Νόνη Ιωαννίδου: Ο θάνατος του άντρα της και το σπίτι χωρίς ρεύμα – Το δράμα πίσω από το χαμόγελό της η ηθοποιός από τις «Μπλε Ώρες»

Η Νόνη Ιωαννίδου επέστρεψε δυναμικά στη μικρή οθόνη μέσα από τις «Μπλε Ώρες», τη νέα δραματική σειρά του ΣΚΑΪ που έκανε πρεμιέρα τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου. Η έμπειρη ηθοποιός κρατά έναν από τους κεντρικούς ρόλους της ιστορίας, υποδυόμενη τη Στέλλα Αντωνιάδη, μια γυναίκα που πίσω από την ήρεμη παρουσία της κρύβει το δικό της μεγάλο μυστικό.

Η Στέλλα είναι η μητέρα του Άγγελου και βρίσκεται στο επίκεντρο της οικογένειας Αντωνιάδη. Είναι μαζί με τον Φίλιππο από τα νεανικά τους χρόνια και ο γάμος τους παρουσιάζεται ως μια υγιής σχέση. Ωστόσο, ένα μυστικό από τη ζωή της έρχεται να ρίξει τη δική του σκιά στην ιστορία και να κάνει τον χαρακτήρα που υποδύεται η Νόνη Ιωαννίδου ακόμη πιο σύνθετο. Πίσω, όμως, από τη γυναίκα που βλέπουμε σήμερα στις «Μπλε Ώρες» υπάρχει μια ηθοποιός με μεγάλη διαδρομή, αλλά και μια προσωπική ζωή που μοιάζει σε ορισμένα σημεία βγαλμένη από κινηματογραφικό σενάριο.

View this post on Instagram

Ποια είναι η Νόνη Ιωαννίδου

Η Νόνη Ιωαννίδου γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1958 και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1985. Στη μακρόχρονη πορεία της έχει περάσει από το θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ενώ το τηλεοπτικό κοινό τη γνώρισε μέσα από αρκετές επιτυχημένες σειρές. Ανάμεσα στις τηλεοπτικές δουλειές που σημάδεψαν την καριέρα της βρίσκονται τα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», «Στα φτερά του έρωτα», «Με θέα στο πέλαγο», «Λάμψη» και «Έρωτας», ενώ χρόνια αργότερα εμφανίστηκε και στη σειρά «Ήλιος».

Η πορεία της, ωστόσο, δεν ήταν συνεχής. Κι αυτό δεν συνέβη επειδή οι επαγγελματικές προτάσεις σταμάτησαν. Σε μια περίοδο που βρισκόταν στο Εθνικό Θέατρο, η ίδια πήρε μια απόφαση που άλλαξε εντελώς τη ζωή της: άφησε πίσω της την καριέρα της για να ακολουθήσει τον άνθρωπο με τον οποίο ήταν βαθιά ερωτευμένη.

Ο μεγάλος έρωτας με τον Άκη Τριανταφύλλου και η ζωή στον Παρνασσό

Ο σύζυγός της, συνθέτης και κιθαρίστας Άκης Τριανταφύλλου, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους της ζωής της. Για εκείνον η Νόνη Ιωαννίδου πήρε κάποτε την απόφαση να εγκαταλείψει την Αθήνα και το Εθνικό Θέατρο και να ξεκινήσει μια εντελώς διαφορετική ζωή στον Παρνασσό. Σε μία από τις σπάνιες προσωπικές εξομολογήσεις της, στο «The 2Night Show», είχε περιγράψει ακριβώς πώς συνέβη αυτή η τεράστια αλλαγή:

«Είναι απίστευτο πως γίνονται τα μεγάλα άλματα στη ζωή. Ήμουν στο Εθνικό θέατρο όταν γνώρισα τον άντρα μου. Μου ανακοίνωσε ότι θέλει να φύγει από την Αθήνα και χωρίς καν να το σκεφτώ, τον ακολούθησα. Φύτευα, έσκαβα εκεί. Ζήσαμε «ασκητικά» σε ένα σπιτάκι στον Παρνασσό για 12 χρόνια. Παραιτήθηκα από το εθνικό θέατρο για λόγους… «μη ανωτέρας βίας».

«Ήμουν πολύ ερωτευμένη μαζί του. Ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος, ιδιαίτερα προχωρημένος, που δεν χωρούσε σε αυτό τον κόσμο, ίσως και γι’ αυτό έφυγε νωρίς. Όσο ζούσα στον Παρνασσό δε μου έλειπε το θέατρο. Ήταν η ζωή μου τέχνη. Δεν είχαμε καν ρεύμα, ήταν ένα σπιτάκι μαγευτικό σαν αυτό της Χιονάτης», περιέγραψε η ηθοποιός. Για 12 ολόκληρα χρόνια, λοιπόν, η Νόνη Ιωαννίδου έζησε μακριά από τον τρόπο ζωής που είχε συνηθίσει. Χωρίς ακόμη και ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι τους, ασχολούνταν με τη γη, φύτευε και έσκαβε, έχοντας αφήσει πίσω της τη θεατρική σκηνή. Και όπως είχε εξομολογηθεί, εκείνη την περίοδο το θέατρο δεν της έλειψε, γιατί ένιωθε πως η ίδια της η ζωή είχε μετατραπεί σε τέχνη.

«Όταν έφυγε, έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου»

Ο θάνατος του Άκη Τριανταφύλλου αποτέλεσε ένα τεράστιο πλήγμα για εκείνη. Μιλώντας στην ίδια συνέντευξη για την απώλεια του ανθρώπου με τον οποίο είχε μοιραστεί ένα τόσο μεγάλο κομμάτι της ζωής της, η Νόνη Ιωαννίδου δεν έκρυψε πόσο καθοριστικός υπήρξε για την ίδια. «Έχασα τον άντρα μου πριν από τρεισήμισι χρόνια και αισθάνθηκα ότι χάθηκε ο χρόνος μέσα σε μία νύχτα. Εσύ μέσα σου νιώθεις νέος, ορμητικός, γεμάτος δύναμη και πολλά άλλα, αλλά το περίβλημα κάπως μεταβάλλεται και στο θυμίζει λίγο. Μπορεί να έφυγε από τη ζωή αλλά είναι ακόμα μαζί μου, εδώ κοντά μου. Είναι δίπλα μου και μέσα μου. Στον άντρα μου χρωστώ το μεγαλύτερο μέρος αυτού που έφτασα να είμαι, γιατί με αγαπούσε τόσο που δεν ήθελε να με αλλάξει. Ήθελε να με καθοδηγήσει. Ήταν και δάσκαλος μου. Όταν έφυγε, έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου. Χάθηκα. Αλλά επειδή διδάχτηκα τόσα δίπλα του, έμαθα και την απόσπαση. Ότι δεν είσαι πιασμένος πάνω από τον άλλον, είσαι αυθύπαρκτος και πρέπει να στέκεις».