Η Μαντόνα «έστησε» τον Μητσοτάκη – Τι κρύβεται πίσω από τη σιωπή της

– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι ο Δεκαπενταύγουστος πέρασε και η πολιτική ζωή αρχίζει σιγά-σιγά να ξυπνάει από τον λήθαργο, όμως κάποια πράγματα που συνέβησαν αυτές τις μέρες μού κίνησαν την περιέργεια αρκετά ώστε να σηκώσω το τηλέφωνο και να ρωτήσω δυο-τρία πράγματα. Από τη Μαντόνα που άφησε τον πρωθυπουργό στο «διαβάστηκε» μέχρι την αγωνία του Χάρη Δούκα και το ΠΑΣΟΚ που ετοιμάζεται για μάχες φθινοπώρου, έχω αρκετά να σας πω. Καθίστε αναπαυτικά.

Η Μαντόνα άφησε τον Μητσοτάκη στο «διαβάστηκε»

Δεν είναι κάθε μέρα που βλέπουμε έναν πρωθυπουργό ευρωπαϊκής χώρας να απευθύνεται δημόσια σε μια ποπ σταρ σαν έφηβος θαυμαστής, ευχόμενος «χρόνια πολλά» επειδή εκείνη επέλεξε να γιορτάσει τα γενέθλιά της στην Ελλάδα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είχε κανέναν δισταγμό να εκφράσει δημόσια τον ενθουσιασμό και την ευγνωμοσύνη του για την επιλογή της Μαντόνα. Το πρόβλημα είναι ότι εκείνη δεν καταδέχτηκε ούτε ένα διεκπεραιωτικό «ευχαριστώ». Απλώς αγνόησε το μήνυμα.

Φαντάζομαι την απογοήτευση όσων στο περιβάλλον του πρωθυπουργού σκέφτηκαν ότι αυτή θα ήταν μια έξυπνη κίνηση επικοινωνίας. Αντ’ αυτού, ο Έλληνας πρωθυπουργός έγινε viral για όλους τους λάθος λόγους, με τα social media να τον… υποδέχονται με ειρωνικά σχόλια. Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι όσο κι αν προσπαθούν να χτίσουν μια εικόνα κοσμοπολίτικης άνεσης, κάποιες φορές το αποτέλεσμα είναι απλώς αμηχανία. Άραγε ποιος σκέφτηκε την ιδέα και αν θα την πληρώσει με… σιωπή αντίστοιχη της Μαντόνα;

Η αγωνία του Χάρη Δούκα

Ο δήμαρχος Αθηναίων δεν γράφει άρθρα στην τύχη. Όταν ο Χάρης Δούκας θυμίζει, μέσα από άρθρο του, τη σημασία των αποστάσεων του ΠΑΣΟΚ από τη Νέα Δημοκρατία -αποστάσεις κατοχυρωμένες με απόφαση συνεδρίου- ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Από έναν φίλο που παρακολουθεί στενά τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ έμαθα ότι υπάρχει θόρυβος στο παρασκήνιο για ενδεχόμενο έκτακτο συνέδριο, με στόχο να αλλάξει ακριβώς αυτή η απόφαση.

Αν κατάλαβα καλά, ο Δούκας δεν κινείται τυχαία· στέλνει μήνυμα προς τη δεξιά πτέρυγα του κόμματος πριν προλάβουν να στήσουν το σχέδιό τους. Δεν σας κρύβω ότι έχω την αίσθηση πως αυτό το ζήτημα θα μας απασχολήσει ξανά και ξανά μέσα στο φθινόπωρο, ειδικά όταν αρχίσουν να ανοίγουν οι φάκελοι για τη διαδοχή και τις ισορροπίες. Ο Δούκας το ξέρει και προλαβαίνει.

Διακοπές τέλος για το ΠΑΣΟΚ

Πολύ κράτησε η καλοκαιρινή ραστώνη στη Χαριλάου Τρικούπη. Από τη στιγμή που απομακρύνθηκε το σενάριο πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο, οι ρυθμοί έπεσαν αισθητά και το επιτελείο του κόμματος διασκορπίστηκε -άλλος για Χίο, άλλος για Μυτιλήνη. Έγιναν βέβαια κάποιες τηλεδιασκέψεις, περισσότερο για τα προσχήματα, ώστε να φανεί προς τα έξω ότι όλοι δουλεύουν ακούραστα.

Από Δευτέρα όμως, όπως μου λένε, τα κεφάλια μπαίνουν και πάλι μέσα. Δύο είναι τα ορόσημα που έχουν βάλει στο τραπέζι: η 3η Σεπτεμβρίου που θα γιορταστεί στην Κρήτη και η εμφάνιση του Νίκου Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου. Ας δούμε αν αυτή τη φορά η επιστροφή θα συνοδευτεί από ουσία ή απλώς από ακόμα μία γύρα φωτογραφιών.

Το πάθος για την Επίδαυρο δεν έχει τελειωμό

Η φετινή σεζόν του Φεστιβάλ ξανάφερε στην επιφάνεια μια συζήτηση δεκαετιών· η Επίδαυρος ως πεδίο μάχης ανάμεσα στην παράδοση και την πρωτοπορία. Από τους «Όρνιθες» του Κουν το 1959 μέχρι τις «Βάκχες» του Λάνχοφ και τους «Σφήκες» της Κιτσοπούλου, το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται: κάποιος τολμά, το κοινό αντιδρά, ο Τύπος μοιράζεται.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πόσο ίδιο μένει το μοτίβο μέσα στις δεκαετίες. Η ένταση δεν είναι κακό πράγμα από μόνη της -δείχνει ότι κάτι ζωντανό συμβαίνει ακόμα εκεί, στην ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου. Απλώς αναρωτιέμαι αν κάποιοι εμπνέονται πια περισσότερο από την προσδοκία του σκανδάλου παρά από το ίδιο το κείμενο.

Το παρασκήνιο πίσω από τη σιωπή του Μαξίμου για τη δεξιά πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ

Τηλεφωνώντας σε φίλο που έχει επαφές και στις δύο πλευρές της πολιτικής σκηνής, ζήτησα να μάθω τι σκέφτονται στο Μαξίμου για την κινητικότητα γύρω από το ενδεχόμενο συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Η απάντηση ήταν αναμενόμενη: επίσημα καμία τοποθέτηση, ανεπίσημα όμως παρακολουθούν με ενδιαφέρον κάθε ρωγμή στο εσωτερικό της Χαριλάου Τρικούπη.

Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε φορά που ανοίγει αυτό το θέμα, τα τσακάλια του Μαξίμου βγαίνουν στα social media με νύξεις για «ρεαλισμό» και «ωριμότητα». Αν δεν το πήρατε χαμπάρι, πρόκειται για ένα παιχνίδι που παίζεται σε αργή φωτιά, με στόχο να διαμορφωθεί το έδαφος για το μέλλον, όποια κι αν είναι η επόμενη κάλπη.

Η ΔΕΘ ως πεδίο δοκιμής για τον Ανδρουλάκη

Η παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη στη Θεσσαλονίκη στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου δεν είναι απλώς μια ακόμα υποχρέωση του πολιτικού ημερολογίου. Είναι, όπως μου εξήγησε άνθρωπος που παρακολουθεί στενά την προετοιμασία, η πρώτη μεγάλη δοκιμασία μετά από ένα καλοκαίρι χαμηλών τόνων και αμφισβήτησης για τη στρατηγική του κόμματος.

Το στοίχημα είναι διπλό: αφενός να πείσει τη βάση ότι το ΠΑΣΟΚ έχει σχέδιο για την επόμενη μέρα, αφετέρου να αποφύγει νέα επεισόδια εσωκομματικής αμφισβήτησης, όπως αυτά που υπαινίσσεται το άρθρο του Δούκα. Ελπίζω μόνο να μην καταλήξει, όπως τόσες φορές, σε μια ομιλία-γενικολογία που θα ξεχαστεί πριν καν τελειώσει η ΔΕΘ.

Το βάρος της καλοκαιρινής παράκρουσης

Εποχή παράκρουσης να τη λέμε, δεν θα κάνουμε λάθος. Ενώ η πραγματική πολιτική ατζέντα -ακρίβεια, στέγαση, υγεία- παραμένει καυτή, το μεγαλύτερο κομμάτι της δημόσιας συζήτησης πέρασε γύρω από το αν μια σταρ του Χόλιγουντ θα απαντήσει σε μήνυμα πρωθυπουργού. Απίθανα πράγματα, έτσι; Κι όμως, έτσι λειτουργεί πια η πολιτική επικοινωνία, με τη λογική του viral να υπερισχύει της ουσίας.

Ο φόβος μου είναι ότι αυτή η λογική θα κυριαρχήσει και στο φθινόπωρο, με τα κόμματα να ανταγωνίζονται περισσότερο σε εντυπώσεις παρά σε προτάσεις. Αλλά ας μη βιαστούμε, οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν.

Οι ισορροπίες στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ πριν τη μεγάλη μάχη

Από άνθρωπο που είδε από κοντά τις κινήσεις στη Χαριλάου Τρικούπη τις τελευταίες εβδομάδες, έμαθα ότι η ανησυχία για ενδεχόμενο έκτακτο συνέδριο δεν είναι απλώς σενάριο δημοσιογραφικής φαντασίας. Υπάρχουν στελέχη που πιέζουν ανοιχτά για επαναπροσδιορισμό της στάσης απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, θεωρώντας ότι η γραμμή του αποκλεισμού έχει «σκουριάσει».

Η αντίδραση του Δούκα, λοιπόν, δεν είναι θεωρητική άσκηση, είναι προειδοποίηση. Και όσο πλησιάζουμε στη ΔΕΘ, τόσο πιο έντονες θα γίνονται αυτές οι εσωκομματικές τριβές. Μένει να δούμε αν ο Ανδρουλάκης θα καταφέρει να κρατήσει τις ισορροπίες ή αν θα βρεθεί εγκλωβισμένος ανάμεσα σε δύο πτέρυγες που τραβούν προς αντίθετες κατευθύνσεις.

Η επικοινωνιακή διαχείριση του Μαξίμου μετά το περιστατικό με τη Μαντόνα

Μου είπαν ότι στο περιβάλλον του πρωθυπουργού προσπαθούν να το πάνε στην πλάκα, λέγοντας πως «δεν έγινε τίποτα το σοβαρό». Ωστόσο, όσοι ασχολούνται με την επικοινωνιακή στρατηγική ξέρουν πολύ καλά ότι τέτοιες μικρές αμηχανίες αφήνουν ίχνη, ειδικά όταν αναπαράγονται μαζικά και ειρωνικά στο διαδίκτυο.

Προσωπικά, προσπαθώ να τη σκαπουλάρω κάθε φορά που βλέπω τέτοιες επικοινωνιακές πρωτοβουλίες να καταλήγουν μπούμερανγκ, γιατί δείχνουν μια αποστασιοποίηση από την πραγματικότητα που ζει ο μέσος πολίτης. Αλλά τι να κάνουμε, έτσι λειτουργεί η πολιτική σκηνή τα τελευταία χρόνια -λίγη ουσία, πολύ θέαμα.

Το μέλλον του πολιτισμικού πολέμου γύρω από την Επίδαυρο

Επιστρέφοντας στο θέμα του αρχαίου θεάτρου, δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι η ιστορία των αντιδράσεων στην Επίδαυρο -από τον Τσάτσο μέχρι τη Ματίνα Καλτάκη- δείχνει κάτι βαθύτερο για την ελληνική κοινωνία: την αγωνία να συμφιλιώσει την κλασική παράδοση με τη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση. Κάθε γενιά έχει το δικό της σκάνδαλο, τη δική της «βεβήλωση».

Αν κατάλαβα καλά από τη μακρά αυτή παράδοση διαμαχών, το πρόβλημα δεν είναι ποτέ η τόλμη καθαυτή, αλλά το αν αυτή η τόλμη υπηρετεί το έργο ή απλώς επιδιώκει τον εντυπωσιασμό. Ο διάλογος αυτός, ευτυχώς, παραμένει ζωντανός. Ας ελπίσουμε να μείνει έτσι και να μην μετατραπεί κι αυτός σε ακόμα ένα πεδίο πόλωσης χωρίς επιστροφή.

Κλείνοντας, δεν σας κρύβω ότι όσο πλησιάζει το φθινόπωρο τόσο πιο πολύ νιώθω ότι όλοι -πολιτικοί, καλλιτέχνες, ακόμα και πρωθυπουργοί που στέλνουν μηνύματα σε ποπ σταρ- παίζουν το ίδιο παιχνίδι εντυπώσεων. Κάποιοι το παίζουν καλύτερα, κάποιοι απλώς μένουν στο «διαβάστηκε». Καλή δύναμη σε όλους μας.