Τρία συμβάντα, ένας υπουργός, και ο τίτλος της επιτυχίας

Τρία συμβάντα σε σύντομο χρονικό διάστημα, όλα με κοινό παρονομαστή τις ένοπλες δυνάμεις, και ένας υπουργός που την ίδια στιγμή συγκεντρώνει τα εύσημα ως ο πιο επιτυχημένος της κυβέρνησης. Η αντίθεση δεν περνάει απαρατήρητη, και ο Πάρις Καρβουνόπουλος φροντίζει να τη βάλει σε μία πρόταση.

Το ισολογιστικό σκέλος

Η καταγραφή είναι λιτή αλλά βαριά: απώλεια του Στεφανοβίκειου, μια αεροπορική βάση που παραλίγο να χαθεί, και τώρα φωτιά στη βάση ελικοπτέρων του Πολεμικού Ναυτικού στο Κοτρώνη. Τρία ξεχωριστά επεισόδια που, όταν μπαίνουν στη σειρά, συνθέτουν ένα ερώτημα για την κατάσταση υποδομών και φύλαξης σε ευαίσθητες στρατιωτικές εγκαταστάσεις — ερώτημα που δεν απαντιέται με δημοσκοπικές διακρίσεις.

Το σχόλιο του «κατά τ’ άλλα» είναι η αιχμή: η επικοινωνιακή επιτυχία του υπουργού Εθνικής Άμυνας φαίνεται να κινείται σε παράλληλη τροχιά με το επιχειρησιακό σκέλος της θητείας του, χωρίς τα δύο να συναντιούνται στο ίδιο αφήγημα. Ο Νίκος Δένδιας εμφανίζεται συστηματικά ψηλά σε έρευνες αξιολόγησης υπουργών, αλλά η αλληλουχία συμβάντων που καταγράφει ο Καρβουνόπουλος λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η εικόνα ασφάλειας δεν χτίζεται μόνο με δηλώσεις και παρουσία στα ΜΜΕ.

Το κενό της εξήγησης

Αυτό που λείπει εδώ είναι ακριβώς αυτό που θα έκλεινε τον κύκλο: μια επίσημη, τεκμηριωμένη εξήγηση για το πώς συνέβησαν αυτά τα τρία περιστατικά και τι άλλαξε ώστε να μην επαναληφθούν. Χωρίς αυτήν, το κενό το γεμίζει η ειρωνεία — και στην προκειμένη περίπτωση, γεμίζεται αποτελεσματικά.

Ο τίτλος «πιο επιτυχημένος υπουργός» δεν ακυρώνεται από τρία συμβάντα, αλλά σίγουρα χάνει κάτι από τη βαρύτητά του όταν δίπλα του μπαίνει μια λίστα με απώλειες και φωτιές σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Η δημοσκοπική επιτυχία φτιάχνεται στα παράθυρα της τηλεόρασης· η επιχειρησιακή ετοιμότητα κρίνεται στα χωράφια και στις βάσεις. Το Μαξίμου μπορεί να χαίρεται με τα νούμερα, όμως η ατζέντα που αφήνει πίσω της αυτή η σειρά συμβάντων δεν κλείνει με ένα δημοσκοπικό πρωτάθλημα.