Πτολεμαΐδα κατά καρτέλ: η οργή που το Μαξίμου προτιμά να μην ακούει

Η Πτολεμαΐδα δεν έστειλε μήνυμα στο Μαξίμου· έστειλε λογαριασμό. Και ο λογαριασμός δεν βγαίνει. Μαρτυρίες πολιτών από την περιοχή, όπως τις κατέγραψε η δημοσιογράφος Αρετή Αθανασίου, συνθέτουν ένα τοπίο όπου η επίσημη αφήγηση περί σταθεροποίησης της οικονομίας συγκρούεται μετωπικά με την καθημερινότητα όσων ζουν με μεροκάματο και λογαριασμούς που δεν περιμένουν.

Η καταγγελία από πρώτο χέρι

Η ίδια η Αθανασίου δεν διστάζει να θέσει το ζήτημα σε πολιτικούς όρους, αποδίδοντας ευθέως στον πρωθυπουργό αδυναμία διαχείρισης του προβλήματος των καρτέλ.

Οι φωνές που καταγράφονται δεν μιλούν τη γλώσσα των δελτίων τύπου. Μιλούν για μισθούς που εξανεμίζονται σε δέκα ημέρες, για ενοίκια και φροντιστήρια που καταπίνουν το εισόδημα, για μια ζωή στο εξωτερικό που φαντάζει προτιμότερη από την «κατάντια» που περιγράφεται στην ελληνική επαρχία. Η σύγκριση με τη Γερμανία, όπου -κατά τη μαρτυρία- το κόστος ζωής είναι φθηνότερο απ’ ό,τι στην Πτολεμαΐδα, λειτουργεί ως καμπανάκι για μια κυβέρνηση που έχει επενδύσει πολιτικά στην αφήγηση της σταθερότητας και της ανάπτυξης.

Το ρήγμα που δεν κλείνει

Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο η ένταση της οργής, αλλά το πού εκδηλώνεται: σε μια περιοχή της επαρχίας, εκεί όπου παραδοσιακά η ΝΔ αναζητά και βρίσκει ερείσματα. Όταν η δυσαρέσκεια για τα καρτέλ καυσίμων και το κόστος ζωής μετατρέπεται σε ανοιχτή αμφισβήτηση της κυβέρνησης εκτός Αθήνας, το πρόβλημα παύει να είναι επικοινωνιακά διαχειρίσιμο και γίνεται πολιτικό. Το Μαξίμου, που έχει συνηθίσει να αντιμετωπίζει την κριτική για την ακρίβεια ως αστική υπόθεση ή ως προϊόν αντιπολιτευτικής υπερβολής, καλείται τώρα να εξηγήσει γιατί η δυσφορία φτάνει μέχρι την Πτολεμαΐδα.

Η επίκληση σε πιθανή αλλαγή κυβέρνησης, όπως εκφράζεται από πολίτη που αναρωτιέται μήπως κάτι αλλάξει, δεν είναι σχήμα λόγου· είναι ένδειξη κόπωσης απέναντι σε μια διακυβέρνηση που μετρά χρόνια στην εξουσία χωρίς να έχει πείσει τη μισθωτή Ελλάδα ότι το κόστος ζωής βρίσκεται υπό έλεγχο.

Η κυβέρνηση μπορεί να συνεχίσει να μιλά για δείκτες και για επενδύσεις. Στην Πτολεμαΐδα, όμως, μετράνε τις μέρες μέχρι να ξεμείνουν χρήματα -και αυτή η μέτρηση δεν συμφωνεί με κανένα δελτίο τύπου.