Η ανανέωση πέρασε από το παλιό μητρώο

Το ενδιαφέρον με την προσχώρηση του Κώστα Ζαχαριάδη στην ΕΛΑΣ δεν εξαντλείται στην ανακοίνωση. Βρίσκεται και σε όσα έλεγε ο ίδιος τον Φεβρουάριο του 2026: η Κεντροαριστερά χρειαζόταν έναν νέο πόλο απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, όχι απλώς τη συγκέντρωση πολιτικών δυνάμεων προηγούμενων εποχών. Οκτώ μήνες μετά, η θέση εκείνη επιστρέφει σαν καθρέφτης στο καινούργιο του κομματικό περιβάλλον.

Ο μέχρι τον Ιούλιο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ γνωστοποίησε μέσω κοινωνικών δικτύων την επιλογή του, παρουσιάζοντας τη Συμπαράταξη ως συνέχεια της διαδρομής του και καλώντας σε πανστρατιά. Μόνο που το προσκλητήριο έχει ήδη συγκεντρώσει αρκετά πρόσωπα με κοινό πολιτικό παρελθόν. Είχαν προηγηθεί η Έφη Αχτσιόγλου και, τη Δευτέρα, ο Βασίλης Κόκκαλης, ο οποίος είχε αποχωρήσει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Η εικόνα δεν περιορίζεται στις προβεβλημένες προσχωρήσεις. Στην οργανωτική δουλειά συμμετέχουν ήδη ο Χρήστος Μπγιάλας, ο Δημήτρης Βέττας, ο Σωτήρης Αλεξίου και ο Στέλιος Αποστόλου, επίσης με διαδρομή στον ΣΥΡΙΖΑ. Η εμπειρία ασφαλώς δεν συνιστά ελάττωμα. Δυσκολεύει, όμως, την προβολή της ανανέωσης όταν οι πιο ηχηρές αφίξεις παραπέμπουν στο προηγούμενο εγχείρημα του ίδιου αρχηγού.

Για την Αμαλίας, λοιπόν, το ζήτημα δεν είναι αν χωρούν οι παλιοί σύντροφοι. Είναι πού αποτυπώνεται η υποσχεμένη διαφορά. Και για τον Ζαχαριάδη υπάρχει μια πρόσθετη δυσκολία: το ερώτημα για την ανασύνθεση του παρελθόντος το είχε θέσει ο ίδιος. Πριν χρειαστεί να απαντήσει σε αυτό από μέσα…