Αρχαιολόγοι έλυσαν το μυστήριο ρωμαϊκού χώρου 1.600 ετών – Τι έκρυβε η έπαυλη

Μια σημαντική αρχαιολογική ανακάλυψη στην Κόρδοβα της Ισπανίας έρχεται να φωτίσει τον τρόπο με τον οποίο οι εύπορες οικογένειες της Ύστερης Αρχαιότητας αντιμετώπιζαν τη γνώση και τα βιβλία.

Αρχαιολόγοι επανεξέτασαν έναν χώρο στη ρωμαϊκή έπαυλη Fuente Álamo, κοντά στο Puente Genil, και εκτιμούν ότι πρόκειται για ιδιωτική βιβλιοθήκη που δημιουργήθηκε περίπου τον 4ο αιώνα μ.Χ.

Ο χώρος, γνωστός ως Αίθουσα 10, είχε στο παρελθόν συνδεθεί με διαφορετικές χρήσεις, μεταξύ άλλων και με πιθανό χώρο λατρείας του Μίθρα. Ωστόσο, η νέα μελέτη επικεντρώθηκε στο σύνολο των αρχιτεκτονικών χαρακτηριστικών του και όχι σε κάθε στοιχείο ξεχωριστά.

Οι ερευνητές εντόπισαν ορθογώνιες και ημικυκλικές κόγχες, αψίδα, βάθρο και βοηθητικούς χώρους. Ο συνδυασμός αυτών των στοιχείων θεωρείται ότι ταιριάζει περισσότερο με έναν χώρο όπου φυλάσσονταν γραπτά έργα και πραγματοποιούνταν δραστηριότητες όπως η ανάγνωση και η μελέτη.

Ένας ιδιωτικός χώρος για βιβλία και γνώση

Η βιβλιοθήκη δεν φαίνεται να ήταν δημόσια. Αντίθετα, όλα δείχνουν ότι αποτελούσε μέρος μιας μεγάλης ιδιωτικής έπαυλης και πιθανότατα ανήκε σε οικογένεια με οικονομική και κοινωνική επιφάνεια.

Στη ρωμαϊκή κοινωνία, η κατοχή βιβλίων και η πρόσβαση στη γραπτή γνώση δεν αποτελούσαν μόνο μορφή ψυχαγωγίας ή εκπαίδευσης.

Μπορούσαν επίσης να αποτελούν ένδειξη μόρφωσης και κοινωνικού κύρους. Ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος για βιβλία μέσα σε μια πολυτελή κατοικία θα μπορούσε επομένως να αντανακλά τόσο τα πνευματικά ενδιαφέροντα των ιδιοκτητών όσο και την κοινωνική τους θέση.

Οι κόγχες που διατηρούνται στους τοίχους ενδέχεται να είχαν χρησιμοποιηθεί για την τοποθέτηση ξύλινων κατασκευών ή ραφιών. Το γεγονός ότι τα ίδια τα ράφια δεν έχουν διασωθεί δεν αποκλείει τη χρήση του χώρου ως βιβλιοθήκης, καθώς το ξύλο και άλλα οργανικά υλικά σπάνια επιβιώνουν για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης η αψίδα και το βάθρο. Τα στοιχεία αυτά θα μπορούσαν να προσδίδουν ιδιαίτερη έμφαση σε συγκεκριμένα σημεία της αίθουσας, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι ο χώρος δεν χρησίμευε απλώς ως αποθήκη βιβλίων.

Τα βιβλία χάθηκαν, η αίθουσα όμως παρέμεινε

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην αναγνώριση αρχαίων βιβλιοθηκών είναι ότι τα ίδια τα βιβλία και ο εξοπλισμός τους συνήθως δεν διατηρούνται. Πάπυροι, περγαμηνές και ξύλινα έπιπλα καταστρέφονται εύκολα με το πέρασμα των αιώνων.

Στην περίπτωση της Fuente Álamo δεν έχουν βρεθεί τα βιβλία που πιθανότατα βρίσκονταν κάποτε στον χώρο. Παρ’ όλα αυτά, η διατήρηση της αρχιτεκτονικής του επιτρέπει στους αρχαιολόγους να ανασυνθέσουν σε σημαντικό βαθμό τη λειτουργία της αίθουσας.

Η περίπτωση παρουσιάζει ενδιαφέρον και σε σύγκριση με άλλες γνωστές ρωμαϊκές βιβλιοθήκες, όπως εκείνη της Villa dei Pisoni στο Herculaneum. Εκεί, η καταστροφή από την έκρηξη του Βεζούβιου συνέβαλε στην εξαιρετική διατήρηση εκατοντάδων παπύρων. Στη Fuente Álamo, αντίθετα, δεν διασώθηκε η συλλογή, αλλά παρέμεινε ο χώρος που πιθανότατα τη φιλοξενούσε.

Ένα παράθυρο στη ζωή των ρωμαϊκών ελίτ

Η νέα ερμηνεία της Αίθουσας 10 προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι στην εικόνα που έχουν οι αρχαιολόγοι για τη ζωή των εύπορων κατοίκων της ρωμαϊκής Ιβηρικής.

Η ύπαρξη μιας βιβλιοθήκης σε μια αγροτική έπαυλη δείχνει ότι η πνευματική δραστηριότητα δεν περιοριζόταν στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Η ανάγνωση, η μελέτη και η συγκέντρωση γραπτών έργων μπορούσαν να αποτελούν μέρος της καθημερινότητας μιας μορφωμένης και οικονομικά ισχυρής οικογένειας.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι η Fuente Álamo αποτελεί μέχρι σήμερα την αρχαιότερη τεκμηριωμένη ρωμαϊκή βιβλιοθήκη στην Ιβηρική Χερσόνησο.

Η ανακάλυψη έχει ιδιαίτερη αξία όχι μόνο λόγω της χρονολόγησής της, αλλά κυρίως επειδή δείχνει πώς η αρχιτεκτονική μπορεί να αποκαλύψει τη λειτουργία ενός χώρου ακόμη και όταν τα αντικείμενα που φιλοξενούσε έχουν χαθεί.

Η έπαυλη της Fuente Álamo, που ήδη προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τη ζωή των κοινωνικά προνομιούχων κατοίκων της ρωμαϊκής Ιβηρικής, αποκτά έτσι μια ακόμη διάσταση: έναν χώρο αφιερωμένο στη γνώση, τα βιβλία και τη μελέτη, κρυμμένο για αιώνες μέσα στα κατάλοιπα της αρχαίας κατοικίας.