Οι λεκάνες της Αιγύπτου που θεωρούνται «μηχανές αιώρησης» (Vid)
Στην έρημο του Αμπού Γκουράμπ, 20 χιλιόμετρα νότια του Καΐρου, τα κατάλοιπα του Ναού του Ήλιου του φαραώ Νιούσερρα χρονολογούνται στον 25ο αιώνα π.Χ.
Στην έρημο του Αμπού Γκουράμπ, κοντά στο Κάιρο, οι εννέα αλαβάστρινες λεκάνες του Ναού του Ήλιου του φαραώ Νιούσερρα εξακολουθούν να προκαλούν απορίες στους αρχαιολόγους, καθώς η χρήση τους παραμένει ασαφής: άλλοι τις συνδέουν με τελετουργίες καθαρισμού και διαχείρισης νερού, ενώ πιο τολμηρές θεωρίες τις παρουσιάζουν ως μέρος ενός συστήματος ήχου και δονήσεων που ίσως μπορούσε ακόμη και να προκαλεί αιώρηση μικρών αντικειμένων.
Πιο αναλυτικά
Του Ναού του Ήλιου του φαραώ Νιούσερρα, ο οποίος χρονολογείται περίπου στον 25ο αιώνα π.Χ.
Ο Νιούσερρα, φαραώ της 5ης Δυναστείας, βασίλεψε σε μια περίοδο κατά την οποία η λατρεία του Ρα, του θεού του Ήλιου, είχε αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία. Στον ναό υπήρχε ένας τεράστιος οβελίσκος, ύψους περίπου 36 μέτρων, πάνω σε βάθρο ύψους περίπου 20 μέτρων, ενώ στην αυλή βρισκόταν ένας εντυπωσιακός βωμός, αποτελούμενος από πέντε μεγάλους όγκους λευκού αλαβάστρου.
Ανάμεσα στα ερείπια βρίσκεται ένα από τα πιο παράξενα στοιχεία του μνημείου. Κατά μήκος της ανατολικής πλευράς της αυλής σώζονται εννέα κυκλικές λεκάνες από αλάβαστρο, με διάμετρο περίπου 1,2 μέτρα. Η λειτουργία τους έχει αποτελέσει αντικείμενο διαφορετικών ερμηνειών. Ο χώρος διαθέτει επίσης αυλάκια και κανάλια στο δάπεδο, τα οποία έχουν συνδεθεί με τη διαχείριση υγρών και τελετουργικές διαδικασίες καθαρισμού και εξαγνισμού.
Το Rosicrucian Egyptian Museum αναφέρει κι άλλες προτάσεις ερευνητών, για παρόμοιες πέτρινες λεκάνες που ίσως να αποτελούσαν ακουστικούς και πιεζοηλεκτρικούς μετατροπείς. Σύμφωνα με τη θεωρία, η καμπύλη μορφή τους και οι ιδιότητες συγκεκριμένων πετρωμάτων, θα μπορούσαν να αξιοποιούν ήχους και μηχανικές δονήσεις, δημιουργώντας στάσιμα κύματα. Το ακόμη πιο εντυπωσιακό μέρος αυτής της θεωρίας είναι η υπόθεση, ότι ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να χρησιμοποιείται για ακουστική αιώρηση μικρών αντικειμένων ή νερού.
Η συγκεκριμένη ερμηνεία εντάσσεται σε μια πολύ ευρύτερη θεωρία του Putney, σύμφωνα με την οποία αρχαίες μεγαλιθικές κατασκευές σε διάφορα μέρη του κόσμου λειτουργούσαν ως ένα είδος ακουστικού και «ενεργειακού» δικτύου.
Έτσι, οι εννέα λεκάνες του Αμπού Γκουράμπ διχάζουν τους ερευνητές. Πρόκειται για τελετουργικές κατασκευές που συνδέονταν με νερό και εξαγνισμό ή για μέρος ενός συστήματος που αξιοποιούσε ήχο, δονήσεις και νερό;
Περισσότερα από 4.400 χρόνια μετά, οι ίδιες πέτρινες κατασκευές εξακολουθούν να προκαλούν το ενδιαφέρον και να τροφοδοτούν θεωρίες για μια χρήση που απέχει πολύ από όσα συνήθως περιμένουμε να συναντήσουμε σε ένα αρχαίο αιγυπτιακό μνημείο.
Δείτε βίντεο ΕΔΩ
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.