Το Μαξίμου ψάχνει ψήφους και τα βαφτίζει «κοινωνική πολιτική»

Ο Αύγουστος σβήνει, οι βουτιές τελειώνουν, και στο Μέγαρο Μαξίμου ξεκινάει το πραγματικό καλοκαιρινό άθλημα: το κυνήγι του χαμένου ψηφοφόρου. Τα κομπιουτεράκια βγήκαν ξανά από τα συρτάρια, οι δημοσκοπήσεις απλώνονται στα γραφεία, και το ερώτημα δεν είναι πια τι χρειάζεται η οικονομία, αλλά ποιος έχει θυμώσει αρκετά ώστε να μην ξαναψηφίσει Νέα Δημοκρατία.

Το καλάθι γεμίζει

Μεσαία τάξη, συνταξιούχοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, αγρότες, ιδιοκτήτες ακινήτων, οικογένειες: όλοι μπαίνουν, σιγά σιγά, στο ίδιο μεγάλο προεκλογικό καλάθι. Λείπει μόνο ο αριθμός προτεραιότητας για να μοιάζει με ταμείο υπηρεσίας. Το πρόβλημα είναι πως τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο. Η ακρίβεια δεν έπεσε από τον ουρανό φέτος το καλοκαίρι, η φορολογική πίεση στους μικρομεσαίους δεν ανακαλύφθηκε τον Αύγουστο, ούτε οι νέοι περίμεναν τη ΔΕΘ για να καταλάβουν πως η στέγη έχει γίνει πολυτέλεια. Αυτό που άλλαξε είναι το χρονοδιάγραμμα: οι εκλογές πλησιάζουν, και τίποτα δεν οξύνει τόσο την κοινωνική ευαισθησία μιας κυβέρνησης όσο τα κόκκινα λαμπάκια στις δημοσκοπήσεις.

Το λεφτόδεντρο ξαναβγάζει καρπούς

Επί χρόνια η επίσημη γραμμή ήταν πως «δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα». Τώρα, λίγο πριν τις κάλπες, το δέντρο φαίνεται να καρποφορεί ξανά. Ξαφνικά υπάρχει έγνοια για το διαθέσιμο εισόδημα, ξαφνικά ψάχνεται μέχρι το τελευταίο ευρώ ο δημοσιονομικός χώρος για ελαφρύνσεις και παροχές. Δεν είναι κακό να μειώνονται φόροι ή να ενισχύονται εισοδήματα — κάθε άλλο. Το ερώτημα είναι γιατί οι ανάγκες των πολιτών γίνονται επείγουσες ακριβώς τη στιγμή που επείγουσες γίνονται και οι εκλογικές ανάγκες της κυβέρνησης. Άλλο κοινωνική πολιτική, άλλο επαναπατρισμός ψηφοφόρων παλαιοκομματικού τύπου.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει καλά ότι η πιο δύσκολη μάχη μέχρι τις εκλογές δεν θα δοθεί απέναντι στην αντιπολίτευση, αλλά απέναντι σε όσους τον ψήφισαν και κουράστηκαν, απογοητεύτηκαν ή έπαψαν να αναγνωρίζουν τη ζωή τους στις κυβερνητικές παρουσιάσεις. Γι’ αυτό η φετινή ΔΕΘ θα είναι κάτι παραπάνω από παρουσίαση μέτρων: θα είναι το τιμολόγιο της επαναφοράς κάθε χαμένου ακροατηρίου. Το Μαξίμου θα το πει «στήριξη της κοινωνίας». Οι πιο καχύποπτοι θα δουν κάτι πιο απλό: το μεγαλύτερο καλάθι χαμένων ψήφων της επταετίας, που γεμίζει όχι επειδή περίσσεψαν τα λεφτά, αλλά επειδή λιγόστεψαν οι ψηφοφόροι.