Βουλή δίχως πυξίδα: 53 ανεξάρτητοι και προεδρείο που δεν βγαίνει

Το καλοκαίρι του 2023 η νέα Βουλή εξέλεγε προεδρείο με πανηγυρικό τρόπο. Τρία χρόνια μετά, το ίδιο σώμα αδυνατεί να εκλέξει έναν και μόνο πέμπτο αντιπρόεδρο. Ανάμεσα στα δύο αυτά σημεία χωράει μια ολόκληρη ιστορία παρακμής που δείχνει πόσο έχει αποδυναμωθεί ο κοινοβουλευτικός βίος, με την αξιωματική αντιπολίτευση να έχει κυριολεκτικά διαλυθεί: ο ΣΥΡΙΖΑ από 47 βουλευτές έχει απομείνει με 10, με τους υπόλοιπους να σκορπίζουν δεξιά κι αριστερά.

Στρατιά ανεξαρτήτων

Το 2023 δεν υπήρχε ούτε ένας ανεξάρτητος βουλευτής, κάτι απόλυτα λογικό για μια νεοεκλεγείσα Βουλή. Από την Πέμπτη 27 Αυγούστου 2026 όμως ο αριθμός έχει εκτιναχθεί στους 53. Οι περισσότεροι κρατούν την έδρα και τη βουλευτική αποζημίωση εδώ και μήνες, κάποιοι και χρόνια, περιμένοντας πλειοδότη που θα τους εξασφαλίσει και άλλη τετραετία. Άλλοι προσδοκούν τον Αλέξη Τσίπρα, άλλοι τον Αντώνη Σαμαρά, άλλοι τον Νίκο Ανδρουλάκη, άλλοι τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη — που, ώρες-ώρες, μοιάζει να διαλέγει βουλευτές σαν από πάγκο λαϊκής αγοράς.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Βουλή δίνει δείγματα ελαφρότητας: ο ακτιβισμός της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η είσοδος του κασιδιάρικου μορφώματος των Σπαρτιατών με τις γνωστές μπουνιές του Απριλίου 2024, ακόμα και η δημόσια παραδοχή του Μητσοτάκη ότι η Εξεταστική για τα Τέμπη «δεν ήταν η καλύτερη στιγμή της Βουλής» συνθέτουν ένα πόρισμα που δεν χρειάζεται πολλή ερμηνεία. Ακόμα και ο Τσίπρας πέρασε δύο χρόνια άφωνος στα έδρανα, ασχολούμενος περισσότερο με συγγραφικά σχέδια και μελλοντικές πολιτικές κινήσεις παρά με την κοινοβουλευτική διαδικασία.

Οι 297 και η αμηχανία

Από τον Ιούνιο του 2025 η Βουλή λειτουργεί με 297 και όχι 300 βουλευτές, κάτι πρωτόγνωρο για τη Μεταπολίτευση, καθώς οι τρεις έδρες των Σπαρτιατών που ακυρώθηκαν από το Εκλογοδικείο δεν αναπληρώθηκαν ποτέ. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης είχε τότε σπεύσει να σημειώσει με κάποια ανακούφιση πως η πλειοψηφία διαμορφώνεται πλέον στους 149 και όχι στους 151 βουλευτές, δήλωση που προκάλεσε αναστάτωση και ανάγκασε τις κυβερνητικές πηγές σε διορθωτική διευκρίνιση.

Σε αυτό το σκηνικό, η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος επιχειρείται να στηριχθεί σε συναινέσεις με δεκάδες ανεξάρτητους βουλευτές, καθέναν με τη δική του ατζέντα και τους δικούς του μπελάδες, με μοναδικό ουσιαστικό ενδιαφέρον το πώς και με ποιον θα επανεκλεγεί. Ποιος, άραγε, θα θυμηθεί το άρθρο 86 όταν η προτεραιότητα είναι η επόμενη υποψηφιότητα;