O Ηλίας Γκρέκος και η οικογένειά του, έπειτα από 2 χρόνια γεμάτα αγωνία και ατελείωτες προσευχές, επέστρεψε στην Ελλάδα μαζί με την 12χρονη κόρη του, Κατερίνα. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο τραγουδιστής τα τελευταία χρόνια βιώνει έναν μεγάλο Γολγοθά καθώς η κόρη του νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Bambino Gesu στο Βατικανό καθώς έπασχε από απλαστική αναιμία. Χρειάστηκε να υποβληθεί σε μεταμόσχευση μυελού των ιστών, με το ανήλικο κορίτσι να δίνει μία σκληρή και δύσκολη μάχη για τη ζωή του.
Συγκινεί ο Ηλίας Γκρέκος για την μεγάλη μάχη της 12χρονης κόρης του και η υποστήριξη από τον Άδωνι Γεωργιάδη
Κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου η οικογένεια του τραγουδιστή είχε την στήριξη του Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος συνέβαλε ουσιαστικά έτσι ώστε να προχωρήσουν οι απαραίτητες διαδικασίες και να συνεχιστεί η θεραπεία της μικρής στην Ιταλία. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα Espresso ο Ηλίας Γκρέκος μιλά για τις δύσκολες αυτές στιγμές αλλά και όλα όσα έζησε μέσα στο νοσοκομείο.
Πώς νιώθετε που επιστρέψατε στην Ελλάδα έπειτα από δύο χρόνια;
Είναι μεγάλη ευλογία. Στάθηκαν δίπλα μας αγαπημένα πρόσωπα, η αδερφή της γυναίκας μου, Βασιλική Πετρίδου που εργάζεται στο χώρο της υγείας, η ξαδέρφη της, Μαριάνθη Πετρίδου, αλλά και πολλοί άλλοι άνθρωποι. Προσπαθούμε να βρούμε ξανά τα πατήματά μας, να σταθούμε πάλι όρθιοι και να χτίσουμε ξανά την καθημερινότητά που για δύο ολόκληρα χρόνια είχε ουσιαστικά χαθεί. Από τον Οκτώβριο του 2024 μέχρι σήμερα ζούσαμε κυριολεκτικά πάνω από το παιδί, 24 ώρες το 24ωρο, ασταμάτητα.
Και από τα πρώτα πράγματα που θελήσατε να κάνετε είναι να επισκεφτείτε τον Υπουργό Υγείας;
Ναι, το θέλαμε πολύ και το είχε ζητήσει και ο ίδιος. Όταν η κατάσταση της Κατερίνας σταθεροποιήθηκε και μπορούσε να μετακινηθεί χωρίς να ταλαιπωρηθεί,. πήγαμε όλοι μαζί οικογενειακώς. Ήθελε να την δει από κοντά, να τη γνωρίσει προσωπικά και να της δώσει κι ένα δώρο. Ήταν μία πολύ έντονη στιγμή. Συγκινήθηκε πολύ, δάκρυσε. Όταν αγκαλιαστήκαμε, ήταν κάτι αληθινό και ανθρώπινο. Δύο χρόνια μιλούσαμε, χωρίς να έχει γνωρίσει ποτέ την Κατερίνα από κοντά. Της είπε “Κατερινάκι μου, τα κατάφερες. Σε άκουγα στο τηλέφωνο και τώρα σε βλέπω. Έδωσες πολύ μεγάλη μάχη, είμαι πολύ χαρούμενος”. Και η Κατερίνα του προσέφερε ένα δώρο.
Πώς σας βοήθησε και ποια ήταν η επικοινωνία σας αυτά τα δύο χρόνια;
Ο Άδωνις Γεωργιάδης βοήθησε πραγματικά την οικογένειά μας σε μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μας. Υπήρξε ουσιαστικό ενδιαφέρον και πραγματική διάθεση να στηριχθεί η προσπάθεια που κάνει για να σωθεί το παιδί μας. Έγιναν κινήσεις ώστε να μπορέσουμε να πάμε στην Ιταλία και για εμάς αυτό ήταν πάρα πολύ σημαντικό. Όλο αυτό το διάστημα υπήρξε επικοινωνία. Μιλούσαμε τηλεφωνικά, γνώριζε τι περνούσαμε και ενδιαφερόταν ουσιαστικά για την πορεία της Κατερίνας. Δεν ήταν κάτι τυπικό.
Υπήρξε κάποια στιγμή που σας στιγμάτισε;
Υπήρχαν βράδια που έμενα ξύπνιος και προσευχόμουν πάνω από το σώμα της. Της κρατούσα την πλάτη, το σημείο που είχαν ταλαιπωρηθεί από τις θεραπείες, εκεί όπου είχε περάσει τόσο πόνο. Είχε σωληνάκια, καθετήρες, σημάδια από όλη αυτήν την μάχη. Κάποιες φορές υπέφερε τόσο, που έτρεμε ολόκληρη. Όχι σαν θεραπευτής, έκανα απλώς αυτό που μου υπαγόρευσε η καρδιά μου εκείνη τη στιγμή: να προσεύχομαι. Και κάπου εκεί συνέβη κάτι που προσωπικά δεν μπορώ να εξηγήσω εύκολα.
Η Κατερίνα, είχε ήδη περάσει δύο μεταμοσχεύσεις και πολύ βαριές θεραπείες. Κάποια στιγμή είπε: “Δεν αντέχω άλλη μεταμόσχευση”. Για περίπου δύο χρόνια παλεύαμε με έναν πολύ δύσκολο δέκτη, τα λευκά αιμοσφαίρια. Ήταν ουσιαστικά μηδενικά για μεγάλο χρονικό διάστημα και αυτό καθόριζε αν υπήρχε ελπίδα, αν ο οργανισμός μπορούσε να “ξυπνήσει”. Ένα βράδυ, έπειτα από έντονη προσευχή, έφτασα στα σημείο να πω “Θεέ μου, δεν μπορούμε άλλο”. Όχι από αδυναμία, αλλά από πλήρη εξάντληση. Ζητούσα να γίνει το θέλημά Του. Το επόμενο πρωί οι γιατροί μας είπαν πως υπήρχε μία μικρή αλλαγή. Από πολύ χαμηλά, τα λευκά άρχισαν να ανεβαίνουν. Ήταν κάτι που δεν μπορούσαμε να εξηγήσουμε. Ένιωσα πραγματικά έναν “ηλεκτρισμό” μέσα μου.
