερινοί Χούθι είναι σύγχρονο κίνημα και όχι οι ίδιοι με τους τότε Ζαΐντι ιμάμηδες, η ιστορική αυτή σχέση εξακολουθεί να βαραίνει τις τουρκικές ισορροπίες και να εξηγεί τη διστακτικότητα της Άγκυρας.
Πιο αναλυτικά
Οι Τούρκοι δυσκολεύονται να σταθούν ευθέως κατά των σιιτών Χούθι για τον εξής απλό λόγο: Ήταν οι μόνοι που είχαν σταθεί στους Οθωμανούς την περίοδο του Α’ ΠΠ, ή τουλάχιστον η πρόγονη μορφή τους.
Οι Χούθι (Ανσαρουλλάχ) δεν υπήρχαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως τους γνωρίζουμε σήμερα.
Είναι σύγχρονο κίνημα των δεκαετιών 1990–2000, ζαϊντίτικο στην καταγωγή, με ηγεσία την οικογένεια αλ-Χούθι.
Στα υψίπεδα της Υεμένης κυριαρχούσαν οι Ζαΐντι ιμάμηδες. Ο Ιμάμης Γιαχία πολέμησε τους Οθωμανούς επί χρόνια.
Το 1911 υπέγραψε τη Συνθήκη του Νταάν: Αυτονομία στους Ζαΐντι με οθωμανική επικυριαρχία.
Στον Α΄ ΠΠ, μετά από αυτό το συμβιβασμό όμως , ο Γιαχία στάθηκε με την Υψηλή Πύλη. Οι Βρετανοί στήριξαν τους Ιντρισίδες στην Τιχάμα. Με την κατάρρευση της αυτοκρατορίας (1918) ο Γιαχία έμεινε κυρίαρχος στο βόρειο βασίλειο.
Από τότε πάντως οι Τούρκοι έχουν «ιδιαίτερες» σχέσεις με τους Χούθι.
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.