Κλάιβ Ντέιβις: Ο άνθρωπος που ανακάλυψε τη Γουίτνεϊ Χιούστον και τον Μπρους Σπρίνγκστιν πέθανε

Ο θρυλικός μουσικός παραγωγός και κορυφαίο στέλεχος της αμερικανικής δισκογραφίας Κλάιβ Ντέιβις πέθανε σε ηλικία 94 ετών, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του.

Σύμφωνα με τον Guardian, ο Ντέιβις είχε νοσηλευτεί πρόσφατα με αναπνευστικά προβλήματα και ανάρρωνε στο σπίτι του. Από το 2021 είχε επίσης διαγνωστεί με την πάθηση Bell’s palsy, μια νευρολογική διαταραχή που προκαλεί παράλυση των μυών του προσώπου.

Ο άνθρωπος πίσω από μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής

Ο Ντέιβις θεωρείται μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας. Στη διάρκεια μιας καριέρας που ξεπέρασε τις έξι δεκαετίες, υπέγραψε ή ανέδειξε καλλιτέχνες όπως η Γουίτνεϊ Χιούστον, ο Μπρους Σπρίνγκστιν, η Τζάνις Τζόπλιν, ο Κάρλος Σαντάνα, ο Μπίλι Τζόελ, οι Aerosmith, η Αρίθα Φράνκλιν, η Πάτι Σμιθ, η Αλίσια Κις και πολλοί ακόμη.

Υπήρξε επικεφαλής ή κορυφαίο στέλεχος σε ορισμένες από τις μεγαλύτερες δισκογραφικές εταιρείες των ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων οι Columbia Records, Arista Records, RCA Group, J Records και Sony Music Entertainment.

Μέχρι τον θάνατό του κατείχε τη θέση του Chief Creative Officer στη Sony Music Entertainment.

Από τη Νομική του Χάρβαρντ στη μουσική βιομηχανία

Γεννημένος το 1932 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ο Ντέιβις σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και στη συνέχεια αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ.

Η είσοδός του στη μουσική βιομηχανία έγινε σχεδόν τυχαία. Αρχικά εργάστηκε ως νομικός σύμβουλος της Columbia Records, όπου εντυπωσίασε τη διοίκηση όταν επαναδιαπραγματεύτηκε με επιτυχία το συμβόλαιο του Μπομπ Ντίλαν.

Το 1967 έγινε πρόεδρος της εταιρείας και άρχισε να αλλάζει ριζικά το μουσικό της προφίλ.

Η στιγμή που ανακάλυψε το «χάρισμά» του

Ο ίδιος συνήθιζε να λέει ότι δεν είχε μουσική εκπαίδευση όταν ξεκίνησε.

«Ανακάλυψα κατά λάθος ότι είχα ένα εντελώς απροσδόκητο χάρισμα: αυτιά», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.

Μετά από επίσκεψή του στο ιστορικό φεστιβάλ Monterey Pop το 1967, υπέγραψε συμβόλαια με την Τζάνις Τζόπλιν και τον Κάρλος Σαντάνα, συμβάλλοντας στη μεταμόρφωση της Columbia σε μία από τις κυρίαρχες δυνάμεις της ροκ μουσικής.

Για τον Μπρους Σπρίνγκστιν είχε πει ότι διέκρινε αμέσως έναν αυθεντικό καλλιτέχνη και όχι απλώς «τον επόμενο Μπομπ Ντίλαν».

Η Γουίτνεϊ Χιούστον και η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας του

Η πιο στενή και διάσημη επαγγελματική σχέση της ζωής του ήταν εκείνη με τη Γουίτνεϊ Χιούστον.

Ο Ντέιβις την υπέγραψε το 1983, όταν ήταν μόλις 19 ετών. Πίστεψε τόσο πολύ στο ταλέντο της ώστε δύο εβδομάδες μετά την υπογραφή του συμβολαίου της την προώθησε σε τηλεοπτική εμφάνιση εθνικής εμβέλειας.

Στη συνέχεια συμμετείχε σχεδόν σε όλα τα άλμπουμ της και θεωρείται ο άνθρωπος που συνέβαλε καθοριστικά στη μετατροπή της σε παγκόσμιο μουσικό φαινόμενο.

Παρέμεινε δίπλα της και στις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής της, ακόμη και όταν τα προβλήματα υγείας και εξάρτησης απειλούσαν να καταστρέψουν την καριέρα της.

Δημιούργησε μουσικές αυτοκρατορίες

Μετά την αποχώρησή του από τη CBS τη δεκαετία του 1970, ίδρυσε την Arista Records, η οποία εξελίχθηκε σε μία από τις σημαντικότερες δισκογραφικές εταιρείες στον κόσμο.

Υπό την ηγεσία του, η Arista συνεργάστηκε με κορυφαία ονόματα όπως η Αρίθα Φράνκλιν, η Ντιόν Γουόργουικ, οι Grateful Dead και η Αλίσια Κις.

Αργότερα δημιούργησε την J Records, ενώ συνέβαλε επίσης στη δημιουργία της Bad Boy Records του Σον Κομπς και της LaFace Records των LA Reid και Babyface.

Παρά το γεγονός ότι παραδεχόταν πως δεν κατανοούσε πλήρως τη ραπ μουσική, αναγνώρισε νωρίς τη δυναμική της και στήριξε σημαντικά την ανάπτυξή της.

Οι συγκρούσεις και οι αντιπαραθέσεις

Ο Ντέιβις είχε τη φήμη ανθρώπου με ισχυρή προσωπικότητα, που συχνά επενέβαινε στις καλλιτεχνικές αποφάσεις των μουσικών του.

Καλλιτέχνες όπως η Κάρλι Σάιμον, ο Μπάρι Μάνιλοου και η Κέλι Κλάρκσον είχαν κατά καιρούς συγκρουστεί μαζί του για τη διαχείριση της καριέρας τους.

Ιδιαίτερα γνωστή έγινε η διαμάχη του με την Κέλι Κλάρκσον, η οποία αποκάλυψε ότι ο Ντέιβις είχε απορρίψει τραγούδια της και είχε ασκήσει έντονη κριτική στις συνθετικές της ικανότητες.

Παρά τις αντιδράσεις, οι περισσότεροι καλλιτέχνες αναγνώριζαν ότι διέθετε μοναδικό ένστικτο στην επιλογή τραγουδιών και ταλέντων.

Βραβεία, διακρίσεις και προσωπική ζωή

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του τιμήθηκε με τέσσερα βραβεία Grammy ως παραγωγός και εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame το 2000.

Το 2013, μέσα από την αυτοβιογραφία του «The Soundtrack of My Life», αποκάλυψε δημόσια ότι είναι αμφιφυλόφιλος, μιλώντας ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά του και τη ζωή του μετά το τέλος του δεύτερου γάμου του.

Απέκτησε τέσσερα παιδιά και παρέμεινε ενεργός στη μουσική βιομηχανία μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

«Διαμόρφωσε το soundtrack εκατομμυρίων ανθρώπων»

Σε ανακοίνωσή της, η οικογένειά του ανέφερε:

«Για τον κόσμο, ο πατέρας μας ήταν ο θρυλικός άνθρωπος της μουσικής του οποίου το όραμα, το ένστικτο και η αδιάκοπη επιδίωξη της τελειότητας διαμόρφωσαν το soundtrack αμέτρητων ζωών. Ανακάλυψε, καθοδήγησε και στήριξε μερικούς από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της σύγχρονης μουσικής ιστορίας».

Αμέσως μετά την ανακοίνωση του θανάτου του, προσωπικότητες όπως η Πάτι Σμιθ και ο Χάρι Κόνικ Τζούνιορ απέτισαν φόρο τιμής στον άνθρωπο που πολλοί θεωρούν τον σημαντικότερο «κυνηγό ταλέντων» στην ιστορία της αμερικανικής μουσικής.