Ένας 13χρονος, σε μια βόλτα του στην περιοχή Spandau του Βερολίνου, ανακάλυψε ένα σπάνιο αρχαίο χάλκινο νόμισμα από την Τροία.
Το νόμισμα χρονολογείται μεταξύ 281 και 261 π.Χ. και εκδόθηκε από το νομισματοκοπείο του Ιλίου (Τροία της κλασικής και ελληνιστικής εποχής). Τώρα, εκτίθεται στο Μουσείο PETRI και είναι το πρώτο ελληνικό αρχαίο νόμισμα που έχει ανακαλυφθεί μέσα στην πόλη του Βερολίνου.
Το Ίλιον κατά την περίοδο που κόπηκε αυτό το νόμισμα είναι γνωστό στους αρχαιολόγους ως Τροία Η΄, ένα σύστημα αρίθμησης που βασίζεται στα στρώματα των ανασκαφών. Χτίστηκε από Έλληνες αποίκους μέσα στα εναπομείναντα τείχη της ακρόπολης της Τροίας VI της Εποχής του Χαλκού, της εποχής των Χετταίων (περίπου 1500 π.Χ.). Από την ίδρυσή της το 700 π.Χ., η Τροία Η΄ άκμασε και αναπτύχθηκε.
Ο ναός της Αθηνάς στην πόλη ήταν ένα σημαντικό περιφερειακό θρησκευτικό κέντρο και προσέλκυε επισκέπτες από όλο τον κλασικό κόσμο για να αποτίσουν φόρο τιμής στους τάφους των ηρώων του ομηρικού θρύλου. Λέγεται ότι ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος επισκεπτόταν τον ναό και έκανε θυσίες στους τάφους.
Το νόμισμα απεικονίζει την προστάτιδα θεότητα του Ιλίου, τη θεά Αθηνά. Στην εμπρόσθια όψη υπάρχει ένα προφίλ της θεάς Αθηνάς να φοράει την κορινθιακή περικεφαλαία, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά της χαρακτηριστικά. Στην πίσω όψη απεικονίζεται να φοράει κάλαθο (κάλυμμα κεφαλής) κρατώντας ένα δόρυ στο δεξί της χέρι και ένα αδράχτι στο αριστερό. Το νόμισμα έχει διάμετρο 12 χιλιοστά και ζυγίζει 7 γραμμάρια.
Αρχικά, οι αρχαιολόγοι αναρωτήθηκαν αν το νόμισμα ήταν μια «σύγχρονη απώλεια» — ίσως να είχε παραπέσει από κάποιον συλλέκτη τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, μια ανασκαφή στον χώρο της ανακάλυψης δείχνει μια πολύ βαθύτερη σύνδεση.
Διαπιστώθηκε ότι το σημείο ήταν ένας πολυεπίπεδος ιστορικός χώρος, που περιείχε ταφικά λείψανα της Εποχής του Χαλκού και του Σιδήρου, αντικείμενα της Ρωμαϊκής εποχής, ακόμη και ένα μεσαιωνικό σλαβικό εξάρτημα μαχαιριού. Αυτό το «αρχαιολογικό πλαίσιο» υποδηλώνει ότι το νόμισμα πιθανότατα έφτασε στην περιοχή πριν από αιώνες, αντί να το… έχασε κάποιος συλλέκτης ή αρχαιοκάπηλος.
Η παρουσία ενός τρωικού νομίσματος στη Βόρεια Ευρώπη θέτει ένα συναρπαστικό αίνιγμα. Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι πιθανότατα ταξίδευε κατά μήκος αρχαίων εμπορικών δρόμων. Οι περιοχές της Μεσογείου και της Βαλτικής συνδέονταν με τον Δρόμο του Κεχριμπαριού, όπου οι έμποροι από νότιες περιοχές αντάλλασσαν αγαθά με πολύτιμο βόρειο κεχριμπάρι (το οποίο οι Έλληνες ονόμαζαν ήλεκτρον).
Είναι ενδιαφέρον ότι, επειδή το νόμισμα είναι κατασκευασμένο από μπρούντζο και όχι από χρυσό ή ασήμι, είχε πολύ χαμηλή υλική αξία. Αυτό υποδηλώνει ότι δεν χρησιμοποιήθηκε για κάποια σημαντική επιχειρηματική συναλλαγή. Αντίθετα, η ανακάλυψή του κοντά σε τάφο υποδηλώνει μια συμβολική ή τελετουργική χρήση – ίσως φυλασσόταν ως φυλαχτό, αναμνηστικό ενός μακρινού ταξιδιού ή ως προσφορά στους νεκρούς.
Φωτογραφία εδώ
