Νέα επιστημονική μελέτη φέρνει στο προσκήνιο τους πιθανούς κινδύνους από τη μακροχρόνια χρήση της ομεπραζόλης, ενός από τα πιο διαδεδομένα φάρμακα για την αντιμετώπιση των γαστρικών προβλημάτων και της καούρας. Οι ερευνητές προειδοποιούν για τις πιθανές επιπτώσεις στην απορρόφηση βασικών μετάλλων και τον κίνδυνο αναιμίας και οστεοπόρωσης.
Μελέτη συνδέει τη μακροχρόνια χρήση ομεπραζόλης με ελλείψεις βασικών μετάλλων
Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ACS Omega νωρίτερα φέτος, ερευνητές από το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο (UNIFESP) διαπίστωσαν ότι η παρατεταμένη χρήση ομεπραζόλης μπορεί να προκαλέσει ελλείψεις σε βασικά μέταλλα. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης αναιμίας και οστεοπόρωσης, ενώ παράλληλα θέτει σε κίνδυνο τη συνολική υγεία των οστών.
Η Andréa Santana de Brito, ερευνήτρια στο UNIFESP (Universidade Federal de São Paulo), δήλωσε: «Δεν πρόκειται για δαιμονοποίηση του φαρμάκου, το οποίο είναι αποτελεσματικό για διάφορες γαστρικές παθήσεις. Το πρόβλημα έγκειται στην αλόγιστη χρήση του, ακόμη και για ήπια συμπτώματα όπως οι καούρες και για μεγάλα χρονικά διαστήματα μηνών ή και ετών. Οι παρενέργειές του δεν πρέπει να παραβλέπονται».
Πιθανές παρενέργειες και επιστημονικά δεδομένα
Ακόμη και όταν λαμβάνεται σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού, η ομεπραζόλη μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από παρενέργειες, όπως:
- Πονοκεφάλους
- Πόνο στο στομάχι
- Ναυτία
- Δυσκοιλιότητα ή διάρροια
- Εμετό
Η έρευνα πίσω από τις προειδοποιήσεις για την ομεπραζόλη
Η παραπάνω μελέτη διεξήχθη σε δύο ομάδες αρουραίων – στην πρώτη χορηγήθηκε ομεπραζόλη, ενώ η δεύτερη δεν έλαβε κανένα φάρμακο. Η δοκιμή διήρκεσε από 10 έως 60 ημέρες, με ποικίλες δόσεις που σχεδιάστηκαν έτσι ώστε να προσομοιάζουν τα πρότυπα ανθρώπινης κατανάλωσης. Τα αποτελέσματα υπογράμμισαν τη σημασία της περιορισμένης χρονικά χρήσης για την αποφυγή μακροχρόνιων βλαβών στο σκελετικό σύστημα.
Ερευνητές ανακάλυψαν ότι η παρατεταμένη χρήση συγκεκριμένης φαρμακευτικής αγωγής μετέβαλε τον τρόπο με τον οποίο τα θρεπτικά συστατικά απορροφώνται και κατανέμονται στον οργανισμό των πειραματόζωων. Η μελέτη έδειξε συσσώρευση ουσιών στο στομάχι, διαταραχές στον σπλήνα και το ήπαρ, καθώς και σημαντικές αλλοιώσεις στο αίμα.
Οι αναλύσεις αίματος στα πειραματόζωα έδειξαν αυξημένα επίπεδα ασβεστίου και μειωμένα επίπεδα σιδήρου, γεγονός που υποδηλώνει πιθανούς κινδύνους για την εμφάνιση αναιμίας και οστεοπόρωσης. Ωστόσο, απαιτούνται περαιτέρω εκτεταμένες μελέτες για την πλήρη επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων.
Τι είναι η οστεοπόρωση και πώς προκαλείται
Η οστεοπόρωση εξασθενεί τα οστά και τα καθιστά πιο εύθραυστα, αφήνοντάς τα ευάλωτα σε σπασίματα και κατάγματα καθώς η οστική πυκνότητα μειώνεται. Πρόκειται για μια πάθηση που εξελίσσεται σταδιακά σε βάθος ετών, χωρίς να παρουσιάζει προφανή προειδοποιητικά σημάδια.
Η διάγνωση της οστεοπόρωσης συνήθως γίνεται μόνο αφού κάποιος έχει υποστεί κάταγμα. Σύμφωνα με το Εθνικό Σύστημα Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (NHS), αυτό μπορεί να οφείλεται σε πτώσεις, ξαφνικές συγκρούσεις ή, σε σοβαρές περιπτώσεις, ακόμη και το φτέρνισμα μπορεί να είναι αρκετό για να σπάσει ένα πλευρό.
Με την πάροδο του χρόνου, η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρό χρόνιο πόνο, αναπηρία και απώλεια της ανεξαρτησίας. Η διαχείριση της νόσου επικεντρώνεται κυρίως στην πρόληψη των καταγμάτων και τη χρήση φαρμάκων για την ενδυνάμωση των οστών.
Συμπτώματα και αντιμετώπιση της αναιμίας
Η αναιμία προκαλεί μια ποικιλία συμπτωμάτων που επηρεάζουν την καθημερινότητα, όπως:
- Κόπωση και εξάντληση
- Δύσπνοια
- Ταχυπαλμία
- Ωχρότητα δέρματος και πονοκεφάλους
Η θεραπεία περιλαμβάνει ειδική φαρμακευτική αγωγή και διατροφικές προσαρμογές, όπως η αυξημένη κατανάλωση κρέατος και εμπλουτισμένων δημητριακών.
