Το «νοικοκύρεμα» της ΝΔ: από τα 210 στα 602 εκατ. χρέος

Μια στήλη μιλά για την εντιμότητα ως πράξη και όχι ως σύνθημα, για την κανονικοποίηση της ανεντιμότητας και για κράτη όπου η λογοδοσία ενεργοποιείται μόνο όταν ξεσπάσει θύελλα δημοσιότητας. Θεωρία γενική, αρχές αδιαμφισβήτητες. Το πρόβλημα είναι πάντα το ίδιο: πώς εφαρμόζονται όταν μπαίνει στη μέση ένα συγκεκριμένο όνομα, μια συγκεκριμένη υπόσχεση και ένας συγκεκριμένος ισολογισμός.

Η υπόσχεση του 2016

Δέκα χρόνια πριν, με την εκλογή του στην προεδρία της ΝΔ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδινε λόγο τιμής για νοικοκύρεμα των οικονομικών του κόμματος. Ζητούσε θυσίες από τους πολίτες και δεσμευόταν πως το κόμμα θα έβαζε πρώτο τα δικά του οικονομικά σε τάξη, θα εξυπηρετούσε πλήρως τα χρέη του και σταδιακά, μέσα σε δύο χρόνια, θα στηριζόταν σε ιδιωτική χρηματοδότηση με «απόλυτη διαφάνεια» και «απόλυτη λογοδοσία». Λόγια βαριά, δεσμευτικά, δημόσια.

Η πραγματικότητα μια δεκαετία μετά αποτυπώνεται σε ένα νούμερο που δεν χρειάζεται σχόλιο για να ενοχλήσει: το χρέος του κόμματος από τα 210 εκατομμύρια ευρώ εκτινάχθηκε στα 602 εκατομμύρια ευρώ. Όχι νοικοκύρεμα — σχεδόν τριπλασιασμός.

Οι αντιδράσεις

Την αντίφαση ανάμεσα στην υπόσχεση και το αποτέλεσμα την επισημαίνει με νούμερα η δημοσιογράφος Αρετή Αθανασίου, υπενθυμίζοντας τη δέσμευση Μητσοτάκη λέξη προς λέξη και παραθέτοντας τα ποσά που τη διαψεύδουν.

Το πιο καυστικό σημείο, όμως, δεν είναι καν η ίδια η αύξηση του χρέους. Είναι η ομολογία που αποδίδεται στον Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος φέρεται να έχει παραδεχθεί ότι αυτό το χρέος δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρωθεί. Αν αυτό ισχύει, τότε δεν μιλάμε απλώς για αποτυχία μιας υπόσχεσης, αλλά για την εκ των προτέρων αποδοχή ενός μόνιμου, ανεξόφλητου χρέους ως λειτουργικού μοντέλου κομματικής οικονομίας.

Η στήλη μιλά για κράτη όπου η μικρή καθημερινή εξαίρεση γίνεται κανόνας, όπου η επιλεκτική εφαρμογή κανόνων γίνεται βεβαιότητα. Το χρέος της ΝΔ, όπως περιγράφεται, μοιάζει να επιβεβαιώνει ακριβώς αυτό το μοτίβο σε μικρογραφία: μια δέσμευση διαφάνειας που μετατράπηκε σε αριθμό-σύμβολο του αντιθέτου. Και όπως σημειώνεται εύστοχα, τέτοιο νοικοκύρεμα —ή χειρότερο— επιχειρήθηκε και στη χώρα συνολικά. Η εντιμότητα, λοιπόν, παραμένει εκεί όπου τη βρήκε η στήλη: στα λόγια. Οι αριθμοί λένε αλλιώς.