Το μεσημέρι της Τετάρτης 27/5 πραγματοποιήθηκε η κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα. Η εξόδιος ακολουθία έγινε στο Ελληνικό (δείτε συγκινητικές φωτογραφίες), ενώ η ταφή της στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, αφού ήθελε να ταφεί δίπλα από τον μπαμπά της.
Οι στιγμές που βίωσαν όσοι βρέθηκαν εκεί για να την τιμήσουν ήταν πολύ δύσκολες, με την οικογένειά της να είναι σε τραγική κατάσταση. Ειδικά η μητέρα της δεν σταμάτησε να σπαράζει πάνω από το φέρετρό της και τα λόγια της να τσακίζουν κόκαλα.
Οι δυο ανατριχιαστικές στιγμές στην ταφή της Μαστροκώστα
Όσοι βρέθηκαν στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου και οδήγησαν την Γωγώ Μαστροκώστα στην τελευταία της κατοικία αντίκρισαν δυο πολύ ανατριχιαστικές στιγμές. Αρχικά, στο ξωκλήσι που είχαν τη σορό της, ένα λευκό χελιδόνι μπήκε μέσα και πετούσε πάνω από το φέρετρό της με τον κόσμο να μην μπορεί να το βγάλει έξω.
Στη συνέχεια κατά τη διάρκεια της ταφής της, άνοιξαν οι ουρανοί και ξεκίνησε να βρέχει καταρρακτωδώς με τον κόσμο όμως να μην αποχωρεί. Μόλις ολοκληρώθηκε η ταφή, η βροχή σταμάτησε και ένα μεγάλο ουράνιο τόξο εμφανίστηκε μπροστά τους.
Σπαραγμός με τον επικήδειο του Δέλλα
α 50 μου γενέθλια όταν έμεινα μόνο μου στο νοσοκομείο και σε πήραν στην εντατική λύθηκαν όλα μέσα μου, εσύ ήσουν ο άγγελός μου, όχι εγώ, πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Πόσο επιμονή για να τα ξεπεράσεις… η ομορφιά κι η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παρέπεμπε. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια για να μην μπορώ να σε καταλάβω αλλά ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου τις στιγμές που ήμουν μόνος στο νοσοκομείο για να καταλάβω τα πράγματα. Από την ημέρα που σε γνώριζα ήθελα μόνο σε προσέχω, να σε προστατεύω και να σε φροντίζω. Αυτή η ανάγκη έγινε πιο μεγάλη όταν ήρθε στον κόσμο η κόρη μας. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή που φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες, ήμασταν μαζί, Κρατώντας ο έναν τον άλλον. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Είσαι το μωρό μου. Σε κάθε “Τράι” που φώναζες ήμουν εκεί. Μαζί μου έζησα τις πιο όμορφες και δύσκολες στιγμές αλλά και αυτές με ένα χαμόγελο όλα έσβησαν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις και οι πιο δύσκολες μαθήματα. Τα σ’ αγαπώ που σου έχω πει είναι λίγα μπροστά σε αυτό που αισθανόμουν για εσένα. Η ευγνωμοσύνη μου στο Θεό που μυ χάρισε έναν Άγγελο είναι μεγάλη. Αγάπη μου, Άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα “μην φοβάσαι θα πάρουμε μια ανάσα θα κάνουμε βουτιά και θα ξαναβγούμε”. Τώρα όμως είχαμε να κολυμπήσουμε σε ωκεανό. Τα κάθε κύματα ήταν πιο δυνατά και στο τελευταίο έφυγες από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου, πέτα μακριά από κάθε ασθένεια και φθόνο, αλλά όπου και να είσαι η αγάπη μας θα σε φτάνει. Aν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε να ήσουν σίγουρη ότι “πάλι, πάλι πάλι σε εσένα θα ερχόμουνα, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα, από την ίδια την σκανδάλη δεν θα φοβόμουν, πως για μια φορά θα ξανά σκοτωνόμουνα”.», είπε μεταξύ άλλων ο Τραϊανός Δέλλας κλαίγοντας.
«Δεν θα πω καλό ταξίδι μωρό μου, γιατί δεν θα φύγεις ποτέ από μέσα μου», ολοκλήρωσε.
Δάκρυα στα μάτια ωστόσο, έφερε και ο επικήδειος λόγος της Βικτώριας Δέλλα, της μοναχοκόρης της Μαστροκώστα και του Δέλλα. Η 18χρονη μίλησε σε σπαρακτικά λόγια για την μητέρα της – δείτε εδώ.
