Θοδωρής Αθερίδης: 27 χρόνια νηφάλιος – Τι έλεγε για τη μάχη του με το αλκοόλ «Ο εξευτελισμός είχε χτυπήσει πάτο»
Ο Θοδωρής Αθερίδης συνδέει τη 7η Σεπτεμβρίου με την απόφαση που τον κράτησε 27 χρόνια νηφάλιο, μετά από χρόνια μάχης με το αλκοόλ.

Ο Θοδωρής Αθερίδης γιόρτασε 27 χρόνια νηφαλιότητας, θυμίζοντας τη δύσκολη διαδρομή του μέχρι να αφήσει πίσω το αλκοόλ, στο οποίο είχε οδηγηθεί από την εφηβεία για να αντιμετωπίσει κρίσεις πανικού και που τελικά εξελίχθηκε σε σοβαρό εθισμό. Ο ηθοποιός έχει μιλήσει ανοιχτά για τον εξευτελισμό και την εξάρτηση που έζησε, αλλά και για τη βοήθεια που βρήκε στους Ανώνυμους Αλκοολικούς, με την 7η Σεπτεμβρίου 1997 να σηματοδοτεί την πρώτη μέρα της νέας του ζωής.
Πιο αναλυτικά
Η 7η Σεπτεμβρίου είναι μία από τις σημαντικότερες ημερομηνίες στη ζωή του Θοδωρή Αθερίδη. Μία ημέρα που ο ίδιος έχει συνδέσει με την απόφαση που άλλαξε την πορεία της ζωής του και τον οδήγησε μακριά από το αλκοόλ, έπειτα από χρόνια κατά τα οποία, όπως έχει εξομολογηθεί δημόσια, είχε φτάσει να εξαρτάται από αυτό.
Με αφορμή τη συγκεκριμένη επέτειο, ο ηθοποιός έκανε μια λιτή ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, γράφοντας μόνο: «27 χρόνια νηφάλιος», ενώ την ανάρτησή του συνόδευσε με το τραγούδι «Η σωτηρία της ψυχής». Η 7η Σεπτεμβρίου του 1997 ήταν, όπως έχει περιγράψει σε παλαιότερες συνεντεύξεις του, η πρώτη ημέρα που κατάφερε να βγάλει το αλκοόλ από τη ζωή του, μετά από μια μακρά περίοδο κατά την οποία ο εθισμός είχε γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς του.

Θοδωρής Αθερίδης: Τι έλεγε για τη μάχη του με το αλκοόλ
Ο Θοδωρής Αθερίδης έχει μιλήσει πολλές φορές και με λεπτομέρειες για εκείνη την περίοδο, χωρίς να κρύψει τις δύσκολες στιγμές που έζησε. Έχει περιγράψει πώς η σχέση του με το αλκοόλ ξεκίνησε στην εφηβεία. Στα 15 του εμφάνισε ξαφνικά κρίσεις πανικού και, καθώς δεν γνώριζε τι ακριβώς του συνέβαινε, αναζητούσε έναν τρόπο να αντιμετωπίσει αυτό που ένιωθε.
«Είχα ένα background από έναν πατέρα που ήταν πότης πότης, όχι αστεία. Στα 15 μου εμφάνισα ξαφνικά από το πουθενά κρίσεις πανικού, που δεν ήταν και της μόδας τότε. Πίστευα ότι έρχονται δαίμονες, ή έχει μπει μέσα μου ο διάολος. Είχα κοιμηθεί με την εικόνα της Παναγίας, η μαμά μου με πήγε στην εκκλησία. Και με πήγαν στο ΙΚΑ σε έναν νευρολόγο, ο οποίος είπε ότι στον μπαμπά μου ότι στην εφηβεία καμιά φορά εμφανίζονται αυτά και μου έδωσε κάτι φάρμακα.

Στην τρίτη κρίση πανικού, Νοέμβριο βράδυ, έτρεξα στο ουζερί που τα έπινε ο μπαμπάς μου με τους φίλους του. Ήταν όλοι γέροι, γιατροί, δικηγόροι κλπ.. Με βλέπει και μου λέει “Πάλι;” και του λέω “Ναι”. Μου λέει “κάτσε εκεί” και λέει “Γιάννη, πιάσε μια μπύρα”. Η κρίση πανικού κρατάει 20 με 30 λεπτά και επειδή χαλάρωσα με την μπύρα, κάθε φορά έπαιρνα μια μπύρα και σιγά σιγά την έβαλα στη ζωή μου», έχει αποκαλύψει ο ίδιος.
Αυτό που ξεκίνησε ως ένας τρόπος να διαχειριστεί τις κρίσεις πανικού εξελίχθηκε σταδιακά σε έναν σοβαρό εθισμό. Ο ίδιος έχει περιγράψει με ανατριχιαστική ειλικρίνεια την καθημερινότητα που είχε δημιουργηθεί γύρω από το αλκοόλ, εξηγώντας ότι κάποια στιγμή είχε φτάσει να πίνει τεράστιες ποσότητες και να θεωρεί ότι το ποτό ήταν απαραίτητο ακόμη και για να μπορέσει να δουλέψει.

«Με το αλκοόλ την πάτησα και κατέληξα να πίνω ένα μπουκάλι ουίσκι την ημέρα με πάρα πολλές μπύρες κλπ.. Όλα αυτά σαν καταναγκασμός, δηλαδή αισθανόσουν ότι είναι φάρμακο», είχε πει χαρακτηριστικά. Μάλιστα, όπως εξομολογήθηκε, είχε φτάσει στο σημείο να πιστεύει ότι δεν μπορούσε να γράψει ή να παίξει χωρίς να έχει προηγουμένως πιει. Η κατάσταση είχε γίνει ακόμη πιο δύσκολη τα τελευταία χρόνια πριν από την απόφασή του να σταματήσει. «Κοιμόμουν μία ώρα και ξυπνούσα με έναν πόνο στο στήθος, ο οποίος δεν έφευγε αν δεν έπινα μπύρα στις 4 το πρωί», είχε αναφέρει.
Μάλιστα, έχει αναφερθεί σε ένα περιστατικό του Αυγούστου του 1999, το οποίο αποτέλεσε για τον ίδιο το σημείο-κλειδί. «Τον Αύγουστο του 1999 – θα σας το πω, θα σοκαριστείτε, αλλά για να καταλάβετε ότι δεν έχει πάτο αυτό το πράγμα-, ήπια 26 καραφάκια τσικουδιά και ξαφνικά όπως μιλούσα έπεσα με το κεφάλι στο τραπέζι και με έτρεχαν στη θάλασσα να κάνω εμετό», είχε αποκαλύψει για να προσθέσει: «Ο εξευτελισμός είχε χτυπήσει πάτο, δεν σταματάει αυτό το πράγμα».
Ο ίδιος έχει αναφερθεί και στη βοήθεια που ζήτησε από τους Ανώνυμους Αλκοολικούς, σημειώνοντας πως η συγκεκριμένη απόφαση αποτέλεσε καθοριστικό σημείο για την πορεία της ανάρρωσής του. «7 Σεπτεμβρίου είναι η πρώτη μέρα που δεν ήπια. Στις 7 ξύπνησα χωρίς να πονάω. Έγινε ο σεισμός. Ήταν η πρώτη φορά που μέχρι τις 3 το μεσημέρι δεν είχα πιει. Και επειδή βλέπω σύμβολα παντού, νόμιζα ότι ο σεισμός αντικατόπτριζε αυτό που συνέβαινε μέσα μου. Πίστευα ότι εγώ τον δημιούργησα. Ήμουν σίγουρος», είχε περιγράψει ο ηθοποιός
Μη χάνετε τίποτα από το ΔΕΔΟΜΕΝΟ
Ειδήσεις τη στιγμή που συμβαίνουν, αναλύσεις και reels κάθε μέρα.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.