Η «κόκκινη γραμμή» Μπρατάκου-Μητσοτάκη που ανοίγει ξανά τον φάκελο των Τεμπών

Το ερώτημα που το Μαξίμου θεωρούσε κλειστό εδώ και καιρό επανέρχεται, και μάλιστα με τρόπο που δεν αφήνει πολλά περιθώρια διπλωματικής ομίχλης. Στο Ειδικό Δικαστήριο για την υπόθεση του μπαζώματος στα Τέμπη, ο Χρήστος Τριαντόπουλος φέρεται να επικαλείται ότι τις εντολές το μοιραίο βράδυ τις έδινε ο Γιάννης Μπρατάκος, ο οποίος βρισκόταν σε απευθείας επικοινωνία με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν είναι πια θέμα διαχείρισης κρίσης σε επίπεδο υπηρεσιακών κλιμακίων· είναι θέμα ποιος μιλούσε με ποιον, και ποιος αποφάσιζε τι, την ώρα που έπρεπε να αποφασίζονται τα πάντα.

Ο μεσολαβητής που αλλάζει τα δεδομένα

Η περιγραφή που αποδίδεται στον Τριαντόπουλο είναι γεωμετρικά απλή και πολιτικά εκρηκτική: ο Μπρατάκος ως κρίκος ανάμεσα στον πρωθυπουργό και στον ίδιο. Όχι αυτόνομος αποφασίζων, αλλά διαβιβαστής εντολών που προέρχονταν από αλλού. Αυτό ακριβώς σχολιάζει με καυστική σαφήνεια ο λογαριασμός που ανέδειξε το θέμα.

Αν η μαρτυρία αυτή σταθεί νομικά, το ερώτημα παύει να αφορά τον βαθμό ευθύνης διευθυντή γραφείου και μεταφέρεται ευθέως στην κορυφή της εκτελεστικής εξουσίας. Η κυβέρνηση έχει επενδύσει μήνες τώρα στην αφήγηση της «θεσμικής απόστασης» του πρωθυπουργού από τις αποφάσεις εκείνου του βραδιού· μια απευθείας γραμμή Μπρατάκου-Μητσοτάκη, όμως, καταργεί ακριβώς αυτή την απόσταση και μετατρέπει τον πρωθυπουργό από παρατηρητή σε πιθανό εντολέα.

Το ερώτημα της πολιτικής ευθύνης

Το δικαστικό σκέλος θα κριθεί με αποδεικτικά στοιχεία, όχι με αναρτήσεις. Όμως το πολιτικό κόστος μιας τέτοιας μαρτυρίας δεν περιμένει δικαστική απόφαση για να λειτουργήσει· λειτουργεί ήδη, καθώς αναδεικνύει ότι η αλυσίδα επικοινωνίας το βράδυ του μπαζώματος έφτανε, έστω και μέσω ενδιάμεσου, ως το γραφείο του πρωθυπουργού. Αν η κυβέρνηση δεν απαντήσει με κάτι περισσότερο από τη γνωστή τακτική της σιωπηρής αναμονής, το ερώτημα θα συνεχίσει να μεγαλώνει αντί να σβήνει.

Η υπόθεση των Τεμπών έχει ήδη καταναλώσει πολιτικό κεφάλαιο, αξιοπιστία θεσμών και, κυρίως, την υπομονή συγγενών που περιμένουν απαντήσεις χωρίς διπλωματικές αποστάσεις. Μια νέα μαρτυρία που βάζει τον πρωθυπουργό στο τηλέφωνο με τον στενότερο συνεργάτη του, το βράδυ που έπρεπε να σωθούν αποδείξεις και όχι εικόνες, δεν είναι λεπτομέρεια διαδικασίας. Είναι ακριβώς το είδος του ερωτήματος που η εξουσία προτιμά να μένει αναπάντητο.