300 ευρώ για την Προεδρία, ψίχουλα για τους συνταξιούχους

Υπάρχουν αποφάσεις που δεν χρειάζονται σχόλιο, μιλούν μόνες τους. Στην Προεδρία της Δημοκρατίας εγκρίθηκε «επίδομα ειδικών καθηκόντων» που μπορεί να φτάσει τα 300 ευρώ τον μήνα για το προσωπικό, με αναδρομική ισχύ. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι οι εργαζόμενοι εκεί δικαιούνται αξιοπρεπείς αποδοχές. Το ζήτημα είναι διαφορετικό: πόσο εύκολα βρίσκει το κράτος χρήματα όταν θέλει, και πόσο δύσκολα τα βρίσκει όταν απέναντί του στέκονται οι πραγματικά αδύναμοι.

Δύο ταχύτητες, μία απόφαση

Τα 300 ευρώ που εδώ εμφανίζονται ως μηνιαία προσαύξηση είναι, για χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους, σχεδόν ολόκληρο το εισόδημα μιας ζωής δουλειάς. Άνθρωποι που μετρούν το ευρώ για σούπερ μάρκετ, ρεύμα, φάρμακα, νοίκι. Σε αυτούς η κυβέρνηση απαντά με επίκληση δημοσιονομικών περιορισμών, αντοχών της οικονομίας, κανόνων του Προϋπολογισμού. Την ίδια στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζεται ενόψει ΔΕΘ να μοιράσει δεκάρικα και εικοσάρικα παρουσιάζοντάς τα ως κοινωνική μεταρρύθμιση, σε ένα από τα υψηλότερα θεσμικά αξιώματα της χώρας η ισορροπία αποκαθίσταται πιο εύκολα, με ένα υπηρεσιακό χαρτί.

Ερώτημα προς τον Πρόεδρο

Η ευθύνη εδώ δεν μετατίθεται στη γραφειοκρατία. Ο Κωνσταντίνος Τασούλας γιατί αποδέχθηκε τη ρύθμιση; Ακόμη κι αν υπήρχε υπηρεσιακό αίτημα, η συγκυρία απαιτούσε στοιχειώδη αίσθηση μέτρου. Το Προεδρικό Μέγαρο δεν είναι μια οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία, είναι το ύπατο πολιτειακό αξίωμα, και ο Πρόεδρος οφείλει να εκπέμπει πρώτος το μήνυμα της κοινωνικής ευαισθησίας. Όταν χιλιάδες πολίτες ζουν με ποσά που αγγίζουν τα 300 ευρώ, ένα αντίστοιχο μηνιαίο επίδομα στην κορυφή της Πολιτείας δεν είναι λογιστική λεπτομέρεια· είναι πολιτικός συμβολισμός, και οι συμβολισμοί στην Προεδρία μετρούν περισσότερο από οπουδήποτε αλλού.

Η πραγματική πρόκληση δεν είναι αν κάποιος υπάλληλος δικαιούται καλύτερο μισθό, αλλά ποιον θυμάται το κράτος όταν ανοίγει το πορτοφόλι του και ποιον ξεχνά μονίμως απέξω. Για τον συνταξιούχο των 300 ή 400 ευρώ κάθε ενίσχυση περνά από κόσκινο δημοσιονομικών περιθωρίων και στοχευμένων μέτρων. Στην Προεδρία, αντίθετα, η ισορροπία βρίσκεται πιο εύκολα. Αυτή είναι η Ελλάδα των δύο ταχυτήτων συμπυκνωμένη σε μία μόνο απόφαση: για κάποιους τα 300 ευρώ είναι επίδομα, για άλλους είναι ολόκληρη ζωή για τριάντα ημέρες. Και μετά αναρωτιούνται γιατί εξοργίζεται ο κόσμος.