Ο Δημήτρης Φιλιππίδης μίλησε ανοιχτά για τη σχέση του με τον πατέρα του, Πέτρο Φιλιππίδη, αλλά και για τη δύσκολη περίοδο που ακολούθησε μετά τη δικαστική του περιπέτεια, ως καλεσμένος στο podcast του Ανέστη Ευαγγελόπουλου. Ο νεαρός ηθοποιός περιέγραψε τα συναισθήματά του, αποκαλύπτοντας πως η κατάσταση τον έφερε πολλές φορές στα όριά του.
Ο γιος του ηθοποιού μίλησε για μια παιδική ηλικία με έντονη την απουσία του Πέτρου Φιλιππίδη λόγω των επαγγελματικών υποχρεώσεών του, τονίζοντας πως δεν είχαν ποτέ την καθημερινή τριβή που θα ήθελε. Όπως είπε, μεγάλωσε περισσότερο κοντά στη μητέρα του: «Ήθελα να νιώθω κοντά στον πατέρα μου, αλλά δεν υπήρχε ακριβώς το περιθώριο αυτό, γιατί εργαζόταν πάρα πολύ σκληρά και είχαμε εντελώς διαφορετικά προγράμματα. Έφευγε για γύρισμα το πρωί, που είχα φύγει για να πάω σχολείο και όταν επέστρεφα, είχε ήδη πάει στο θέατρο, ενώ γυρνούσε αφού είχα πέσει για ύπνο. Για αρκετά χρόνια, μέχρι να φτάσω σε μια ηλικία που δεν χρειαζόταν να κοιμάμαι νωρίς, δεν τον έβλεπα».
Και συμπλήρωσε: «Υπήρχαν παράπονα, αλλά συνειδητά να του πω ότι έχω ανάγκη να τον βλέπω, νομίζω συνέβη μετά τα 12-14, στη βαριά εφηβεία. Η μαμά μου προσπαθούσε να μας τα βρίσκει, γιατί ειδικά μέχρι να φτάσω σε μια ηλικία που θα ωριμάσω, ήταν πολύ συγκρουσιακή η σχέση με τον πατέρα μου, επειδή είχα παράπονα και έπρεπε να δημιουργήσω ένα πρόβλημα για μένα, ώστε να έχω κάτι να προσδιοριστώ. Προσδιοριζόμουν μέσω του ότι η σχέση με τον πατέρα μου είναι προβληματική, και άρα αυτό με κάνει να νιώθω σημαντικό. Δεν είχα από κάπου αλλού να πιαστώ».
Αναφορικά με τη σχέση τους στην πορεία, ο Δημήτρης Φιλιππίδης δήλωσε: «Μεγαλώνοντας συνειδητοποιήσα ότι έχεις χρόνο φίλε να διαθέσεις, και απλά δεν το κάνεις για άλλους λόγους που δεν μπορώ να ξέρω. Δεν ξέρω αν είναι το ναρκισσιστικό κομμάτι. Και τώρα εγώ, που έχει χρειαστεί να κάνω πολλές δουλειές, και να εργάζομαι πολλές ώρες μες στη μέρα, αντιλαμβάνομαι ότι αν είχα ένα παιδί, δεν ξέρω κατά πόσο θα του έδινα τον χρόνο που θα ήθελα να μου έχουν δώσει σαν παιδί. Πάντα απ’ τη μεριά του παιδιού λες ότι θα είσαι όλη μέρα με το παιδί σου, όταν γίνεις γονιός, και κάποια στιγμή γίνεσαι και λες “μάλλον δεν θέλω να είμαι όλη μέρα με το παιδί μου”. Θα ήθελα πολύ να είμαι αυτός ο μπαμπάς, αν γίνω. Από το περασμένο καλοκαίρι είναι συνειδητή απόφαση ότι θέλω να γίνω μπαμπάς».
Τι λέει ο Δημήτρης Φιλιππίδης για τη δικαστική περιπέτεια του Πέτρου Φιλιππίδη
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν τα όσα είπε για την ψυχολογική πίεση που ένιωσε όταν ξέσπασε η υπόθεση. Ο ίδιος παραδέχτηκε πως αρχικά κυριάρχησε ο φόβος και η αμηχανία, όχι μόνο για τον πατέρα του, αλλά και για τη δική του θέση ως γιος ενός ανθρώπου που βρέθηκε στο επίκεντρο τόσο σοβαρών κατηγοριών.
«Το έμαθα όπως όλοι σας. Είχα μία εικόνα ότι θα γίνει κάποια καταγγελία απ’ όταν ξεκίνησε η ιστορία με την κυρία Δούκα, αλλά δεν ήξερα ακριβώς τι θα είναι. Στην αρχή νομίζω αυτό που τα κυρίευσε όλα ήταν ο φόβος, και προσωπικά, για το ότι θα είμαι ο γιος αυτού που κατηγορείται, ο γιος του… καταλαβαίνεις τι θέλω να πω. Γενικά το ανθρώπινο μυαλό σε κρίσιμες στιγμές λειτουργεί δημιουργώντας το χειρότερο πιθανό σενάριο. Εγώ αυτομάτως, όταν πρωτοέσκασε, άρχισα να σκέφτομαι τα πιθανά ενδεχόμενα», δήλωσε ο Δημήτρης Φιλιππίδης.
Σχετικά με τις κουβέντες που έκαναν, σημείωσε πως: «Δεν μπορούσα να ζητήσω τα ρέστα τη στιγμή της κρίσης, θέλω πρώτα να διαχειριστώ τα πράγματα και μετά να τα συζητήσω. Στο σπίτι υπήρχε ένας ελέφαντας στο δωμάτιο, σίγουρα έρχεται η στιγμή που θες να μάθεις τι έγινε, απλώς τη βάζεις λίγο στην άκρη, λες ότι θα κάνουμ τη συζήτηση τώρα και θα επανέλθουμε, όταν ξέρουμε τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Εγώ αυτό έκανα, μία συζήτηση σε πρώτη φάση και την σταμάτησα λέγοντας ότι θα πάμε να διαχειστούμε αυτό που έρχεται. Καλώς ή κακώς είμαι ο ψύχραιμος της οικογένειας, πλέον έχω την ψυχραιμία να διαχειριστώ τα πράγματα καλύτερα από τους γονείς μου. Για εμένα εκεί έρχεται η απόδειξη του ότι ενηλικιώθηκα. Αυτές τις μέρες έγινα μεγάλο παιδί πια».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, περιέγραψε τη στιγμή της προφυλάκισης ως μία από τις πιο δύσκολες της ζωής του: «Η στιγμή που μου έρχεται πιο έντονα είναι η μέρα της προφυλάκισης. Όταν χρειάστηκε να πάω στη ΓΑΔΑ για να παραδώσω τα πράγματα και να πάει στην Τρίπολη ο πατέρας μου. Δεν έχω βιώσει κάτι πιο έντονο στη ζωή μου. Το γεγονός ότι κατηγορείται για αυτά τα αδικήματα σίγουρα με έφερνε σε πολύ πιο δύσκολη θέση απ’ ό,τι θα με έφερνε αν ήταν ένα οικονομικό αδίκημα. Είναι δύσκολο και αμήχανο για όλους τους εμπλεκόμενους».
Ο Δημήτρης Φιλιππίδης δεν έκρυψε πως μέσα σε όλη αυτή τη διαδρομή πέρασε από σκέψεις έντονες και αντιφατικές, φτάνοντας μέχρι το σημείο να αναρωτηθεί αν θα μπορούσε να αποστασιοποιηθεί πλήρως από τον πατέρα του. «Πέσαμε απ’ τα σύννεφα και ακόμη δεν είναι κάτι που έχουμε συνηθίσει σαν συνθήκη. Αυτό που κράτησε την οικογένεια είναι ένα χαρακτηριστικό κυρίως της μάνας μου, που μου το έχει εμφυσήσει. Δεν φεύγουμε στα δύσκολα, με τίποτα. Τα έβαλα με τη μητέρα μου, κυρίως σε σχέση με πράγματα του παρελθόντος και όσον αφορά τη σχέση τους την ερωτική, ως ζευγάρι. Εκεί υπήρχαν συγκρούσεις με τη μητέρα μου. Παρόλα αυτά, η μάνα μου προέρχεται από μία οικογένεια πολύ φτωχή και δεμένη, πράγμα που με ακολουθεί κι εμένα».
«Πραγματικά το στήριγμά μου είναι η ευρύτερη οικογένειά μου και το χωριό μου εν γένει, ήταν ένα σημείο αναφοράς που μου υπενθυμίζει ότι δεν φεύγω. Το πως θα το διαχειριστώ εγώ, και τη σχέση με τον πατέρα μου, είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία απ’ το αν θα τον παρατήσω για να το περάσει μόνος του ή όχι», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, μίλησε για την εικόνα του πατέρα του όπως τη βλέπει σήμερα, σημειώνοντας πως δεν τον αναγνωρίζει πλέον όπως παλιά: «Γκρεμίστηκε η εικόνα του πατέρα μου μετά από αυτό. Ακόμη και σήμερα δεν αναγνωρίζω τον πατέρα μου. Δεν βλέπω τον ίδιο άνθρωπο. Βλέπω έναν πολύ αποδυναμωμένο άνθρωπο, που έχει χάσει το ταμπεραμέντο του. Δεν κατεδαφίστηκε απαραίτητα ό,τι σημαίνει ο πατέρας μου, αλλά ένα πολύ ισχυρό κομμάτι του, αυτό της δουλειάς, έχει κατεδαφιστεί. Ένιωθα περηφάνια που ο μπαμπάς μου ήταν αυτός που ήταν. Σίγουρα έχουν γίνει πολλά λάθη. Βέβαια θέλω να επισημάνω το εξής. Ήμουν απ’ τους λίγους που αυτά τα λάθη τα εντόπιζαν, και είχαν να κάνουν με εργασιακά ζητήματα και συμπεριφορές, το ότι μπορεί να έχει βάλει τις φωνές, μπορεί να έχει τσακωθεί με συνάδελφό του, να τον έχει βρίσει, να έχει τσακωθεί με εργαζόμενο του θεάτρου. Σε αυτά τα συμβάντα ήμουν ο μόνος που του μιλούσα για αυτό, του έλεγα “Τι κάνεις;”. Συνήθως μου απολογούνταν, όπως και στους ανθρώπους που εμπλέκονταν, αλλά αφού είχε κάνει το λάθος. Είναι ένας άνθρωπος που ζητούσε συγγνώμη, και σε εμένα το έχει κάνει».
Βέβαια είναι απογοητευτικό και πληγωτικό, να βλέπεις ανθρώπους που έκαναν το ακριβώς αντίθετο, όταν έκανε λάθη ο πατέρας μου, του έλεγαν ότι είχε δίκιο και ξαφνικά σήμερα ξεπηδάνε από παντού και λένε ότι έκανε λάθη. Είχε αυλή, η οποία έκανε στα δύσκολα το συνηθισμένο, εξαφανίστηκε. Το καταλαβαίνω, απλώς δεν μου αρέσει η ασυνέπεια. Μπορείς να εύχεσαι να πεθάνω, αλλά θέλω να είσαι συνεπής σε αυτό.
Όσον αφορά το αν άλλαξε στάση ο Πέτρος Φιλιππίδης μετά από αυτό, ο Δημήτρης Φιλιππίδης δήλωσε: «Σίγουρα τον ανέκοψε όλο αυτό. Το γεγονός ότι ταπεινώθηκε, του κάνει πολύ καλό. Δεν ξέρω αν αυτός είναι ο τρόπος και δεν μπορώ να το κρίνω. Αλλά το αποτέλεσμα είναι πολύ χρήσιμο. Είναι σπουδαίο μάθημα και για τον ίδιο και για την οικογένειά μου. Σκέφτηκα να τον παρατήσω, όπως το ανθρώπινο μυαλό θα σκεφτεί τα πάντα. Αλλά δεν μπορώ».
