Σκληρός ανταγωνισμός στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας

Ο ανταγωνισμός των κομμάτων που διεκδικούν ψηφοφόρους από την ίδια δεξαμενή αποτελεί εξίσωση για δυνατούς λύτες. Στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας επικρατεί μεγάλη αναστάτωση, καθώς ο πολλαπλασιασμός των κομμάτων και η προοπτική να εμφανιστούν νέοι σχηματισμοί εντείνουν μια σύγκρουση που παραπέμπει όλο και περισσότερο στο «ο θάνατός σου, η ζωή μου».

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΥΚΟΥΡΕΝΤΖΟΥ – ΠΗΓΗ: Realnews

Για τους βασικούς παίκτες αυτού του χώρου, το ζήτημα δεν περιορίζεται στο ότι απευθύνονται σε παρεμφερή εκλογικά ακροατήρια. Οι μετρήσεις καταγράφουν μεγάλη επικάλυψη στις δεξαμενές τους, αλλά και σημαντική προθυμία των ψηφοφόρων να στραφούν σε άλλη επιλογή. Έτσι, η ενίσχυση ενός κόμματος μπορεί να μεταφράζεται άμεσα σε απώλειες κάποιου άλλου, προκαλώντας ένταση και επιθέσεις ακόμη και κάτω από τη ζώνη.

Υπάρχει όμως και μία ακόμη παράμετρος: αρκετά νεότερα κόμματα είναι στενά συνδεδεμένα με τον αρχηγό τους, χωρίς να έχουν την πολυετή οργανωτική δομή των παραδοσιακών κομματικών σχηματισμών. Κατά συνέπεια, η εκλογική τους βάση είναι ευκολότερο να μετακινηθεί όταν εμφανίζεται νέος διεκδικητής με παρόμοια πολιτική ατζέντα. Η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, η Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου και η ΝΙΚΗ του Δημήτρη Νατσιού έχουν ήδη μπει σε σκληρή μεταξύ τους αναμέτρηση. Στο ίδιο πολιτικό πεδίο προστίθενται πια δύο παράγοντες με ιδιαίτερο βάρος: το ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά και η επιδίωξη πολιτικής επιστροφής του Ηλία Κασιδιάρη.

Οι δημοσκοπήσεις

Την πολυπλοκότητα που έχει αποκτήσει το τοπίο αναδεικνύουν οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις για τις μετακινήσεις ψηφοφόρων, σε περίπτωση ίδρυσης κόμματος από τον Σαμαρά ή τον Κασιδιάρη. Σύμφωνα με την έρευνα της Metron Analysis για το Mega, σε ένα πιθανό κόμμα Σαμαρά, το 21,5% της δυνητικής του δεξαμενής δηλώνει σήμερα Ν.Δ.. Ακολουθούν η Φωνή Λογικής με 7,2%, η Ελληνική Λύση με 6,9%, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού με 4,9% και η ΝΙΚΗ με 2,1%. Συνεπώς, τα 4 αυτά μικρότερα κόμματα αντιστοιχούν στο 21,1% των πιθανών υποστηρικτών του Σαμαρά, ενώ μαζί με τη Ν.Δ. φτάνουν το 42,6%.

Η συγκεκριμένη εικόνα υποδηλώνει πως μία πρωτοβουλία του Σαμαρά θα μπορούσε να αντλήσει ακροατήριο από περισσότερες από 1 δεξαμενές, και όχι μόνο από τους σημερινούς ψηφοφόρους της Ν.Δ..

Μέχρι τώρα, ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει προχωρήσει σε ανακοίνωση νέου κόμματος. Ωστόσο, τον Ιούνιο, όταν ερωτήθηκε ευθέως για το θέμα, ανέφερε πως έχει «λάβει τις αποφάσεις» του και θα τις ανακοινώσει «όταν και όπως πρέπει», εκφράζοντας παράλληλα την άποψη ότι η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη δεν εκπροσωπείται πλέον.

Ακόμη μεγαλύτερη εμφανίζεται η πίεση που θα μπορούσε να προκαλέσει μια πιθανή παρουσία του Κασιδιάρη. Από όσους δηλώνουν ότι ενδέχεται να τον στηρίξουν, το 14,8% ψηφίζει σήμερα Ελληνική Λύση, το 13% τη Φωνή Λογικής, το 6,9% την Ελπίδα για τη Δημοκρατία και το 4,5% τη ΝΙΚΗ. Τα 4 αυτά κόμματα, τα οποία στην πρόθεση ψήφου συγκεντρώνουν συνολικά 15,1%, καλύπτουν το 39,2% της δυνητικής δεξαμενής του Κασιδιάρη. Αν προστεθεί και το 14,9% που προέρχεται από τη Ν.Δ., πάνω από το μισό αυτής της δεξαμενής, δηλαδή 54,1%, βρίσκεται σε αυτά τα 5 κόμματα.

Η πλευρά του Κασιδιάρη έχει εξάλλου καταστήσει σαφές σε ποιον πολιτικό χώρο στρέφεται. Η δικηγόρος του, Βάσω Πανταζή, έχει αναφέρει ότι απευθύνεται στους ψηφοφόρους της Λατινοπούλου και του Βελόπουλου, ενώ έχει μιλήσει και για επαφές με πρόσωπα από τον χώρο της ΝΙΚΗΣ. Ο ίδιος έχει δηλώσει τη στήριξή του στη Συμμαχία Ελλήνων, ενώ το αν μπορεί να συμμετάσχει στις εκλογές θα εξεταστεί στο πλαίσιο της ισχύουσας νομοθεσίας και των προβλεπόμενων θεσμικών διαδικασιών.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ενόψει των επόμενων εκλογών, παρουσιάζει το γεγονός ότι η ΝΙΚΗ καταγράφει, μεταξύ όλων των κομμάτων της Δεξιάς, τα χαμηλότερα ποσοστά διαρροών προς άλλους σχηματισμούς. Για τους δημοσκόπους, αυτό παραπέμπει σε ένα «μπετοναρισμένο» κοινό, το οποίο δεν εντοπίζει κοινά χαρακτηριστικά με τους γειτονικούς πολιτικούς χώρους.

Η σύγκρουση για τις ίδιες εκλογικές δεξαμενές στα δεξιά της Ν.Δ. έχει μεταφερθεί πλέον στη δημόσια σφαίρα, με προσωπικές επιθέσεις και από τις δύο πλευρές. Πρόσφατα, η Α. Λατινοπούλου χαρακτήρισε τον Κ. Βελόπουλο «συνεταιράκι του Κυριάκου Μητσοτάκη», λέγοντας πως «στα δύσκολα πάντα βάζει πλάτη». Μολονότι αποτελεί πολιτικό τέκνο του Αντ. Σαμαρά, έχει απορρίψει το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον Μεσσήνιο πολιτικό και επιμένει ότι η Φωνή Λογικής θα κινηθεί αυτόνομα. Ο Κ. Βελόπουλος, από την άλλη, απαντά επιχειρώντας να υποβαθμίσει την πολιτική του αντίπαλο. Ενώ, από τη μία πλευρά, δηλώνει «εγώ στους αδύναμους δεν επιτίθεμαι ονομαστικά», επαναφέρει διαρκώς την καταγγελία ότι η Α. Λατινοπούλου πλαστογράφησε υπογραφές για να ιδρύσει κόμμα. Ακόμη σκληρότερη είναι η στάση του απέναντι στον Αντ. Σαμαρά, προφανώς επειδή εκτιμά ότι μπορεί να χάσει ψήφους προς αυτή την κατεύθυνση: διερωτάται «πόθεν είναι δεξιός;» και χαρακτηρίζει μια πιθανή νέα πρωτοβουλία του «πολιτικό ρεβανσισμό» κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Από την πλευρά του, ο Δ. Νατσιός της ΝΙΚΗΣ προσπαθεί να οριοθετηθεί με δύο διακριτές γραμμές. Αναφερόμενος στην Α. Λατινοπούλου, την έχει χαρακτηρίσει «σαρξ εκ της σαρκός της Ν.Δ.», θέτοντας υπό αμφισβήτηση την πολιτική απόσταση που τη χωρίζει από το κόμμα της κυβέρνησης. Πολύ πιο απόλυτη είναι η τοποθέτησή του για τον Κασιδιάρη. «Δεν έχουμε καμία σχέση με τον κύριο Κασιδιάρη, δεν συμφωνούμε με αυτά που πρεσβεύει», ανέφερε στις 23 Σεπτεμβρίου. Οι συγκεκριμένες τοποθετήσεις φανερώνουν διαφορετικούς πολιτικούς σχεδιασμούς. Ο Κ. Βελόπουλος επιδιώκει να θωρακίσει την εδραιωμένη κοινοβουλευτική δύναμη της Ελληνικής Λύσης από την εμφάνιση νέων διεκδικητών.

Η Α. Λατινοπούλου θέλει να προβάλει τη Φωνή Λογικής ως ανεξάρτητο πολιτικό πόλο, ενώ παράλληλα επιχειρεί να απομακρύνει τον Κ. Βελόπουλο από τους αντισυστημικούς ψηφοφόρους, αποδίδοντάς του πολιτική σύνδεση με τη Ν.Δ. Ο Δ. Νατσιός στηρίζει τη στρατηγική του στην ξεχωριστή φυσιογνωμία της ΝΙΚΗΣ και στη διαφοροποίησή της από τους υπόλοιπους ανταγωνιστές. Εάν ο Αντ. Σαμαράς αποφασίσει τελικά να ιδρύσει κόμμα, έχει ήδη συγκροτήσει μια δημόσια ατζέντα που περιλαμβάνει αιχμές προς την κυβέρνηση και δίνει βάρος στην οικονομία, στους θεσμούς και στα εθνικά θέματα. Αντίθετα, ο Κασιδιάρης φαίνεται να διεκδικεί απευθείας ψηφοφόρους από τις υφιστάμενες δεξαμενές των σχηματισμών που βρίσκονται δεξιότερα της Ν.Δ.

Η πίεση στις εκλογικές δεξαμενές δεξιά της Ν.Δ.

Αυτό ακριβώς προκαλεί τη μεγαλύτερη αναστάτωση: ο αριθμός των πολιτικών παικτών μεγαλώνει με πολύ ταχύτερο ρυθμό από τις εκλογικές δεξαμενές που μπορούν να διεκδικήσουν. Όσο αυξάνονται όσοι συμμετέχουν στη σύγκρουση, τόσο εντονότερη γίνεται για τον καθένα και την καθεμία η ανάγκη να προφυλάξει το δικό του ακροατήριο από τον πλησιέστερο ανταγωνιστή.