Αρχαιολόγοι στην Πολωνία θεωρείται ότι λύνουν επιτέλους ένα μυστήριο μούμιας ηλικίας άνω των 2.000 ετών. Καθώς οι πολεμικές συγκρούσεις πριν από λίγες δεκαετίες έσβησαν ζωτικές πληροφορίες για την εν λόγω μούμια, οι ερευνητές δεν ήταν σίγουροι για την προέλευση και τη ζωή του αγοριού. Ωστόσο, ανακάλυψαν μια μυστηριώδη λεπτομέρεια εξετάζοντας τα ευαίσθητα λείψανα: ένα κάποτε κρυμμένο τελετουργικό αντικείμενο που ακουμπούσε στο στήθος του αγοριού. Τα ευρήματά τους, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Digital Applications in Archaeology and Cultural Heritage, βοηθούν τώρα να καλυφθούν τα κενά στη γνώση περί των αρχαίων ταφικών πρακτικών, ενώ παράλληλα υπογραμμίζουν πόσα πολλά παραμένουν άγνωστα για την πολύπλοκη τέχνη της μουμιοποίησης στην αρχαία Αίγυπτο.
Αν και η μούμια παρέμεινε μέρος του Αρχιεπισκοπικού Μουσείου στην πόλη του Βρότσλαβ στην Πολωνία από το 1914, τα αρχεία της χάθηκαν κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το καλοδιατηρημένο σώμα παρέμεινε στα αρχεία του μουσείου για δεκαετίες, αλλά οι αρχαιολόγοι ξεκίνησαν μια πρώτη ολοκληρωμένη ανάλυση μόλις το 2023. Με επικεφαλής την ιστορικό Αγκάτα Κουμπάλα στο Πανεπιστήμιο του Βρότσλαβ, η ομάδα χρησιμοποίησε τεχνικές όπως η αξονική τομογραφία για να δημιουργήσει εξαιρετικά λεπτομερείς, τρισδιάστατες εικόνες της μούμιας και του διακοσμημένου περιβλήματός της, γνωστού ως cartonnage. Αυτό τους επέτρεψε να αποκτήσουν πρωτοφανή εικόνα του δείγματος χωρίς να το καταστρέψουν.
Η Κουμπάλα και η ομάδα της εκτιμούν ότι το αγόρι ήταν περίπου 8 ετών όταν πέθανε, με βάση την ανάπτυξη των δοντιών του. Ωστόσο, χωρίς εμφανή σημάδια ασθένειας ή σωματικού τραύματος, η ακριβής αιτία θανάτου του παραμένει ασαφής. Παρά τα κενά αυτά, μπόρεσαν να αξιολογήσουν με βεβαιότητα άλλες λεπτομέρειες σχετικά με τη μούμια. Συγκεκριμένα, ότι κατά τη διαδικασία της μουμιοποίησης εξήγαγαν τον εγκέφαλό του μέσω της ρινικής κοιλότητας χρησιμοποιώντας παραδοσιακές μεθόδους, αλλά και ότι αφαίρεσαν επίσης τα περισσότερα από τα ζωτικά του όργανα μέσω ορισμένων μη συμβατικών οδών.
Η μουμιοποίηση συχνά βασιζόταν στην αφαίρεση οργάνων μέσω κοιλιακής τομής, αλλά σε αυτήν την περίπτωση, φαίνεται ότι το έκαναν μέσω του ορθού. Στη συνέχεια γέμισαν το σώμα εν μέρει με υφαντικά υλικά, αλλά χωρίς μεγάλη ποσότητα ρητίνης. Συνολικά, οι ερευνητές λένε ότι αυτές οι λεπτομέρειες υποδεικνύουν την ταφή μιας οικογένειας μεσαίας τάξης κατά την Πτολεμαϊκή Περίοδο (περίπου 332-30 π.Χ.).
Αν και τα ιστορικά αρχεία έχουν εξαφανιστεί, η συσκευασία της μούμιας (σαν χαρτοκιβώτιο) προσέφερε πολλές ενδείξεις για την προέλευσή της. Περιλάμβανε εικονογραφία και θεματικές εικόνες ροζετών, ενός φτερωτού σκαραβαίου και λωτού, όλα παραπέμποντας στην Άνω Αίγυπτο – πιο συγκεκριμένα στην περιοχή κοντά στο Κομ Όμπο ή το Ασουάν. Υπάρχει ακόμη και η απεικόνιση μιας “υβριδικής” θεότητας που μεταφέρει μια μούμια. Οι συγγραφείς της μελέτης θεωρούν ότι αυτή μπορεί να είναι η αρχέγονη θεότητα του φιδιού, ο Νεχεμπκάου.
Αλλά σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, το πιο ενδιαφέρον εύρημα δεν είναι οι τεχνικές συντήρησης της μούμιας ή ο σχεδιασμός του περιτυλίγματός της. Κατά τη διάρκεια της τρισδιάστατης απεικόνισης, οι ειδικοί παρατήρησαν ένα άγνωστο αντικείμενο τοποθετημένο στο στήθος του παιδιού. Όμως η προσπάθεια φυσικής εξέτασης του αντικειμένου είναι πολύ επικίνδυνο εγχείρημα, δεδομένης της συνολικής εύθραυστης κατάστασης των λειψάνων. Ενώ μια οριστική απάντηση δεν είναι δυνατή ακόμη, οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το αντικείμενο είναι πιθανώς ένας κύλινδρος από πάπυρο που περιέχει προσωπικές πληροφορίες για το αγόρι – ίσως ακόμη και το όνομά του.
Ωστόσο, οι ερευνητές δεν πτοούνται και σχεδιάζουν να διερευνήσουν εναλλακτικές μεθόδους για να αποκαλύψουν τα μυστικά αυτού του αντικειμένου.
«Αυτό δεν είναι το τέλος της έρευνας», δήλωσε η Κουμπάλα. «Εξακολουθούμε να εργαζόμαστε πάνω στη μούμια».
Σχετικό δελτίο Τύπου με φωτογραφίες εδώ
