ΚΕΔΕ: «Οι οκτώ αλήθειες για τις απευθείας αναθέσεις στους Δήμους»
Με αφορμή την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η Ένωση υπερασπίζεται τη νομιμότητα της διαδικασίας έως 30.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ ανά οικονομικό έτος και καταγγέλλει στοχοποίηση αιρετών

Μετά τα δημοσιεύματα που ακολούθησαν την τελευταία έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ιδιαίτερα ως προς τις απευθείας αναθέσεις, η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) εξηγεί αναλυτικά το πλαίσιο που τις διέπει. Παράλληλα, καταγγέλλει την προσπάθεια για «άδικη κι αδικαιολόγητη στοχοποίηση αιρετών του αυτοδιοικητικού θεσμού». «Ως εδώ με το λαϊκισμό», τονίζει η ΚΕΔΕ, παρουσιάζοντας οκτώ αλήθειες για τον τρόπο εφαρμογής των απευθείας αναθέσεων.
Η ανακοίνωση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας στο σύνολό της
«Οι απευθείας αναθέσεις αποτελούν απολύτως νόμιμη διαδικασία, την οποία εφαρμόζουν τόσο οι Δήμοι όσο και το Κεντρικό Κράτος. Με αφορμή πρόσφατα δημοσιεύματα στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, που επιχειρούν την άδικη κι αδικαιολόγητη στοχοποίηση αιρετών του αυτοδιοικητικού θεσμού επειδή κάνουν χρήση της νόμιμης αυτής δυνατότητας για να διασφαλίσουν τη λειτουργία των Δήμων τους, η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας επιθυμεί να παραθέσει οκτώ αλήθειες για το θέμα:
Πρώτον, το άρθρο 118 του Ν.4412/2016, όπως ισχύει, προβλέπει ρητά την απευθείας ανάθεση, επιτρέποντάς την χωρίς άλλη προϋπόθεση για κάθε ετήσια δαπάνη προϋπολογιζόμενου ύψους έως 30.000 ευρώ (πλέον ΦΠΑ). Οι Δήμαρχοι, όπως είναι γνωστό, δεν καταθέτουν ούτε ψηφίζουν τους νόμους στη Βουλή. Αποστολή τους, όπως και των υπόλοιπων κρατικών λειτουργών, είναι να εφαρμόζουν τη νομοθεσία. Αυτό πράττουμε.
Δεύτερον, ο συγκεκριμένος Νόμος δεν προβλέπει σε καμία διάταξή του ότι η απευθείας ανάθεση προϋποθέτει απρόβλεπτη ή έκτακτη ανάγκη, ούτε αποκλείει να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο και ανά οικονομικό έτος. Επομένως, οι κατηγορίες κατά αιρετών της Αυτοδιοίκησης που επιλέγουν απευθείας αναθέσεις για δαπάνες των Δήμων τους, με τον ισχυρισμό ότι πρόκειται εξαρχής για μεμπτή ή αδιαφανή διαδικασία, φανερώνουν αφενός άγνοια της ισχύουσας νομοθεσίας. Αφετέρου, αποτελούν σαφή συκοφαντική δυσφήμηση και έκφραση απρέπειας εις βάρος των αιρετών του αυτοδιοικητικού θεσμού.
Τρίτον, υπενθυμίζουμε στους όψιμους επικριτές αποκλειστικά των αιρετών της Αυτοδιοίκησης ότι το άρθρο θεσπίστηκε από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2016, επί Υπουργείας κ. Σπίρτζη, και έκτοτε όχι μόνο δεν έχει τροποποιηθεί, αλλά εφαρμόζεται από το σύνολο σχεδόν των δημόσιων φορέων, υπηρεσιών και οργανισμών της Χώρας. Ανάμεσά τους είναι τα Υπουργεία, τα Δασαρχεία, οι Αρχαιολογικές Υπηρεσίες, η ΥΠΑ και τα ΝΠΔΔ του Κράτους. Η απευθείας ανάθεση δεν επινοήθηκε από τους Δημάρχους ούτε αφορά αποκλειστικά εκείνους· ο νομοθέτης την προέβλεψε για τις καθημερινές δαπάνες σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Για ποιο λόγο, λοιπόν, προκαλούν αντιδράσεις οι Δήμοι όταν καταφεύγουν σε αυτή, ενώ δεν υπάρχει αντίστοιχη ενόχληση για άλλους φορείς που την εφαρμόζουν, μάλιστα για πολύ μεγαλύτερα ποσά;
Τέταρτον, οι επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες κάθε είδους που παρέχονται στους Δήμους —όπως φορολογικές και λογιστικές εργασίες, εκπροσώπηση και παράσταση δικηγόρων σε δικαστήρια, υπηρεσίες τεχνικών και χρηματοδοτικών συμβούλων, δημόσιες σχέσεις, αδειοδότηση και ωρίμανση έργων, χάραξη ζωνών λιμένων και αιγιαλού, καθώς και καταγραφή και απομαγνητοφώνηση πρακτικών συλλογικών οργάνων—, ιδίως στους μικρούς και μεσαίους Δήμους, ανατίθενται κάθε χρόνο ή αναλαμβάνονται με πολυετή υποχρέωση, με απευθείας ανάθεση και έως 30.000 ευρώ. Ο νομοθέτης, όχι οι Δήμαρχοι, έδωσε τόσο στους Δημάρχους όσο και σε προϊσταμένους άλλων δημόσιων φορέων τη δυνατότητα να επιλέγουν τον επιστήμονα που εμπιστεύονται, θέτοντας ως όριο το ετήσιο κόστος της συγκεκριμένης υπηρεσίας. Αξίζει να επισημανθεί ότι σε κανέναν μικρό Δήμο το κόστος αυτών των υπηρεσιών δεν ξεπερνά, ως ξεχωριστή ετήσια δαπάνη, τις 30.000 ευρώ. Άρα, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, η απευθείας ανάθεση είναι απολύτως νόμιμη και δεν χρειάζεται να προηγηθεί διαγωνισμός.
Πέμπτον, οι απευθείας αναθέσεις δεν είναι μόνο νόμιμες, αλλά πραγματοποιούνται με πλήρη διαφάνεια. Πρόκειται για δημόσια διαδικασία, καθώς όλα τα στάδιά της, από το τεκμηριωμένο αίτημα έως την οριστική σύμβαση και το ένταλμα πληρωμής, δημοσιοποιούνται στη Διαύγεια και, όπου προβλέπεται, στο ΚΗΜΔΗΣ (Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων). Οι διαδικασίες δεν γίνονται κεκλεισμένων των θυρών ούτε διέπονται από διαπλοκή και αδιαφάνεια, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι, αλλά ακολουθούν πιστά τον νόμο και τις προβλεπόμενες διατάξεις. Επιπλέον, έως το 2019, όσο ίσχυε ο προληπτικός έλεγχος των δαπανών των ΟΤΑ, ο αρμόδιος επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου στην έδρα κάθε Δήμου εξέταζε συστηματικά όλες αυτές τις διαδικασίες.
Έκτον, επαναλαμβάνουμε ότι το ετήσιο όριο για τις απευθείας αναθέσεις ανέρχεται σε 30.000 ευρώ. Επομένως, αποτελεί σκόπιμη παραποίηση της πραγματικότητας και συκοφαντία οποιαδήποτε ανάρτηση ή δημοσίευμα εμφανίζει δολίως ως υπέρογκα τα ποσά που ανατίθενται σε συγκεκριμένους αναδόχους, προσθέτοντάς τα σε βάθος πολλών ετών αντί να τα εξετάζει ανά έτος, όπως είναι το ορθό μέτρο σύγκρισης και ελέγχου της νομιμότητας. Μια τέτοια πρόχειρη λογιστική προσέγγιση δεν εξυπηρετεί ούτε την αλήθεια ούτε το δημόσιο συμφέρον, ενώ όταν συνοδεύεται από μεγάλους τίτλους αποτελεί φθηνό λαϊκισμό. Οι Δήμοι χρειάζονται τις συγκεκριμένες υπηρεσίες κάθε χρόνο και όχι μόνο μία φορά. Για παράδειγμα, οι υπηρεσίες λογιστή και φοροτεχνικού απαιτούνται ετησίως, συνεπώς κάθε Δήμος θα συνάπτει αντίστοιχη σύμβαση κάθε χρόνο. Η πρόσθεση των συμβάσεων μιας πενταετίας ή δεκαετίας δεν συνιστά παράβαση του νόμου από το αυτοδιοικητικό προσωπικό· απλώς δείχνει ότι επιδιώκονται αρνητικές εντυπώσεις εις βάρος του και τίποτε περισσότερο.
Έβδομον, οι απευθείας αναθέσεις δεν αποτελούν χαριστικές συμβάσεις. Προβλέπουν συγκεκριμένα παραδοτέα, είτε πρόκειται για έργα, προμήθειες ή υπηρεσίες, τα οποία παραλαμβάνονται και πιστοποιούνται με υπογραφή από τις αρμόδιες επιτροπές κάθε Δήμου. Οι επιτροπές αυτές στελεχώνονται από υπαλλήλους των δημοτικών υπηρεσιών και όχι από αιρετούς. Αντίστοιχα, τα εντάλματα πληρωμής ελέγχονται ως προς την ουσία και την πληρότητά τους από τον προϊστάμενο των οικονομικών υπηρεσιών του Δήμου, όχι από τον δήμαρχο. Όταν προβάλλονται ποσά που φαίνονται μεγάλα χωρίς να διευκρινίζεται ότι αντιστοιχούν σε συγκεκριμένο έργο ή υπηρεσία προς τον Δήμο, καλλιεργείται λαϊκισμός και δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις περί δήθεν σπατάλης του δημόσιου χρήματος. Οι Δήμοι δεν πληρώνουν χωρίς αντίκρισμα: για κάθε δαπάνη υπάρχει τεχνική περιγραφή των ποσοτήτων ή των υπηρεσιών, καθώς και βεβαίωση ότι εκτελέστηκε σωστά ή παραλήφθηκε από την αρμόδια επιτροπή υπαλλήλων.
Κλείνοντας, επισημαίνουμε ότι οι Δήμοι είναι ο μόνος θεσμός του κράτους που ελέγχεται διαρκώς και σε πολλά επίπεδα. Το σύστημα αυτό προβλέπεται στο άρθρο 102 του Συντάγματος και αναπτύσσεται περαιτέρω από την ισχύουσα νομοθεσία.
Ο έλεγχος στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης πραγματοποιείται σε τέσσερα επίπεδα:
- Διοικητικός έλεγχος νομιμότητας.
- Από το Ελεγκτικό Συνέδριο ασκείται δημοσιονομικός και προσυμβατικός έλεγχος.
- Προβλέπονται εσωτερικός έλεγχος και διαφάνεια: οι ΟΤΑ οφείλουν να λειτουργούν Μονάδες Εσωτερικού Ελέγχου και Επιτροπές Ελέγχου, ενώ η Εθνική Αρχή Διαφάνειας πραγματοποιεί τακτικές ή έκτακτες επιθεωρήσεις για ζητήματα κακοδιοίκησης ή διαφθοράς. Επιπλέον, στη «Διαύγεια» και στο ΚΗΜΔΗΣ αναρτώνται υποχρεωτικά όλες οι διοικητικές πράξεις και οι δαπάνες.
- Υφίσταται δικαστικός αλλά και κοινωνικός έλεγχος. Δημότες ή φορείς που έχουν έννομο συμφέρον μπορούν να προσφύγουν κατά αποφάσεων των ΟΤΑ στα διοικητικά δικαστήρια ή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ενώ παράλληλα ασκείται πολιτικός έλεγχος από την αντιπολίτευση και τους πολίτες.
Με τις 8 αλήθειες για τις απευθείας αναθέσεις, η ΚΕΔΕ επιχειρεί να βάλει φρένο στον λαϊκισμό και να απαντήσει στο ζήτημα».
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.







































// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.