Νοικοκύρηδες και κακομοίρηδες: το νέο λεξιλόγιο της Δεξιάς

Σεμνότητα εξουσίας, φάση τελευταία. Ένας υπουργός εξήγησε πως όποιος δεν έχει δέκα ευρώ τη μέρα για βενζίνη, ας πάρει το λεωφορείο. Άλλος διαπίστωσε πως η κίνηση στις εθνικές είναι τόση, που αποδεικνύει υπερκατανάλωση, άρα πρόβλημα δεν υπάρχει. Μια τρίτη, φιλόπαιδη κατά δήλωσή της, έκρινε πως θα κάνει καλό στα παιδιά να περπατούν χειμωνιάτικα μέχρι το διπλανό χωριό, αφού το σχολείο τους έκλεισε από υπερβολική κυβερνητική μέριμνα. Κι ο πιο εμπνευσμένος απ’ όλους, με αδυναμία στη στιχουργική, μοίρασε τους Έλληνες σε νοικοκύρηδες και κακομοίρηδες — με τη Δεξιά, προφανώς, στην πρώτη κατηγορία.

Αναρωτιέται κανείς αν βγαίνει αυθόρμητα αυτό το αφήγημα ή αν είναι συντονισμένο, σαν να θέλουν να δικαιώσουν την περιγραφή της Ντόρας Μπακογιάννη για «καβαλημένα καλάμια». Γιατί καβαλημένα καλάμια είναι, με φούντα μάλιστα, και ακολουθούν τα γνωστά βούρλα. Ο Άδωνις Γεωργιάδης συνέδεσε την άρνηση της αλαζονείας με… μπάφους. Ο Μάκης Βορίδης δεν είδε κανένα καλάμι πουθενά. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης συνέστησε προσοχή στις συμπεριφορές — σύσταση που προφανώς δεν έφτασε στον βουλευτή Σωτήρη Σιμόπουλο, ο οποίος έσπευσε να πει πως δεν μπορεί να μιλά για αλαζονεία ο Αλέξης Τσίπρας, που πρότεινε πρόγραμμα κόστους 7,5 δισ. ευρώ, το οποίο αποδείχτηκε πως κοστίζει 30 δισ.

Η αλαζονεία ως σήμα κατατεθέν

Καμία εξουσία δεν απέφυγε ποτέ την αλαζονεία, ειδικά όταν βλέπει μπροστά της το φάσμα της ήττας. Τότε η αλαζονεία μεταλλάσσεται σε περιφρόνηση προς έναν λαό που, κατά τα λεγόμενα κάποιων, απλώς δεν καταλαβαίνει την υψηλή πολιτική τους. Έτσι φτάνουμε από τα πολλά αυτοκίνητα στις εθνικές οδούς στο ευεργέτημα του περπατήματος για τα παιδιά, από το λεωφορείο στην υπερκατανάλωση, και από τους νοικοκύρηδες στους κακομοίρηδες. Την υπόλοιπη κατάταξη ίσως αναλάβει να τη συμπληρώσει ο Κωστής Χατζηδάκης.

Το μάθημα της ηθικής αφήγησης

Τίποτα αστείο δεν κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά. Μαρτυρούν τη ζημιά που προκαλεί η κυβέρνηση στην εμπιστοσύνη, το στοιχειώδες θεμέλιο κάθε κοινωνικής συναίνεσης. Η λογική είναι απλή: σου κλείνω το σχολείο, αλλά αυτό θα είναι καλό για το παιδί σου, αφού θα γυμνάζεται περπατώντας. Αν πεινάς αλλά δοξάζεις τον Κυριάκο Μητσοτάκη, είσαι νοικοκύρης. Αν διαμαρτύρεσαι, είσαι κακομοίρης. Κι αφού ο Τσίπρας μιλούσε για 7,5 δισ. που έγιναν 30, όλα τα υπόλοιπα καλύπτονται. Μένει μόνο ένα ερώτημα αναπάντητο: τον Νικολάς Μαδούρο πού τον βάζουμε σε όλη αυτή την ιστορία;