Το 1902, ο Μαχαραγιάς της Τζαϊπούρ σχεδίαζε να ταξιδέψει στην Αγγλία για να παραστεί στην τελετή στέψης του βασιλιά Εδουάρδου Ζ’. Ωστόσο, λόγω των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, πίστευε ότι το πέρασμα των ωκεανών και η κατανάλωση ξένου νερού θα τον καθιστούσαν… «ακάθαρτο». Για να το αποφύγει αυτό, πήρε μαζί του “αγιασμένο” νερό από τον ποταμό Γάγγη για όλη τη διάρκεια του ταξιδιού του.
Αυτό οδήγησε σε μία από τις πιο εντυπωσιακές ιστορίες ταξιδιού στην ιστορία της Ινδίας.
Ο μαχαραγιάς διέταξε την κατασκευή δύο γιγάντιων ασημένιων δοχείων για τη μεταφορά του “ιερού νερού” στη Βρετανία. Έμπειροι τεχνίτες στην Τζαϊπούρ εργάστηκαν επί μήνες για να δημιουργήσουν τα δοχεία, χρησιμοποιώντας λιωμένα ασημένια νομίσματα από το βασιλικό θησαυροφυλάκιο.
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν πραγματικά εντυπωσιακό.
Κάθε δοχείο είχε ύψος πάνω από ενάμισι μέτρο και μαζί μπορούσαν να μεταφέρουν χιλιάδες λίτρα νερού του Γάγγη. Τα τεράστια αυτά δοχεία μπήκαν αργότερα στο Βιβλίο Γκίνες ως τα μεγαλύτερα ασημένια αντικείμενα που κατασκευάστηκαν ποτέ στον κόσμο.
Όμως, η μεταφορά του “ιερού” νερού ανάμεσα σε ηπείρους στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν πολύ πιο περίπλοκη από το να φορτωθούν απλώς τα δοχεία σε ένα πλοίο. Ιστορικές αναφορές αναφέρουν ότι ο μαχαραγιάς ναύλωσε ένα ειδικό ατμόπλοιο με το όνομα SS Olympia για το ταξίδι από τη Βομβάη στην Αγγλία. Πριν από την αναχώρηση, περίπου 25 ιερείς φέρεται να “εξάγνισαν” το πλοίο με νερό του Γάγγη στις αποβάθρες της Βομβάης.
Το ίδιο το πλοίο έπρεπε να πληροί αυστηρές θρησκευτικές προϋποθέσεις. Σύμφωνα με τις αφηγήσεις της εποχής, μία βασική απαίτηση ήταν να μην είχε ποτέ μαγειρευτεί… βοδινό κρέας πάνω στο σκάφος. Το νεότευκτο SS Olympia επιλέχθηκε εν μέρει επειδή ικανοποιούσε αυτή την προϋπόθεση.
Ο Madho Singh II δεν ταξίδεψε μόνος. Σύμφωνα με αναφορές, περισσότεροι από 100 συνοδοί τον συνόδευσαν στο ταξίδι, ανάμεσά τους ιερείς, μάγειρες, υπηρέτες, γιατροί και σύμβουλοι. Στο πλοίο οργανώθηκαν ξεχωριστές κουζίνες ώστε το φαγητό να παρασκευάζεται σύμφωνα με αυστηρούς χορτοφαγικούς και θρησκευτικούς κανόνες. Μάλιστα, μία σουίτα του πλοίου είχε κρατηθεί για τον Gopalji, τη… θεότητα της βασιλικής οικογένειας, της οποίας το άγαλμα ταξίδεψε μαζί με τον Μαχαραγιά καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού.
Πριν ξεκινήσει το ταξίδι, μεγάλες ποσότητες νερού του Γάγγη μεταφέρθηκαν από το Χαριντβάρ στη Βομβάη μέσα σε βαρέλια και στη συνέχεια τοποθετήθηκαν στα γιγάντια ασημένια δοχεία. Η αναχώρηση μετατράπηκε σε ολόκληρο θέαμα στη Βομβάη. Ορισμένες ιστορικές αφηγήσεις υποστηρίζουν ότι κάτοικοι της πόλης συγκεντρώθηκαν με βάρκες κοντά στο λιμάνι μόνο και μόνο για να παρακολουθήσουν το βασιλικό πλοίο να φεύγει για την Αγγλία.
Ωστόσο, το ταξίδι μέσω της Ερυθράς Θάλασσας προς τη Βρετανία δεν ήταν απόλυτα ομαλό. Μία ιστορία από το ταξίδι αναφέρει ότι, κατά τη διάρκεια κακοκαιρίας κοντά στο Άντεν, οι ιερείς συμβούλευσαν τον Μαχαραγιά να προσφέρει ένα από τα ασημένια δοχεία στον Βαρούνα, τον ινδουιστικό θεό των ωκεανών, ώστε να ηρεμήσει η θάλασσα. Είτε συμβολική είτε κυριολεκτική, η ιστορία αυτή ενίσχυσε τον μύθο γύρω από το ταξίδι.
Όταν έφτασαν στην Αγγλία, τα τεράστια ασημένια δοχεία προκάλεσαν τεράστια περιέργεια. Η βρετανική κοινωνία φέρεται να εντυπωσιάστηκε από το θέαμα των γιγάντιων δοχείων που μετέφεραν ιερό νερό από ινδικό ποτάμι διασχίζοντας ωκεανούς. Κάποιες αναφορές μάλιστα υποστηρίζουν ότι ο ίδιος ο βασιλιάς Εδουάρδος Ζ’ είδε προσωπικά τα δοχεία κατά την παραμονή του μαχαραγιά.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της επίσκεψης, ο Madho Singh II πιστεύεται ότι συνέχισε να χρησιμοποιεί αποκλειστικά νερό του Γάγγη, τηρώντας παράλληλα τα θρησκευτικά του έθιμα στο εξωτερικό. Αναφορές αναφέρουν επίσης ότι απέφυγε ορισμένα επίσημα δείπνα των εκδηλώσεων στέψης επειδή… σερβιριζόταν βοδινό κρέας.
Με την πάροδο του χρόνου, το ταξίδι αυτό έγινε κάτι πολύ περισσότερο από μια βασιλική επίσκεψη στη Βρετανία. Συμβόλισε τη συνάντηση της πίστης, της διπλωματίας της αποικιοκρατικής εποχής, της βασιλικής πολυτέλειας και της ινδικής τεχνικής δεξιοτεχνίας.
Σήμερα, τα διάσημα ασημένια δοχεία εκτίθενται στο Μουσείο του Παλατιού της Πόλης στην Τζαϊπούρ, όπου επισκέπτες από όλο τον κόσμο συνεχίζουν να θαυμάζουν τα γιγάντια σκεύη που κάποτε μετέφεραν ιερό νερό του Γάγγη από την Ινδία στην Αγγλία πριν από περισσότερο από έναν αιώνα.
