WSJ έγραψε, η Βουλή κοιμάται: η σιωπή που μιλάει από μόνη της

Ένα δημοσίευμα της Wall Street Journal που αφορά τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Θόδωρο Σκυλακάκη -όχι, συγγνώμη, τον υπουργό Παπασταύρου- και την πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα Κίμπερλι Γκιλφόιλ, βγήκε το Σάββατο. Σήμερα Τρίτη, τρεις μέρες μετά, το πολιτικό σύστημα κάνει πως δεν το είδε. Όχι επειδή δεν διαβάζεται· επειδή, προφανώς, δεν βολεύει να διαβαστεί.

Η σιωπή ως στρατηγική επιλογή

Ο δημοσιογράφος Π.Γ. Παπανικολάου θέτει το ερώτημα με τον πιο ωμό δυνατό τρόπο: υπάρχει καν κοινοβουλευτική αντιπολίτευση σε αυτή τη χώρα; Γιατί αν υπήρχε, θα έπρεπε ήδη να είναι στα κάγκελα, απαιτώντας παραίτηση Παπασταύρου και αποπομπή Γκιλφόιλ.

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό σχήμα, είναι πολιτική διαπίστωση με ημερομηνία λήξης που έχει ήδη περάσει. Ένα δημοσίευμα διεθνούς εμβέλειας, από μέσο που δεν γράφει για την πλάκα του, αφορά κυβερνητικό στέλεχος και ξένη διπλωματική παρουσία στην Ελλάδα -και το κοινοβουλευτικό τόξο επιλέγει την πλήρη απραξία. Ούτε ερώτηση, ούτε επίκαιρη, ούτε δελτίο Τύπου. Σαν να μην αφορά κανέναν.

Πρωτοσέλιδα με επιλεκτική μνήμη

Το ίδιο μοτίβο σιωπής εντοπίζει και ο δημοσιογράφος Γιώργος Τραπεζιώτης, σχολιάζοντας πως το ρεπορτάζ της WSJ έμεινε σχεδόν αόρατο στα σημερινά πρωτοσέλιδα. Μόνο μία εφημερίδα το ανέβασε στην πρώτη σελίδα, και μία ακόμη του έριξε ένα χτύπημα -πρόκειται, όπως σημειώνει, για τη «Δημοκρατία» και την «Εστία» αντίστοιχα. Τα υπόλοιπα, προφανώς, δεν είχαν χώρο.

Η διατύπωση «δεν χώραγε» είναι, φυσικά, ειρωνική: χώρος υπάρχει πάντα για ό,τι εξυπηρετεί, δεν υπάρχει όταν το θέμα φέρνει σε δύσκολη θέση το Μαξίμου. Και το ερώτημα που μένει μετέωρο, όπως τονίζει ο Τραπεζιώτης, είναι πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει απαντήσει σε τίποτα από όσα τέθηκαν.

Δεν χρειάζεται συνωμοσιολογία για να διαπιστώσει κανείς το αυτονόητο: όταν ένα ξένο μέσο κύρους ασχολείται με υπουργό και πρέσβειρα, και το εγχώριο σύστημα ελέγχου -αντιπολίτευση και Τύπος- απαντά με σιωπή, το πρόβλημα δεν είναι πια το δημοσίευμα. Είναι το ίδιο το σύστημα που έπαψε να λειτουργεί ως αντίβαρο, και έγινε ηχομονωμένος θάλαμος.