Μια αίθουσα, πολλά ονόματα και μία σκιά

Σε μια τελετή αφιερωμένη στον Στέφανο Μάνο, το όνομα που προκάλεσε συζήτηση ήταν εκείνο που έλειπε. Ο Θόδωρος Σκυλακάκης δεν βρέθηκε στην ονοματοδοσία της κεντρικής αίθουσας συσκέψεων του ΥΠΕΝ, παρότι η διαδρομή του έδινε περισσότερους από έναν λόγους για να βρίσκεται εκεί. Και κάπως έτσι, η τιμητική εκδήλωση απέκτησε και μια δεύτερη, λιγότερο εορταστική ανάγνωση.

Δεν πρόκειται απλώς για έναν πρώην υπουργό του ίδιου χαρτοφυλακίου. Ο Σκυλακάκης είχε προσωπικούς και πολιτικούς δεσμούς με τον Μάνο επί περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Μετά τον θάνατό του, μάλιστα, είχε αποτυπώσει σε κείμενα όσα τους συνέδεαν. Η παρουσία του, επομένως, θα ταίριαζε τόσο στον θεσμικό χαρακτήρα της εκδήλωσης όσο και στο πρόσωπο που τιμήθηκε.

Στην πρωθυπουργική ανακοίνωση για την τελετή, στην οποία παρέστη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπήρχε ο Σταύρος Παπασταύρου. Υπήρχε και ο Κώστας Σκρέκας, επίσης πρώην επικεφαλής του υπουργείου. Το όνομα του Σκυλακάκη απουσίαζε. Η διαφορά δεν πέρασε απαρατήρητη από όσους παρακολουθούν τις εσωτερικές ισορροπίες της ΝΔ και γνωρίζουν πόσο δύσκολη μπορεί να γίνει η συνύπαρξη προκατόχων και διαδόχων.

Ειδικά στην Ενέργεια, οι υπουργικές σκυτάλες δεν συνοδεύονται πάντοτε από ανέφελες σχέσεις. Αυτό δεν απαντά αυτομάτως στο γιατί έλειπε ο Σκυλακάκης· εξηγεί, όμως, γιατί η απουσία του συζητήθηκε. Η αίθουσα απέκτησε όνομα. Το ερώτημα για τον απόντα παραμένει.