Predator: η υπόθεση που το Μαξίμου ήθελε θαμμένη πάει Στρασβούργο

Η υπόθεση Predator, που το Μαξίμου προσπάθησε επί χρόνια να τη διαχειριστεί με σιωπές, διαδικαστικές καθυστερήσεις και επιλεκτική μνήμη, βγαίνει πλέον από τα ελληνικά δικαστήρια και πηγαίνει στο Στρασβούργο. Ο δικηγόρος θυμάτων παρακολούθησης, Ζαχαρίας Κεσσές, καταθέτει προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, θεωρώντας πως η ελληνική δικαιοσύνη έχει εξαντλήσει τα χρονικά περιθώρια ουσιαστικής διερεύνησης.

Η καταγγελία

Η αιχμή είναι ευθεία και δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας.

Η διατύπωση είναι σκληρή, αλλά η ουσία του καταγγελλόμενου προβλήματος δεν είναι καινούργια: η υπόθεση παρακολούθησης πολιτικών, δημοσιογράφων και στρατιωτικών με λογισμικό Predator ξεκίνησε να αποκαλύπτεται πριν από περίπου τρία χρόνια, ενώ οι ίδιες οι πρακτικές παρακολούθησης τοποθετούνται, σύμφωνα με την προσφυγή, νωρίτερα. Επτά χρόνια αναφέρει ο Κεσσές ως χρόνο «ομηρίας» της δικαιοσύνης· επτά χρόνια δηλαδή που, κατά την καταγγελία, ουδέποτε βρέθηκε ο πολιτικός εντολέας του παρακολουθητικού μηχανισμού, ουδέποτε αποδόθηκαν ευθύνες σε επίπεδο κυβερνητικής ιεραρχίας, και οι σχετικές δικογραφίες παραμένουν σε καθεστώς αδιευκρίνιστης πορείας.

Τι σημαίνει η προσφυγή

Η μεταφορά της υπόθεσης στο ΕΔΔΑ δεν είναι απλή διαδικαστική κίνηση· είναι de facto καταδίκη της εγχώριας δικαιοσύνης να αυτορυθμιστεί. Η κυβέρνηση, που έχει επανειλημμένα διαβεβαιώσει πως «δεν παρακολούθησε κανέναν η ίδια», βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με ένα διεθνές δικαστικό όργανο που δεν δεσμεύεται από εγχώριες πολιτικές ισορροπίες, κοινοβουλευτικές εξεταστικές επιτροπές που έκλεισαν χωρίς ευρήματα ή εισαγγελικές έρευνες που κόλλησαν σε τυπικά ζητήματα αρμοδιότητας. Αν το Στρασβούργο κρίνει ότι υπήρξε παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων —ιδιωτικότητας, δίκαιης δίκης, αποτελεσματικής έρευνας— η Ελλάδα θα βρεθεί με ακόμη μία καταδίκη που θα λειτουργήσει ως επίσημη πιστοποίηση της θεσμικής αδράνειας των τελευταίων χρόνων.

Το βάρος της καταγγελίας πέφτει, τελικά, στην ίδια την κυβερνητική αφήγηση περί «ελεγκτικών μηχανισμών που λειτουργούν». Όσο η υπόθεση παραμένει ανοιχτή στα ελληνικά δικαστήρια χωρίς ουσιαστική πρόοδο, τόσο πιο εύλογο γίνεται το ερώτημα αν η καθυστέρηση είναι σύμπτωμα δικαιοσύνης που δυσλειτουργεί ή δικαιοσύνης που βολεύεται. Το Στρασβούργο σπανίως απαντά σε τέτοια ερωτήματα με ευγένεια.