Ανακάλυψαν ένα άγνωστο οικοσύστημα σε βάθη μεταξύ 19.700 και 35.750 ποδιών κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Η προσπάθεια πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Institute of Deep-Sea Science and Engineering (IDSSE), της Chinese Academy of Sciences (CAS), στο πλαίσιο του Global Hadal Exploration Program (GHEP). Στόχος του είναι να διευρύνει την κατανόηση της Αδαλικής Ζώνης (Hadal Zone).
Η ζώνη αυτή πήρε το όνομά της από τον Άδη, τον αρχαίο ελληνικό θεό του κάτω κόσμου. Εκτείνεται σε βάθη από 4,7 έως 6,8 μίλια (6.000 έως 11.000 μέτρα) και αποτελείται κυρίως από απομακρυσμένες ωκεάνιες τάφρους και βυθίσματα.
Κάποτε πιστευόταν ότι ήταν εντελώς άγονη από ζωή λόγω της συντριπτικής πίεσης, του απόλυτου σκοταδιού και των παγωμένων θερμοκρασιών. Τώρα, όμως, η κινεζική ομάδα ανέτρεψε αυτές τις αντιλήψεις, αφού εντόπισε μικροσκοπικούς οργανισμούς να ζουν πάνω σε βραχώδεις επιφάνειες σε πολλές τάφρους του Ειρηνικού Ωκεανού.
Ζωή στις ωκεάνιες τάφρους
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το επανδρωμένο βαθυσκάφος Striver (Fendouzhe) για να πραγματοποιήσουν 98 καταδύσεις σε επτά αδαλικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένων της τάφρου των Μαριαννών και της τάφρου του Κερμαντέκ, μεταξύ 2020 και 2024. Το σκάφος μπορεί να μεταφέρει τρία άτομα και έχει σχεδιαστεί ώστε να φτάνει σε βάθη άνω των 6,2 μιλίων (10.000 μέτρων).
Οι επιστήμονες έμειναν έκπληκτοι όταν ανακάλυψαν ακμάζοντα οικοσυστήματα, αποτελούμενα από οργανισμούς μεγέθους χιλιοστών, οι οποίοι προσκολλώνται σε εκτεθειμένες βραχώδεις επιφάνειες μέσα στο σχεδόν παγωμένο σκοτάδι.
Η ομάδα κατέγραψε συνολικά 32 είδη από έξι φύλα οργανισμών σε αυτή τη ζωική περιοχή, τα περισσότερα από τα οποία ήταν άγνωστα μέχρι σήμερα στην επιστήμη.
Η ανακάλυψη περιλάμβανε επίσης διάφορες μικροσκοπικές μορφές ζωής.
Οι επιστήμονες δυσκολεύονταν επί χρόνια να ταξινομήσουν αυτούς τους οργανισμούς λόγω του μικροσκοπικού μεγέθους και της απλής δομής τους. Πλέον, επιβεβαίωσαν τη βιολογική τους ταυτότητα μέσω γενετικών αναλύσεων.
Ανακαλύφθηκαν νέα είδη
Επιπλέον, τα ευρήματα ανέτρεψαν μια παλαιότερη θεωρία σχετικά με το πώς επιβιώνουν αυτοί οι οργανισμοί των μεγάλων θαλάσσιων βαθών. Οι επιστήμονες πίστευαν ότι η πανίδα των τάφρων βασιζόταν στη χημειοσύνθεση — μια διαδικασία που χρησιμοποιούν οργανισμοί κοντά σε υδροθερμικές πηγές, αντλώντας ενέργεια από χημικές ουσίες αντί για το ηλιακό φως.
Αντί γι’ αυτό, οι ερευνητές βρήκαν μερικώς χωνεμένους κόκκους γύρης πεύκου μέσα στους οργανισμούς. Αυτό έδειξε ότι ουσιαστικά «τρέφονται με σκόνη», δηλαδή είναι ετερότροφοι οργανισμοί που καταναλώνουν οργανικά υπολείμματα.
Η μορφολογία των τάφρων βοηθά επίσης στη διατήρηση του οικοσυστήματος, καθώς τα τοιχώματα σε σχήμα V κατευθύνουν την οργανική ύλη προς τα κάτω, ενώ ισχυρές υποθαλάσσιες ροές ιζημάτων καθαρίζουν τις εκτεθειμένες βραχώδεις επιφάνειες.
Η αποστολή κατέρριψε επίσης ρεκόρ βάθους για αρκετές θαλάσσιες ομάδες οργανισμών. Μεταξύ αυτών ήταν το βαθύτερα καταγεγραμμένο είδος βρυοζώου στα 32.746 πόδια (9.981 μέτρα), καθώς και πολύποδες σκυφομέδουσας (Scyphozoa) στα 32.749 πόδια (9.982 μέτρα).
Δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ
