DNA από αρχαίο χειρόγραφο: μπορούμε να εξάγουμε το DNA του προσώπου που το έγραψε ή το κατείχε
Επιστήμονες εξάγουν για πρώτη φορά κρυμμένο DNA από χειρόγραφα 1.300 ετών, ανοίγοντας νέο πεδίο για την ταυτότητα γραφέων και κατόχων.
Επιστήμονες κατάφεραν για πρώτη φορά να εξάγουν κρυμμένο DNA από αρχαία χειρόγραφα και περγαμηνές έως 1.300 ετών, χωρίς να τα φθείρουν, ανοίγοντας έναν νέο δρόμο για τη μελέτη της ιστορίας. Με τη χρήση απλών και μη επεμβατικών τεχνικών, όπως ένα στεγνό κυτταρολογικό βουρτσάκι και αλληλούχιση νέας γενιάς, μπορούν πλέον να αντλούν βιολογικές πληροφορίες όχι μόνο για τα ζώα από τα οποία προήλθε η περγαμηνή, αλλά και για την εξέλιξη της κτηνοτροφίας και την εξάπλωση ασθενειών, προσθέτοντας μια νέα πηγή γνώσης δίπλα στο ίδιο το κείμενο.
Πιο αναλυτικά
Αυτό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα ήταν ότι τα αρχαία χειρόγραφα και οι περγαμηνές μας έδιναν πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία, την επιστήμη και τον πολιτισμό του παρελθόντος.
Μέσα στο υλικό τους όμως υπήρχαν και πολύτιμες βιολογικές πληροφορίες, που παρέμεναν κρυφές μέχρι σήμερα. Τώρα οι επιστήμονες μπορούν να εξάγουν κρυμμένο DNA από αυτά τα αρχαία χειρόγραφα, ανοίγοντας το δρόμο για έναν νέο τρόπο μελέτης της ιστορίας.
Εντυπωσιακό είναι επίσης το γεγονός πως δεν προκαλείται η παραμικρή φθορά στα πολύτιμα χειρόγραφα.
Οι ιστορικοί ενδιαφέρονταν κυρίως για το περιεχόμενο των κειμένων και το υλικό από το οποίο ήταν κατασκευασμένα τα χειρόγραφα, δεν είχε μελετηθεί σε αντίστοιχο βαθμό. Τώρα, οι επιστήμονες μπορούν να εξερευνήσουν και αυτή την «κρυφή» πηγή πληροφοριών, αφήνοντας τα χειρόγραφα απολύτως άθικτα.
Η περγαμηνή χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και σε περιοχές της Αφρικής για τη σύνταξη νομικών εγγράφων, θρησκευτικών κειμένων, χαρτών και διοικητικών αρχείων. Κατασκευαζόταν από δέρματα ζώων, τα οποία διατηρούν ακόμη ίχνη από το DNA των ζώων αυτών.
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Manuscript Studies, οι ερευνητές μπορούν με σύγχρονες τεχνικές αλληλούχισης DNA (Next-Generation Sequencing – NGS), να ανασύρουν αυτές τις πολύτιμες βιολογικές πληροφορίες, χωρίς να προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά στα ιστορικά έγγραφα.
Για να το πετύχουν αυτό δεν χρειάστηκε να κόψουν ή να ξύσουν την περγαμηνή, αλλά χρησιμοποιώντας ένα απλό, στεγνό κυτταρολογικό βουρτσάκι, το ίδιο εργαλείο που χρησιμοποιείται και στο Tεστ ΠΑΠ (Τεστ Παπανικολάου), το πέρασαν πάνω από την επιφάνεια της περγαμηνής με πολύ απαλές κινήσεις και συνέλλεξαν κύτταρα χωρίς να επηρεαστεί καθόλου το χειρόγραφο.
Στη συνέχεια, οι επιστήμονες απομόνωσαν τα κύτταρα και τα ανέλυσαν με τεχνολογίες Next-Generation Sequencing (NGS), Αλληλούχιση Νέας Γενιάς, οι οποίες χρησιμοποιούνται ακόμη και στην εγκληματολογική έρευνα.
Με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να ανακτήσουν και να ενισχύσουν γενετικές αλληλουχίες, χωρίς να αλλοιώσουν την κατάσταση των ιστορικών χειρογράφων.
Το DNA που έχει διατηρηθεί στις περγαμηνές μπορεί να προσφέρει πληροφορίες πολύ πέρα από την ιστορία των ίδιων των χειρογράφων. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση της εξέλιξης των ζώων, της ανάπτυξης των διαφόρων φυλών εκτροφής και της εξάπλωσης ασθενειών στα κοπάδια μέσα στους αιώνες.
Μέχρι σήμερα, τα χειρόγραφα μας έδιναν πληροφορίες μέσα από το περιεχόμενο των κειμένων τους. Πλέον, το διατηρημένο DNA προσθέτει μία ακόμη ανεξάρτητη πηγή στοιχείων, που μπορεί να μελετηθεί παράλληλα με το κείμενο και να προσφέρει μια πολύ πιο ολοκληρωμένη εικόνα της ιστορίας.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.