Άκης Σκέρτσος: «Με τους θύτες ή με τα θύματα;» – Τι προέβλεπε ο νόμος Παρασκευόπουλου και τι άλλαξε μετά το 2019

Ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος παρουσίασε σε ανάρτησή του στα social media τις αλλαγές που έγιναν από το 2019 έως σήμερα στο πλαίσιο για την έκτιση ποινών και την αποφυλάκιση καταδικασμένων. Παράλληλα, συνέκρινε τις νεότερες ρυθμίσεις με όσες ίσχυαν την περίοδο 2015-2019.

Αρχικά, ο κ. Σκέρτσος αναφέρεται στον νόμο 4322/2015, ο οποίος έγινε γνωστός ως νόμος Παρασκευόπουλου. Όπως επισημαίνει, οι διατάξεις του όριζαν ότι «για φυλάκιση έως 3 έτη το όριο πραγματικής έκτισης έπεσε από τα 2/5 στο 1/10 της ποινής». Για ποινές κάθειρξης πάνω από δέκα χρόνια, υπήρχε επίσης δυνατότητα υφ’ όρον αποφυλάκισης αφού είχε εκτιθεί πραγματικά το 1/3 της ποινής. «Σε πολύ σοβαρά εγκλήματα που επιβάλλουν κάθειρξη 15 ετών, αυτό σήμαινε έκτιση 5 χρόνων», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Τα στοιχεία που επικαλείται δείχνουν ότι από τον Απρίλιο του 2015 μέχρι τον Αύγουστο του 2019 έγιναν συνολικά 18.193 αποφυλακίσεις, δηλαδή περίπου 343 κάθε μήνα. Για το 2017 ειδικότερα, αναφέρει 320 αποφυλακίσεις καταδικασμένων για ληστείες, 1.137 για κλοπές και περίπου 700 για αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά.

Ποιες αλλαγές έγιναν μετά το 2019;

Ο υπουργός Επικρατείας σημειώνει ότι το 2021, όταν υπουργός ήταν ο Κώστας Τσιάρας, διευρύνθηκαν τα όρια έκτισης για ορισμένα σοβαρά εγκλήματα, μεταξύ των οποίων η ανθρωποκτονία από πρόθεση, ο βιασμός και η ληστεία.

Για την πρόσκαιρη κάθειρξη, σύμφωνα με τον ίδιο, πρέπει να έχει εκτιθεί το 4/5 της ποινής, μαζί με τον υπολογισμό του ευεργετικού χρόνου, και τουλάχιστον τα 3/5 να έχουν εκτιθεί με πραγματική κράτηση. Ως ενδεικτική περίπτωση αναφέρει κάθειρξη 15 ετών, για την οποία απαιτούνται τουλάχιστον 9 χρόνια στη φυλακή πριν καταστεί δυνατή η υφ’ όρον απόλυση.

Ο κ. Σκέρτσος αναφέρεται και στις μεταβολές του 2024, επί υπουργίας Γιώργου Φλωρίδη: το ανώτατο όριο πρόσκαιρης κάθειρξης ανέβηκε από τα 15 στα 20 χρόνια, ενώ η συνολική κάθειρξη για περισσότερα εγκλήματα αυξήθηκε από τα 20 στα 25 χρόνια. Επίσης, το 2026 το ειδικό όριο πραγματικής κράτησης για την υπό όρους απόλυση σε περιπτώσεις πολλαπλών ισοβίων αυξήθηκε από τα 25 στα 30 χρόνια.

«Σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου που μεριμνά για την προστασία και την ασφάλεια των πολιτών του, και ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων εξ αυτών, μια καταδικαστική απόφαση για ένα σοβαρό έγκλημα και ο τρόπος με τον οποίο αυτή εκτελείται υπηρετούν» τρεις στόχους, σύμφωνα με τον κ. Σκέρτσο: την τιμωρία του εγκλήματος και την απόδοση δικαιοσύνης, την προστασία των θυμάτων και τη στήριξή τους ώστε να αποκατασταθεί η βλάβη που υπέστησαν, καθώς και τον σωφρονισμό του καταδικασμένου, προκειμένου να επιστρέψει στην κοινωνία χωρίς να διαπράξει ξανά έγκλημα.

«Η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Αλέξη Τσίπρα, κατά την κρίση μου, απέτυχε και στους τρεις», δηλώνει ο υπουργός Επικρατείας. Προσθέτει ότι «το χειρότερο είναι ότι 7 χρόνια μετά δεν υπάρχει καμία μεταμέλεια από τον ίδιο τον κ. Τσίπρα για τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής παρά μόνο υποκριτικές κορώνες περί νομιμότητας και διαφάνειας».

Κάνοντας απολογισμό για την κυβερνητική πολιτική από το 2019 και μετά, ο υπουργός Επικρατείας αναγνωρίζει πως έχουν προχωρήσει σημαντικές αλλαγές, αλλά τονίζει ότι «έχουμε ακόμη δουλειά να κάνουμε».

Στο ίδιο πλαίσιο, υπογραμμίζει πως χρειάζονται περισσότερες και καλύτερες υποδομές στις φυλακές, αξιοπρεπείς συνθήκες κράτησης και ουσιαστική προετοιμασία των κρατουμένων για την επιστροφή τους στην κοινωνία. Σε αυτή την προσπάθεια, όπως σημειώνει, έχουν ρόλο η εκπαίδευση, η εργασία και η στήριξη μετά την αποφυλάκιση. Παράλληλα, υποστηρίζει την εφαρμογή εναλλακτικών μορφών έκτισης ποινής όταν το επιτρέπει η βαρύτητα του αδικήματος, όπως η κοινωφελής εργασία ή ο κατ’ οίκον περιορισμός με «βραχιολάκι».

«Αν ένας άνθρωπος βγαίνει από τη φυλακή πιο επικίνδυνος απ’ ό,τι μπήκε, το σωφρονιστικό σύστημα έχει αποτύχει», σημειώνει. Καταλήγει πως «ο ουσιαστικός σωφρονισμός είναι μέρος της προστασίας των θυμάτων», καθώς συμβάλλει και στην αποτροπή νέων εγκληματικών πράξεων.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ