Ο Κουλκουδίνας γραμματέας στη Βουλή: η πρόκληση ως αξίωμα

Ένας διορισμός που θα μπορούσε να περάσει σαν ρουτίνα κοινοβουλευτικής γραφειοκρατίας μετατράπηκε σε πολιτικό ζήτημα: ο Νίκος Κουλκουδίνας αναλαμβάνει καθήκοντα γραμματέα στη Βουλή, και η επιλογή αυτή έχει ήδη προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις σε όσους θυμούνται το όνομά του από παλαιότερες αντιπαραθέσεις.

Οργή στα πηγαδάκια

Η αντίδραση δεν άργησε να εκδηλωθεί, με καυστικά σχόλια να κάνουν τον γύρο, όπως αυτό που σημειώνει πως «μας φτύνει στα μέτρα και του δίνουν κι αξιώματα».

Το σχόλιο αυτό αποτυπώνει μια διάχυτη αίσθηση: ότι πρόσωπα με βεβαρημένο ιστορικό δημόσιας αντιπαράθεσης επιβραβεύονται αντί να τίθενται στο περιθώριο. Η Βουλή, ως θεσμός που οφείλει να εμπνέει εμπιστοσύνη, δύσκολα αντέχει τέτοιου είδους επιλογές χωρίς πολιτικό κόστος. Το ερώτημα που τίθεται δεν αφορά μόνο το πρόσωπο, αλλά τη λογική πίσω από τον διορισμό —ποιος τον πρότεινε, γιατί επελέγη αυτή τη στιγμή, και τι μήνυμα στέλνει στην κοινή γνώμη η τοποθέτησή του σε θέση με κύρος.

Το σιωπηλό μάθημα της εξουσίας

Τέτοιου είδους τοποθετήσεις, όσο «τεχνικές» και αν παρουσιάζονται, έχουν πάντα πολιτικό αποτύπωμα. Το πολιτικό κόστος προκλητικών επιλογών συνήθως εμφανίζεται με καθυστέρηση, αλλά εμφανίζεται. Η κυβερνητική πλειοψηφία, που διαχειρίζεται τους διορισμούς στη Βουλή, καλείται να εξηγήσει γιατί η επιλογή έπεσε σε ένα όνομα που ήδη διχάζει, αντί να αναζητηθεί πρόσωπο χωρίς ιστορικό αντιπαραθέσεων.

Στο τέλος, το μήνυμα που περνά είναι απλό και ανησυχητικό: όποιος προκαλεί, ανταμείβεται. Κι αυτό είναι ένα μάθημα που η δημόσια διοίκηση δύσκολα διδάσκεται χωρίς συνέπειες.