Νέα ανακάλυψη στα βάθη του Ειρηνικού φωτίζει μυστήριο
Νέα επιστημονική έρευνα στο Οροπέδιο Όντονγκ Τζάβα του δυτικού Ειρηνικού ανατρέπει όσα ίσχυαν για το μεγαλύτερο ωκεάνιο οροπέδιο του πλανήτη.

Νέα σεισμικά και γεωφυσικά δεδομένα ανατρέπουν την έως τώρα εικόνα για το Οροπέδιο Όντονγκ Τζάβα στον δυτικό Ειρηνικό, δείχνοντας ότι δεν δημιουργήθηκε από μία μόνο γιγάντια ηφαιστειακή έκρηξη, αλλά από τη μακρόχρονη δράση ενός θερμοχημικού μανδυακού πλούμιου. Η έρευνα αποκαλύπτει επίσης ότι η ωκεάνια κρούστα στην περιοχή είναι ασυνήθιστα παχιά, λόγω εκτεταμένης μαγματικής υποπλήρωσης, προσφέροντας νέα στοιχεία για το πώς σχηματίζονται τα μεγάλα ωκεάνια οροπέδια και οι γιγάντιες γεωλογικές δομές της Γης.
Πιο αναλυτικά
Μια νέα επιστημονική έρευνα φέρνει στο φως στοιχεία που αλλάζουν όσα γνωρίζαμε για το Οροπέδιο Όντονγκ Τζάβα (Ontong Java Plateau), το μεγαλύτερο ωκεάνιο οροπέδιο του πλανήτη, το οποίο βρίσκεται στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό.
Για δεκαετίες, οι επιστήμονες πίστευαν ότι η τεράστια αυτή γεωλογική δομή δημιουργήθηκε από μία και μόνο γιγάντια έκρηξη ηφαιστείου και έκκριση μάγματος, πριν από περίπου 120 εκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο, τα νέα σεισμικά και γεωφυσικά δεδομένα δείχνουν ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη.
Σύμφωνα με τη μελέτη, το οροπέδιο σχηματίστηκε από τη δράση ενός θερμοχημικού μανδυακού πλούμιου. Πρόκειται για μια γιγάντια ανοδική στήλη υπέρθερμου πετρώματος που ανέρχεται από τα βαθύτερα στρώματα του μανδύα, μεταφέροντας όχι μόνο θερμότητα, αλλά και υλικό με διαφορετική χημική σύσταση. Καθώς το πλούμιο ανέβαινε, τροφοδοτούσε επί εκατομμύρια χρόνια τον σχηματισμό νέας ωκεάνιας κρούστας.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης, ότι η περιοχή διαθέτει ωκεάνια κρούστα πάχους περίπου 23 χιλιομέτρων, σχεδόν τριπλάσια από το συνηθισμένο πάχος. Αυτό οφείλεται, όχι μόνο στις εκτεταμένες ηφαιστειακές εκχύσεις στην επιφάνεια, αλλά και στη συσσώρευση μεγάλων ποσοτήτων μάγματος στο εσωτερικό και στη βάση της κρούστας, μια διαδικασία γνωστή ως μαγματική υποπλήρωση (underplating).
Η ανακάλυψη ενισχύει την άποψη ότι ο μανδύας της Γης λειτουργεί με πολύ πιο πολύπλοκους μηχανισμούς από όσους θεωρούσαν μέχρι σήμερα οι γεωλόγοι. Παράλληλα, προσφέρει νέα στοιχεία για τον σχηματισμό των Μεγάλων Πυριγενών Επαρχιών (Large Igneous Provinces – LIPs), γιγάντιων γεωλογικών δομών, που έχουν επηρεάσει την εξέλιξη της επιφάνειας του πλανήτη και, πιθανώς, το παγκόσμιο κλίμα στο μακρινό παρελθόν.
Αν και η έρευνα δεν αποκάλυψε κάποιον «χαμένο κόσμο» στον βυθό του Ειρηνικού, έφερε στο φως κάτι εξίσου εντυπωσιακό: Τον τρόπο με τον οποίο τα θερμοχημικά μανδυακά πλούμια συμβάλλουν στον σχηματισμό μεγάλων ωκεάνιων οροπεδίων και άλλων γιγάντιων γεωλογικών δομών.
Δείτε ΕΔΩ σχηματική αναπαράσταση της ανακάλυψης των ερευνητών κι ΕΔΩ φωτογραφία του οροπεδίου από δορυφόρο.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.