Άννα Βίσση – Νίκος Καρβέλας: Στον «πάγο» ο νέος δίσκος και η επόμενη στάση τους

Η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας βιώνουν πλέον μια πρωτοφανή αντιπαράθεση, σε μια κοινή διαδρομή που ξεκίνησε με τον μεγάλο έρωτα και τον γάμο, συνεχίστηκε με μια πολύχρονη καλλιτεχνική σύμπραξη γεμάτη μεγάλες επιτυχίες και κατέληξε στον οριστικό χωρισμό και στη σύγκρουση του σήμερα, η οποία παραπέμπει όλο και περισσότερο σε «Κράμερ εναντίον Κράμερ».

Αφετηρία της μεγάλης διαμάχης ανάμεσα στην Άννα Βίσση και τον Νίκο Καρβέλα φαίνεται πως αποτέλεσε η υπερπαραγωγή στο ΟΑΚΑ. Την ίδια περίοδο, η τραγουδίστρια προετοίμαζε τη δυναμική επιστροφή της με καινούργια δισκογραφική δουλειά, αλλά και με την έναρξη των εμφανίσεών της στο πλήρως ανακαινισμένο νυχτερινό κέντρο, το οποίο αναμένεται να προσφέρει στο κοινό μια διαφορετική εμπειρία θεάματος.

Για τη συγκεκριμένη επιστροφή, μάλιστα, ο συνθέτης και στιχουργός είχε ετοιμάσει νέα τραγούδια για την Άννα Βίσση, τα οποία επρόκειτο να ενταχθούν στη νέα δισκογραφική δουλειά της. Ωστόσο, οι σχεδιασμοί που είχε κάνει η τραγουδίστρια με τους καινούργιους συνεργάτες της δείχνουν να ανατρέπονται, αφού ο Νίκος Καρβέλας εξέδωσε δελτίο Τύπου, επιβεβαιώνοντας όσα ακούγονταν για την απουσία του από τη συναυλία.

Η οριστική ρήξη ήρθε πλέον στην επιφάνεια μέσα από τις τοποθετήσεις και τις εκατέρωθεν κατηγορίες των τελευταίων ημερών. Ο πρώην σύζυγος και επί σειρά ετών βασικός συνεργάτης της Άννας Βίσση βρίσκεται τώρα απέναντί της, ενώ το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στις κινήσεις που θα επιλέξει στο εξής καθεμία από τις δύο πλευρές.

Στο προσκήνιο επανέρχεται παράλληλα ολόκληρη η κοινή καλλιτεχνική ιστορία τους, καθώς παραμένει ανοιχτό τι πρόκειται να γίνει με τα τραγούδια του Νίκου Καρβέλα που έχει στο ρεπερτόριό της η Άννα Βίσση. Αντίστοιχα, ερωτήματα υπάρχουν και για τον υπό προετοιμασία νέο δίσκο, στον οποίο είχαν συμπεριληφθεί καινούργια κομμάτια.

Αν δεν προκύψει κάποια λύση ανάμεσα στις δύο πλευρές, είναι πιθανό η διαφωνία να αποκτήσει και νομική διάσταση. Πλέον εξετάζεται ακόμη και η προοπτική αποστολής εξωδίκων ή προσφυγής στη Δικαιοσύνη.

Μιχάλης Δημητρακόπουλος: Καμία εξώδικη γέφυρα

Μιλώντας στο newsit.gr, ο δικηγόρος της Άννας Βίσση, Μιχάλης Δημητρακόπουλος, υποστήριξε ότι δεν έχει απομείνει πλέον κανένα περιθώριο εξωδικαστικής συνεννόησης. Παράλληλα, χαρακτήρισε όσα είπε η τραγουδίστρια ως κατάθεση που βγήκε μέσα από την καρδιά της.

Ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος δήλωσε χαρακτηριστικά: «Η απάντηση της Άννας Βίσση είναι μια κατάθεση ψυχής, που περιγράφει με το δικό της μοναδικό ύφος και με ακρίβεια τα δυστοπικά γεγονότα που προηγήθηκαν της συναυλίας. Πλέον, δεν υπάρχουν γέφυρες για εξώδικη συνεννόηση».

Πνευματικά δικαιώματα: Αποφασίζει ο δημιουργός

Περισσότερα από 400 τραγούδια έχει γράψει ο Νίκος Καρβέλας για την Άννα Βίσση, όπως έχει αναφέρει η ίδια, και εκείνη εξακολουθεί να τα ερμηνεύει στις εμφανίσεις της. Τι μπορεί να ακολουθήσει εάν δεν συμφωνήσουν και ο συνθέτης οδηγήσει την αντιπαράθεση στα άκρα, φτάνοντας ακόμη και στο ενδεχόμενο να της απαγορεύσει να τα τραγουδά; Ο δικηγόρος Όθωνας Παπαδόπουλος, σε δηλώσεις του στο newsit.gr, αναλύει το ισχύον νομικό πλαίσιο και σχολιάζει όλα τα δεδομένα, καθώς και τα πιθανά σενάρια για το επόμενο διάστημα.

Ο δικηγόρος επισημαίνει: «Εδώ υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Μπορεί να ανάψει μεγάλη φωτιά. Δεν ξέρω πόσο θέλει να το τραβήξει ο Καρβέλας, αλλά έχει δίκιο. Ο δημιουργός αποφασίζει για οτιδήποτε έχει σχέση με την αναπαραγωγή, τη δημόσια εκτέλεση, τη διανομή, τη διασκευή και με οποιονδήποτε τρόπο την εκμετάλλευση του πνευματικού του έργου. Άρα, εάν θέλει, ανακαλεί την άδεια περί δημόσιας εκτέλεσης από την ερμηνεύτρια των πνευματικών του δημιουργημάτων, των τραγουδιών του. Είναι τόσο μεγάλο το ζήτημα, ειδικά σε αυτή την περίπτωση, γιατί εδώ έχουμε μια περίπτωση όπου το 95% του καλλιτεχνικού έργου της ερμηνεύτριας ανήκει σε έναν δημιουργό. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού. Συνέβη σε αυτή την περίπτωση ακριβώς γιατί έχουν μια κοινή πορεία ζωής σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο. Είναι ιδιαίτερη περίπτωση».

Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί εξωδικαστική συμφωνία και η υπόθεση οδηγηθεί τελικά στις δικαστικές αίθουσες, δεν αποκλείεται η δημοφιλής τραγουδίστρια να αντιμετωπίσει μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση.

Ο δικηγόρος εξηγεί: «Η Βίσση μπορεί να πει ότι έκανε γνωστά τα τραγούδια, ότι τα τραγούδησε και ότι ο κόσμος αγαπάει τη δική της φωνή και ερμηνεία. Όμως το νομικό πλαίσιο είναι αντίθετο και λέει ότι είναι θέμα του δημιουργού. Η ίδια ήξερε από την αρχή ότι τα τραγούδια ήταν πνευματικά δημιουργήματα άλλου, ο οποίος της τα παραχωρούσε. Η συμφωνία ήταν ξεκάθαρη από την αρχή και δεν υπήρχε κάτι που δεν γνώριζε».

Για τη διαφορά ανάμεσα στην Άννα Βίσση και τον Νίκο Καρβέλα, συνεχίζει: «Θα μπορούσε η Βίσση να βασιστεί στην προσωπική και οικογενειακή σχέση που υπήρχε και να πει ότι “εγώ σου εμπιστεύτηκα όλη μου την καριέρα πάνω σε δικά σου πνευματικά δημιουργήματα, ακριβώς επειδή υπήρχε η στενή οικογενειακή σχέση και η κοινή πορεία ζωής μεταξύ μας”. Εκεί θα το πάνε. Όμως είναι ζήτημα ερμηνείας του νόμου και νομίζω ότι ο νόμος δεν δίνει πολλά περιθώρια. Για μένα, η διαφορά αυτή λύνεται πίσω από την κλειστή πόρτα ενός δικηγορικού γραφείου. Αυτοί οι δύο πλέον χρειάζονται διαπραγματευτή για να μπορέσει να λυθεί το ζήτημα».

«Η Βίσση μπορεί να παλέψει σε μια δίκη και να πει ότι δέχτηκε να στηρίξει την καριέρα της και όλα τα μουσικά κομμάτια που ερμηνεύει πάνω στις δικές του δημιουργίες εξαιτίας της οικογενειακής τους σχέσης, αλλά δεν έχει καλά ποσοστά. Το επιχείρημα της οικογενειακής σχέσης είναι ουσιαστικά το μόνο που μπορεί να φέρει στο δικαστήριο. Δεν μπορεί να πει ότι την “σβήνει” επειδή της αφαιρεί το δικαίωμα ερμηνείας των δημιουργιών του, αφού γνώριζε από την αρχή ότι το 95% των ερμηνειών που έχει κάνει είναι πάνω σε δικά του δημιουργήματα», επισημαίνει ο Όθωνας Παπαδόπουλος.

Δεν έχει αποκλειστεί ούτε το σενάριο απαγόρευσης της αναπαραγωγής των τραγουδιών, εφόσον η ρήξη ανάμεσα στις δύο πλευρές καταστεί οριστική και αμετάκλητη.

«Στις πλατφόρμες τα τραγούδια κινούνται ελεύθερα και υπάρχει μεταξύ τους συμφωνία για τη διανομή τυχόν κερδών. Αν δεν επιτευχθεί συμφωνία, τότε τη διανομή την καθορίζει το δικαστήριο με δικαστική απόφαση, με όποιο οικονομικό κόστος συνεπάγεται αυτό και για τους δύο», λέει ο δικηγόρος Όθωνας Παπαδόπουλος.

Άννα Βίσση και Νίκος Καρβέλας: Η σύγκρουση μέσω δικηγόρων

Την έναρξη της δημόσιας σύγκρουσης σηματοδότησε η ανακοίνωση του Νίκου Καρβέλα, στην οποία χρησιμοποίησε τη λέξη «συντριβή» για την απουσία του από τη συναυλία της Άννας Βίσση στο ΟΑΚΑ. Κατά τον συνθέτη, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ήταν προσβλητικός για τον ίδιο. Παράλληλα, έκανε λόγο για απόπειρα περιορισμού της ελευθερίας του να εκφράζεται δημόσια, υποστηρίζοντας ότι η καταβολή χρημάτων που θεωρεί πως δικαιούται συνδέθηκε με όρους σχετικά με όσα θα μπορούσε να δηλώνει δημοσίως.

Η Άννα Βίσση αντέτεινε ότι για εκείνη η λέξη που περιγράφει τα γεγονότα είναι «ντροπή», απορρίπτοντας τη δική του εκδοχή για τη συναυλία και τονίζοντας ότι δεν εμποδίστηκε να εισέλθει. Αναφέρθηκε επίσης στην οικονομική πλευρά της διαφωνίας, λέγοντας πως λίγο πριν από τη συναυλία ο Καρβέλας ζήτησε 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Ισχυρίστηκε ακόμη ότι κατά τους προηγούμενους μήνες τον είχε ενισχύσει οικονομικά με ποσό μεγαλύτερο από 500.000 ευρώ.

Η αντιπαράθεση, πάντως, ξεπέρασε τα οικονομικά ζητήματα, αφού και από τις δύο πλευρές διατυπώθηκαν αιχμές τόσο για τη δημόσια εικόνα τους όσο και για την προσωπική σχέση που διατηρούσαν.

Ο Νίκος Καρβέλας περιγράφει τη θέση του ως υπεράσπιση της ελευθερίας της γνώμης του, αλλά και των δικαιωμάτων που έχει ως δημιουργός. Αντίθετα, η Άννα Βίσση υποστηρίζει ότι την απείλησε με διασυρμό στα μέσα ενημέρωσης, καθώς και με προσωπική και καλλιτεχνική καταστροφή. Η πιο προσωπική αναφορά της τραγουδίστριας βρέθηκε στο τέλος της ανακοίνωσής της, όπου σημείωσε πως πλέον αμφιβάλλει αν γνώριζε πραγματικά τον άνθρωπο που θεωρούσε ότι ήξερε επί τόσα χρόνια.

Παρότι η Άννα Βίσση δήλωσε ότι δεν θα υπάρξει άλλη προσωπική δημόσια τοποθέτησή της για την υπόθεση, επέλεξε να κλείσει με τη χαρακτηριστική φράση «θα πάμε κόντρα κι όπου βγει». Με αυτόν τον τρόπο έδειξε πως η αντιπαράθεσή τους απέχει πολύ από το να θεωρηθεί λήξασα.

Άννα Βίσση: Η δημόσια δήλωσή της για τη διαμάχη

«Ένα δελτίο τύπου τεσσάρων σελίδων, γεμάτο υποκρισία και λαϊκισμό, με τη γνωστή κατά τα άλλα ευγλωττία του Νίκου, που αυτή τη φορά κάθε άλλο παρά με πείθει. Εσύ μιλάς για συντριβή. Εγώ μιλάω για ντροπή.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Ο Νίκος Καρβέλας πριν τη συναυλία, άφηνε όλους, και κυρίως εμένα, να πιστεύουμε πως ήταν περήφανος για αυτό που θα παρουσίαζα. Κάτι που και ο ίδιος θεωρούσε ως φυσική μου εξέλιξη μετά από τις συναυλίες στο Ηρώδειο και το Καλλιμάρμαρο. Ήταν δε πλήρως ενήμερος και σύμφωνος για το όραμα του ΟΑΚΑ, αυτό που σήμερα υποτιμητικά αποκαλεί «φαραωνικό υπερθέαμα».

Απέναντί μου δεν είχε διατυπώσει ποτέ αντίρρηση για τον τρόπο με τον οποίο γινόταν η παραγωγή και η παρουσίαση του έργου του, ούτε είχε αμφισβητήσει το κόστος των εισιτηρίων, παρά όσα υποκριτικά υποστηρίζει στη δήλωσή του. Κατά τα προηγούμενα χρόνια, εξάλλου, δεν εξέφερε γνώμη ούτε για την τιμολόγηση στις συναυλίες που έδινα ούτε για τις χρεώσεις των νυχτερινών κέντρων στα οποία εμφανιζόμουν. Παρ’ όλα αυτά, ανάλογα με την περίπτωση, εισέπραττε ποσοστό από τα κέρδη μου, επιπλέον των πνευματικών του δικαιωμάτων, ως αναγνώριση της καλλιτεχνικής σύμπραξής μας, μολονότι επί πολλά χρόνια δεν έπαιρνε μέρος στην προετοιμασία τους.

Με μεγάλη έκπληξη έμαθα, μόλις τρία εικοσιτετράωρα πριν πραγματοποιηθεί η συναυλία, πως ξαφνικά και χωρίς λογική βάση αξίωσε να του καταβληθεί ποσό 1,5 εκατομμυρίου ευρώ. Έθεσε μάλιστα διορία 24 ωρών, απειλώντας ότι, εφόσον δεν πληρωνόταν, θα εξαντλούσε κάθε διαθέσιμο μέσο προκειμένου να ματαιώσει τη συναυλία.

Μία ημέρα αργότερα, έχοντας πια αντιληφθεί ότι δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να σταματήσει τη συναυλία, έβαλε στο στόχαστρο εμένα. Παρουσία μαρτύρων, μετέφερε μέσω της αδελφής μου, της Νίκης, ξεκάθαρες απειλές ότι θα με διαπόμπευε στα μέσα ενημέρωσης και θα με εξόντωνε τόσο σε προσωπικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο, ώστε «να μην τολμώ να βγω από το σπίτι μου», όπως ακριβώς ανέφερε.

Θέλω στο σημείο αυτό να επισημάνω ότι τα συγκεκριμένα λόγια ειπώθηκαν από έναν άνθρωπο τον οποίο έσπευσα να βοηθήσω κατά το τελευταίο εξάμηνο, όταν αντιμετώπιζε οικονομική ανάγκη, όπως εγώ έκανα σε όλη μου τη ζωή. Αποδεδειγμένα, τα χρήματα που έχει εισπράξει υπερβαίνουν τις 500.000 ευρώ. Σημαντικό τμήμα του ποσού καταβλήθηκε από τον Γιάννη Κούστα, ώστε να διευκολυνθεί η κατάσταση, ενώ ο Νίκος Καρβέλας είχε αναλάβει την υποχρέωση να το επιστρέψει.

Ήταν, λοιπόν, παράλογο μετά από αυτή την εκβιαστική στάση και τις απειλές να μετακινηθούν τη νύχτα της συναυλίας οι δικές του θέσεις, καθώς και εκείνες των προσκεκλημένων του; Με ποιον τρόπο θα μπορούσαν οι υπεύθυνοι της παραγωγής να δεχτούν κοντά τους την παρουσία κάποιου που μόλις μία ημέρα νωρίτερα είχε συμπεριφερθεί έτσι;

Εκείνο που επίσης με συγκλονίζει είναι ότι ένας άνθρωπος που βρισκόταν στο πλευρό μου όλα αυτά τα χρόνια και τον αντιμετώπιζα ως φίλο, συνεργάτη και μέλος της οικογένειάς μου επέλεξε αυτή ακριβώς τη χρονική στιγμή, λίγο πριν από το σπουδαιότερο εγχείρημα της σταδιοδρομίας μου, για να μου προκαλέσει δυσβάσταχτη ψυχολογική πίεση. Μόνο εγώ γνωρίζω πώς κατάφερα να την αντέξω. Το οφείλω στην πίστη και στην αγάπη του κοινού, που εκείνο το βράδυ με πήρε μαζί του στο ομορφότερο μουσικό ταξίδι που έχω ζήσει.

Σε ό,τι αφορά τη «φίμωση» στην οποία αναφέρεται, από τη δική μου πλευρά δεν υπήρξε ποτέ σχετική απόπειρα. Εκείνο που θέλησα αποκλειστικά να εξασφαλίσω ήταν ότι δεν θα επιχειρούσε να με συκοφαντήσει, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα κι εγώ τη δέσμευση να μην ενεργήσω με αντίστοιχο τρόπο. Δεν έχω, εξάλλου, τίποτε να αποκρύψω και δεν δέχομαι πια ούτε συναισθηματικούς εκβιασμούς ούτε χειραγώγηση. Όποιος το επιθυμεί μπορεί να υιοθετήσει την αφήγηση του Νίκου Καρβέλα, η οποία είναι γεμάτη αναλήθειες και αντιφάσεις. Εγώ επιλέγω την αλήθεια, που καθορίζει την ταυτότητά μου ως ανθρώπου και καλλιτέχνιδας από τότε που ξεκίνησα την καριέρα μου.

Ίσως, τελικά, το πιο επώδυνο για εμένα να είναι αυτό. Δεν είναι η διαφορά για τα οικονομικά ούτε οποιοσδήποτε άλλος ισχυρισμός του, αλλά η διαπίστωση ότι πιθανόν δεν γνώρισα ποτέ πραγματικά εκείνον που επί τόσα χρόνια πίστευα πως ήξερα.

Για το συγκεκριμένο ζήτημα, αυτή είναι η ύστατη φορά που τοποθετούμαι δημόσια σε προσωπικό επίπεδο.

Θα πάμε κόντρα κι όπου βγει… Άννα Βίσση».

Η ανακοίνωση Τύπου που εξέδωσε ο Νίκος Καρβέλας

Μεταξύ άλλων, ο Νίκος Καρβέλας δηλώνει: «Τις τελευταίες ημέρες, διαδίδονται πολλά και ανακριβή ως προς την απουσία μου από τη συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο με ερμηνεύτρια την Άννα Βίσση. Απέναντι στις ανακρίβειες που ακούγονται, έχω υποχρέωση να τοποθετηθώ. Ακόμη και αυτοί που δεν τους αρέσουν τα τραγούδια μου ή δεν με συμπαθούν, δεν μπορούν να αμφισβητήσουν πως όταν μιλάω, μιλάω με, υπερβολική ίσως, ειλικρίνεια και αμεσότητα. Έτσι θα κάνω και τώρα»

Στη συνέχεια αναφέρει: «Η σχέση μου με την Άννα Βίσση, καλλιτεχνική και προσωπική, είναι γνωστή. Έχω συνθέσει, γράψει και ενορχηστρώσει, με ελάχιστες εξαιρέσεις, το σύνολο της δισκογραφίας της. Έχω βιώσει μαζί της και τις μεγάλες επιτυχίες, αλλά και τις δύσκολες στιγμές της επαγγελματικής μας πορείας. Αυτή η κοινή πορεία έχει αποτυπωθεί μέχρι σήμερα σε όλες τις συναυλίες και εμφανίσεις της Άννας, όπως αποτυπώθηκε και στην επιλογή των τραγουδιών της συναυλίας στο ΟΑΚΑ: Τα 47 από τα 50 τραγούδια που ερμήνευσε η Άννα είναι δικές μου δημιουργίες.

Στην έως τώρα κοινή πορεία μου με την Άννα Βίσση υπήρχαν ενότητα και απόλυτη συνεννόηση. Σε όλη τη διάρκεια αυτών των χρόνων συναποφασίζαμε με ποιον τρόπο, σε ποιο μέρος και σε ποια χρονική στιγμή θα παρουσιάζονταν τα τραγούδια που έγραφα. Η Άννα είχε τη δυνατότητα να κατανοεί τόσο εμένα όσο και τη μουσική μου, με αποτέλεσμα να προκύπτουν πολύ σπάνια αποκλίσεις ή διαφωνίες μεταξύ μας. Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή δείχνει πλέον να έχει μεταβληθεί.

Η καλλιτεχνική πορεία που έχει επιλέξει η Άννα, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται δημόσια, κινούνται προς μια κατεύθυνση με την οποία διαφωνώ.
Μέχρι σήμερα, οι συναυλίες που δίναμε μαζί βασίζονταν πρωτίστως στη δυναμική των τραγουδιών, στην ερμηνεία της Άννας και κυρίως στη σχέση που αναπτυσσόταν ανάμεσα στο κοινό και στη μουσική μας. Αναμφίβολα, κατά διαστήματα είχαμε παρουσιάσει μεγάλες παραγωγές με εντυπωσιακό χαρακτήρα. Ωστόσο, ποτέ δεν αντιμετωπίσαμε το μέγεθος ή τον εντυπωσιασμό ως αυτοσκοπό.

Η ενημέρωση από την Άννα για τη συναυλία που σχεδίαζε να πραγματοποιήσει στο ΟΑΚΑ μού προκάλεσε έντονο προβληματισμό. Θεωρούσα πως, μέσα σε έναν χώρο τόσο τεράστιο, το κοινό μας δεν θα μπορούσε να χαρεί ουσιαστικά τα τραγούδια μας. Η ανησυχία μου ήταν ακόμη μεγαλύτερη από τη στιγμή που η τιμή των εισιτηρίων έφτανε ακόμη και τα 400 ευρώ.

Τρέφω απόλυτο σεβασμό για τους ανθρώπους που έκαναν στερήσεις προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα εισιτήριο για τη συγκεκριμένη συναυλία. Προσωπικά, όμως, βλέπω την τέχνη μου ως κάτι προσιτό και λαϊκό, όπου οι θεατές απολαμβάνουν την άμεση επαφή και διασκεδάζουν μαζί με τους καλλιτέχνες, έχοντάς τους δίπλα τους.

Μου είναι αδύνατο να αποδεχθώ ότι οι άνθρωποι που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν μεγάλα ποσά θα αναγκάζονται, μέσα σε ένα αχανές στάδιο, να ακούν τα τραγούδια μου από σημεία όπου η ορατότητα είναι περιορισμένη ή ακόμη και ανύπαρκτη.

Είναι διαφορετικό να παρουσιάζεις ένα όμορφο θέαμα και εντελώς άλλο να υποβιβάζονται τα τραγούδια σε δευτερεύουσα συνοδεία ενός φαραωνικού οπτικού «υπερθεάματος», το οποίο οι θεατές παρακολουθούν μέσα από γιγαντοοθόνες. Η διαφωνία δεν αφορά την επιλογή «χώρων». Πρόκειται για σύγκρουση προθέσεων και οραμάτων που διαφέρουν ολοκληρωτικά, αλλά και για δύο καλλιτεχνικές αντιλήψεις που δεν μπορούν να συμβαδίσουν.

Είτε αρέσουν είτε όχι, τα τραγούδια που γράφω περιέχουν μια διάθεση απειθαρχίας και τη δόση «τρέλας» που, όπως λέγεται, διαθέτουν ή μου αποδίδεται.
Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζομαι καλλιτεχνικά. Άλλοτε προκλητικά ή αστεία, άλλοτε απλά ή πιο σύνθετα και περίπλοκα, κάποιες φορές συγκινητικά και άλλες «θεατρικά», τα τραγούδια μου χρειάζονται αυθορμητισμό που να πηγάζει αβίαστα. Δεν θέλω να τα βλέπω καλογυαλισμένα, ούτε να μετατρέπονται σε αλατοπίπερο κοσμικών διοργανώσεων για την οικονομική ελίτ.

Ορισμένοι έσπευσαν να «διαρρεύσουν» διάφορους ισχυρισμούς περί οικονομικών διαφορών ανάμεσα σε εμένα και την εταιρεία παραγωγής, πιθανώς πιστεύοντας ότι έτσι θα «μεταθέσουν» τη συζήτηση μακριά από τη βαθιά καλλιτεχνική διαφωνία που χαρακτηρίζει πλέον τη σχέση μου με την Άννα. Από την άλλη, ενδέχεται όσα διέρρευσαν να δημοσιοποιήθηκαν επειδή θεωρήθηκε ότι θα δίσταζα να μιλήσω και γι’ αυτό το ζήτημα. Αν, όμως, με γνώριζαν καλύτερα, θα ήξεραν πως απέναντι στην αλήθεια δεν διστάζω ποτέ.

Η δουλειά μου είναι εκείνη από την οποία εξασφαλίζω τα προς το ζην, και η δουλειά αυτή είναι να γράφω τραγούδια. Όπως κάθε εργαζόμενος δικαιούται πληρωμή για την εργασία του, έτσι πρέπει να αμείβεται και ο δημιουργός. Με αυτόν τον τρόπο συνεργαζόμασταν ανέκαθεν με την Άννα. Στις προηγούμενες συναυλίες στο Καλλιμάρμαρο τηρούσαμε την εξής συμφωνία: λάμβανα αμοιβή, ανεξάρτητα από τα δικαιώματα του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης που με εκπροσωπεί υπό την ιδιότητά μου ως συνθέτη και στιχουργού.

Μόλις λίγες ημέρες προτού γίνει η συναυλία, και αφού η Άννα μού είχε πει εντελώς αιφνιδιαστικά να μη λάβω μέρος στις μουσικές πρόβες στο ΟΑΚΑ, μου ανακοινώθηκε ως ήδη ειλημμένη απόφαση ότι δεν επρόκειτο να λάβω καμία αμοιβή από τη διοργάνωση. Ως δικαιολογία προβλήθηκε το γεγονός ότι η παραγωγή είχε κοστίσει πολύ ακριβά.

Δεν μπορώ να αντιληφθώ για ποιον λόγο θεωρούνται κόστος η μίσθωση του χώρου και του εξοπλισμού, καθώς και οι πληρωμές προς μουσικούς, συντελεστές και τεχνικό προσωπικό, αλλά όχι η αμοιβή του ανθρώπου που δημιούργησε τα 47 από τα συνολικά 50 τραγούδια της συναυλίας, την οποία όφειλε να έχει εντάξει στον προϋπολογισμό της η εταιρεία παραγωγής. Σε όλα τα χρόνια της παρουσίας μου στον χώρο, είναι η πρώτη φορά που ακούω έναν παραγωγό να ανακοινώνει τελεσιγραφικά σε δημιουργό ότι δεν πρόκειται να πληρωθεί, επειδή ο ίδιος αντιμετωπίζει υψηλό κόστος. Και αυτό συνέβη για μια συναυλία που αποφάσισε να διοργανώσει ο συγκεκριμένος παραγωγός, δίχως να ζητήσει καν τη γνώμη του δημιουργού.

Από τη δική μου πλευρά, τους γνωστοποίησα ότι το μόνο που ζητούσα ήταν να μου καταβληθεί η συμφωνημένη αμοιβή, δηλαδή εκείνη που είχα λάβει σε αντίστοιχες περιπτώσεις και την οποία, φυσικά, γνώριζε πλήρως η εταιρεία παραγωγής μέσω της Άννας.

Σύντομα διαπίστωσα ότι το οικονομικό ζήτημα δεν ήταν παρά η αρχή μιας ευρύτερης προσβλητικής στάσης απέναντί μου. Παρ’ όλα αυτά, το περιβάλλον μου με έπεισε να παραστώ στη συναυλία, ώστε να τιμήσω το κοινό, παρότι το κλίμα με την εταιρεία παραγωγής ήταν ήδη αρνητικό.

Μόλις λίγες ώρες προτού αρχίσει η συναυλία, πρόσωπο που ενεργούσε για λογαριασμό της εταιρείας παραγωγής με ενημέρωσε ότι ο βασικός χρηματοδότης και στελέχη της δεν ήθελαν ούτε εγώ ούτε οι οικείοι και οι προσκεκλημένοι μου να καθίσουμε δίπλα τους. Μου γνωστοποιήθηκε ακόμη ότι τα αρχικά εισιτήρια όλων μας ακυρώθηκαν και αντικαταστάθηκαν από νέα, σε διαφορετικές θέσεις, πιο μακρινές και υποδεέστερες από εκείνες που είχαμε αρχικά.

Στην επικοινωνία αυτή έδωσα την αυτονόητη απάντηση: η ενέργειά τους ήταν απολύτως προσβλητική προς εμένα και θα πήγαινα στη συναυλία, όπου τόσο εγώ όσο και οι προσκεκλημένοι μου θα καθόμασταν στις αρχικές θέσεις μας. Η απάντηση που μου δόθηκε ήταν πως κάτι τέτοιο δεν θα γινόταν αποδεκτό.

Όταν ρώτησα επί λέξει «Και τι θα κάνετε; Θα μου απαγορεύσετε να μπω και να καθίσω στη θέση μου;», μου απάντησαν ότι πράγματι θα ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν. Επιπλέον, μου ξεκαθαρίστηκε ότι, σε αυτή την περίπτωση, κάθε συζήτηση για το οικονομικό θέμα θα σταματούσε.

Το οριστικό πλήγμα σε προσωπικό επίπεδο ήρθε όταν θέλησα να πληροφορηθώ αν η Άννα γνώριζε αυτή την απαράδεκτη συμπεριφορά. Η Νίκη Βίσση μου μετέφερε ότι ήταν ενήμερη. Μόνο μία λέξη αποδίδει όσα ένιωσα: Συντριβή.

Εξακολουθώ να δυσκολεύομαι να πιστέψω πως η Άννα έδωσε τη συγκατάθεσή της σε μια τόσο σοβαρή απρέπεια εις βάρος μου. Βεβαίως, δεν παραβρέθηκα στη συναυλία. Η τελευταία εκδήλωση της προσβλητικής μεταχείρισης που μου επιφύλαξαν ακολούθησε το τέλος της συναυλίας. Χωρίς να έχουμε συμφωνήσει κάτι τέτοιο, έθεσαν όρο για την καταβολή οποιασδήποτε αμοιβής να υπογράψω ότι δεν θα προέβαινα σε καμία δημόσια αρνητική αναφορά για την Άννα, απειλώντας μάλιστα με ποινή χιλιάδων ευρώ αν συνέβαινε αυτό.

Ασφαλώς δεν αποδέχθηκα να ανταλλάξω την ελευθερία της γνώμης μου με χρήματα. Πολύ περισσότερο, όταν αυτά δεν μου τα «χάριζαν», αλλά αποτελούσαν την αμοιβή που δικαιούμουν ως δημιουργός των τραγουδιών. Δεν είχα, ούτε έχω, καμία πρόθεση να προσβάλω οποιονδήποτε.

Η ελεύθερη και ειλικρινής έκφραση δεν συνιστά προσβολή. Προσβολή αποτελεί η απαίτηση να σιωπάς και να μην εκφράζεις τη γνώμη σου.

Ο δημιουργός ενός καλλιτεχνικού έργου δικαιούται αμοιβή και δεν οφείλει να αισθάνεται ντροπή γι’ αυτό. Παράλληλα, έχει καθήκον να προστατεύει την ακεραιότητα του έργου του και τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται. Διαθέτει επίσης το δικαίωμα και το χρέος να αποφασίζει πώς το έργο του πλαισιώνεται σε αισθητικό, κοινωνικό και ιδεολογικό επίπεδο. Όποτε το θεωρεί σκόπιμο, δικαιούται να διατυπώνει αμφιβολίες και αντιρρήσεις, όταν αυτό το πλαίσιο συγκρούεται με τις καλλιτεχνικές προθέσεις, την προσωπικότητα και την κοινωνική του στάση.

Συμπερασματικά, θεωρώ πως από όσα εξέθεσα προκύπτει καθαρά ότι τόσο το παρόν δελτίο Τύπου όσο και οι κινήσεις που θα ακολουθήσουν έχουν ως στόχο την υπεράσπιση του έργου μου και την απόδοση στο πρόσωπό μου του σεβασμού που μου αναλογεί ως δημιουργού».