Κατερίνα Πετράκη: Συγκινεί η σύζυγος του Κόκοτα 40 ημέρες μετά την απώλειά του – Όταν η κόρη τους έβαλε τις φωνές

Η Κατερίνα Πετράκη, σαράντα ημέρες μετά την απώλεια του Δημήτρη Κόκοτα, μίλησε σε ζωντανή σύνδεση με την εκπομπή «Πρώτος καφές με τη Ζήνα» για τη δύσκολη φάση που περνά, αλλά και για όσα έζησε στο πλευρό του στη διάρκεια της μεγάλης περιπέτειας που είχε προηγηθεί.

Με έντονη συγκίνηση, η Κατερίνα Πετράκη αναφέρθηκε στις αντιδράσεις του Δημήτρη Κόκοτα και αποκάλυψε ότι υπήρχαν περιστάσεις κατά τις οποίες ένιωθε πως επικοινωνούσε μαζί τους. Οι γιατροί, μάλιστα, της είχαν επισημάνει ότι οι παρατηρήσεις της θα μπορούσαν να συμβάλουν στην καλύτερη κατανόηση της κατάστασής του.

«Ο Δημήτρης καταλάβαινε, αισθανόταν, φαινόταν στις αντιδράσεις του και οι γιατροί μου είχαν πει πράγματα. Περίμεναν να τους πω αν έχω δει εγώ κάτι για να το επιβεβαιώσουν ή για να το παρατηρήσουν κι εκείνοι περισσότερο. Μου είχαν πει ότι εγώ είμαι η κινητήριος δύναμη για να δουν πράγματα. Το παιδί τον είχε δει, ελάχιστες φορές βέβαια, δεν επιτρεπόταν στην αρχή. Η μικρή τον είδε μετά από ενάμισι χρόνο, γιατί υπάρχει πρωτόκολλο, ωστόσο τους παρακάλεσα και πήρα την ευθύνη. Αντιδρούσε, κουνούσε τα μάτια του, γύριζε προς το μέρος μας, έσφιγγε τα χέρια του, το σώμα του, προσπαθούσε να σηκωθεί, έκανε κινήσεις, αντιδρούσε στις ερωτήσεις που κάναμε πολύ συγκεκριμένα, σαν να απαντούσε με κάποιον τρόπο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Κατερίνα Πετράκη: Η ελπίδα της για την επιστροφή του Δημήτρη Κόκοτα

Η σύζυγος του τραγουδιστή περιέγραψε ακόμη τις φορές που πίστευε ότι μπορεί να πλησίαζε η μεγάλη αλλαγή και ο Δημήτρης Κόκοτας να επέστρεφε. Όπως είπε, κάθε μέρα πήγαινε κρατώντας την ίδια ελπίδα και ερμήνευε κάθε μικρή διαφοροποίηση ως πιθανό σημάδι: «Όταν έβλεπα τις έντονες αντιδράσεις. Πήγαινα κάθε μέρα με την ίδια λογική και ελπίδα, ότι κάτι θα γίνει. Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι όλα θα πάνε καλά και έβλεπα μια εξέλιξη, δεν ήταν ότι είχα φτιάξει μια δική μου εικόνα. Ήταν κάποιες μέρες που σκεφτόμουν “λες να είναι σήμερα;”. Πολλές φορές συνέβη αυτό, που έβλεπα κάτι πιο έντονο από άλλες μέρες».

Αναφερόμενη σε όσα θα άλλαζε σήμερα, η Κατερίνα Πετράκη μίλησε για τις απλές στιγμές της καθημερινότητας που συχνά παραμερίζονται εξαιτίας των υποχρεώσεων, της εργασίας και της πίεσης. Η απώλεια του συζύγου της, όπως ανέφερε, άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τη ζωή και τις προτεραιότητές της: «Πολλές φορές σκέφτηκα πολύ απλά πράγματα που λέγαμε να κάνουμε και δεν κάναμε, μπορεί να μου είπε να πάμε μια βόλτα κι εγώ να δούλευα, το άφηνα. Έλεγα πως, όταν γυρίσει, δεν θα με νοιάζει τίποτα, θα ζούμε τη ζωή μας. Εκεί αναθεώρησα, είδα ότι η καθημερινότητα και οι υποχρεώσεις πρέπει να πηγαίνουν δεύτερες, πρώτα να έρχεται η χαρά μας, η ζωή μας, μια ωραία στιγμή».

Η Κατερίνα Πετράκη κλήθηκε να απαντήσει και στο αν ο Δημήτρης Κόκοτας κουβαλούσε κάποια συγκεκριμένη πίκρα ή στενοχώρια. Εξήγησε πως είχαν συχνές συζητήσεις και ότι προσπαθούσε να του προσφέρει μια διαφορετική ματιά, έξω από το άγχος και τις πιέσεις του επαγγελματικού περιβάλλοντος: «Πίκρα και στενοχώριες μπορεί όλοι να περάσουμε, άσχετα με τον χώρο που βρισκόμαστε. Αλλά όχι κάτι συγκεκριμένο που να τον βάραινε για μια ζωή. Συζητούσαμε πολύ, του έλεγα κι εγώ κάποια πράγματα πώς τα έβλεπα, που ήμουν εκτός χώρου. Θεωρώ ότι τον βοηθούσα να σκέφτεται πιο ήρεμα, να μην έχει άγχος».

«Η κόρη μας το ξέρει πριν από μένα»

Με ιδιαίτερη συγκίνηση αναφέρθηκε στην κόρη τους, Ριάνα, και στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τον θάνατο του πατέρα της. Η Κατερίνα Πετράκη αποκάλυψε ότι, αν και είναι ακόμη σε μικρή ηλικία, η κόρη τους έχει επιδείξει αξιοσημείωτη ψυχραιμία και ωριμότητα. Η ίδια θεωρεί πως σε αυτό έχει συμβάλει σημαντικά και ο τρόπος με τον οποίο ο Δημήτρης Κόκοτας ήταν παρών στη ζωή της όλα αυτά τα χρόνια.

«Το ξέρει πριν από μένα. Θέλω να πω ότι το παιδί το είδα τώρα τόσο έντονα, πόσο καλή δουλειά έκανε κυρίως ο Δημήτρης με αυτά που της έλεγε. Είναι ψύχραιμη, ώριμη, την ημέρα που της είπα ότι ο μπαμπάς δεν είναι καλά, για να μην είναι πολύ ξαφνικό, εκείνη την ώρα με πήρε μια γειτόνισσα και μου λέει “τι πάθατε”, γιατί άκουσε τις φωνές του παιδιού. Μετά μου είπε “μαμά, το έχω σκεφτεί πάρα πολύ, για σένα είναι πιο δύσκολο, γιατί τον έβλεπες κάθε μέρα. Για μένα θα είναι πάντα ο μπαμπάς μου και θα μου λείπει μια ζωή, σε όλες τις στιγμές που θα ζήσω και δεν θα είναι μαζί μου, θα είναι τουλάχιστον σαν να με άφησε να συνηθίσω την απουσία του. Έχω να κρατήσω ότι είχα τον πιο υπέροχο μπαμπά και ότι ήταν πολλές ώρες μαζί μου. Τον χάρηκα αυτά τα 13 χρόνια που τον είχα, ήταν δικός μου, δίπλα μου”. Προς το παρόν έχει μια τέτοια λογική».