Το τραπέζι που αρνείται η Διαμαντοπούλου και το σκιάχτρο που φοβίζει τη ΝΔ

– Χαίρετε, καλοκαίρι έχουμε, τέλη Ιουλίου πάνε κι έρχονται, και το πολιτικό παρασκήνιο δεν λέει να πάρει ανάσα ούτε τον Αύγουστο. Δεν σας κρύβω ότι περίμενα ήσυχες μέρες, αλλά τηλεφωνώντας σε δυο τρεις γνωστούς που παρακολουθούν από κοντά τα κομματικά μαγειρέματα, κατάλαβα πως η παράκρουση συνεχίζεται κανονικότατα. Από τη Χαριλάου Τρικούπη μέχρι το Μαξίμου, όλοι έχουν κάτι να κρύψουν ή κάτι να στήσουν. Ας τα πάρουμε ένα ένα.

Προβοκάτσια στο ΠΑΣΟΚ με Ραγκούση και Μαριλίζα

Αν κατάλαβα καλά αυτά που μου περιέγραψαν, στη Χαριλάου Τρικούπη κάποιος αποφάσισε να παίξει το χαρτί του παρελθόντος με τρόπο αρκετά… βολικό. Σε ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ για τα οικονομικά του κόμματος και την ΕΛ.Α.Σ., ο Νίκος Ανδρουλάκης παρέπεμψε τον Αλέξη Τσίπρα να ζητήσει πληροφορίες από τη Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και τον Γιάννη Ραγκούση, πρώην γραμματείς του κόμματος, που σήμερα είναι συνεργάτες του τέως πρωθυπουργού.

Εδώ όμως κάτι δεν κολλάει, και όποιος ξέρει λίγη ιστορία ΠΑΣΟΚ το καταλαβαίνει αμέσως. Την ευθύνη των οικονομικών του κόμματος την είχε πάντα ο πρόεδρος μαζί με τον γενικό διευθυντή που ο ίδιος όριζε. Επί γραμματείας Ξενογιαννακοπούλου και Ραγκούση, την ευθύνη είχε ο τότε πρόεδρος Γιώργος Παπανδρέου με τον αείμνηστο Ροβέρτο Σπυρόπουλο. Θυμάστε το σκάνδαλο Siemens με το ένα εκατομμύριο στο «μαύρο ταμείο»; Τότε ο γραμματέας ήταν ο Κώστας Σκανδαλίδης -σήμερα στενός συνεργάτης του ίδιου του Ανδρουλάκη- και δημοσίως είχε δηλώσει πως δεν είχε ιδέα για τα οικονομικά, τα οποία διαχειρίζονταν ο Κώστας Σημίτης με τον Σπύρο Αυγερινό. Οπότε το ερώτημα μένει: γιατί σπιλώνονται συνειδήσεις που δεν έχουν δώσει κανένα δικαίωμα σε κανέναν;

Τα χρέη των κομμάτων και η πρόταση που κανείς δεν θέλει να ακούσει

Εδώ έρχεται το κομμάτι που μου προκάλεσε πραγματικό θυμό, ομολογώ. Η ΕΛ.Α.Σ. κατέθεσε πρόταση το 80% της τακτικής κρατικής χρηματοδότησης των υπερχρεωμένων κομμάτων να πηγαίνει υποχρεωτικά στην αποπληρωμή τραπεζικών δανείων, και το 50% των βουλευτικών αποζημιώσεων να καλύπτει κομματικά χρέη. Λογικό, έτσι; Ε, λοιπόν, ούτε η ΝΔ ούτε το ΠΑΣΟΚ αντέδρασαν -ούτε θετικά, ούτε αρνητικά. Σιωπή ιχθύος.

Και σκεφτείτε το μπακαλίστικα: το χρέος των δύο κομμάτων ξεπερνά το 1,1 δισ. ευρώ, ενώ οποιοσδήποτε πολίτης χάνει το σπίτι του για χρέη 20.000 ευρώ. Αν αυτό δεν λέγεται δικαιικό σκάνδαλο, τότε τι λέγεται; Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι όσο και να μη θέλω να το παραδεχτώ, το πολιτικό σύστημα λειτουργεί με δύο διαφορετικούς κανόνες -έναν για τους πολίτες κι έναν για τον εαυτό του.

Ο Κύρτσος «σπάει» τη γραμμή για το μεταναστευτικό

Απίθανα πράγματα, έτσι; Ο Γιώργος Κύρτσος, πρώην ευρωβουλευτής της ΝΔ και πρώην εκπρόσωπος Τύπου του ΛΑΟΣ επί Καρατζαφέρη, βγήκε να καταγγείλει την ευρωπαϊκή Δεξιά για την κρίση στη Θέουτα, όπου 60.000 Μαροκινοί εισέβαλαν στον ισπανικό θύλακο. Μιλάει για «δημαγωγία» της ευρωπαϊκής Δεξιάς που αντί να στραφεί κατά της κυβέρνησης του Μαρόκου, τα έβαλε με την κεντροαριστερή κυβέρνηση της Ισπανίας. Αναφέρει ρητά και τη Μελόνι.

Δεν σας κρύβω ότι διάβασα την ανάρτηση δύο φορές για να βεβαιωθώ ότι την υπογράφει πράγματι ο Κύρτσος. Μπροστά στον Μητσοτάκη παίζει τον κεντρώο, μπροστά στον Πλεύρη βγαίνει… αριστερός. Ταλέντο.

Ο Σακελλίωνας βγάζει τα δόντια στον Δούκα

Μεγάλη κουβέντα στο παρασκήνιο προκάλεσε η ανάρτηση του Γιώργου Σακελλίωνα εναντίον του Χάρη Δούκα, επειδή ο δήμαρχος Αθηναίων πήγε στην εκδήλωση της ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα για την Αυτοδιοίκηση. Ο Σακελλίωνας, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και πρώην υποψήφιος για την ηγεσία, μίλησε για «λαϊκισμό» και «πολιτικό τυχοδιωκτισμό» ασύμβατο με τη «σοσιαλδημοκρατική ταυτότητα» του κόμματος.

Το ενδιαφέρον, όπως μου είπαν, είναι πως ο Σακελλίωνας είναι στενός συνεργάτης της Άννας Διαμαντοπούλου, ενώ στη Χαριλάου Τρικούπη κυκλοφορεί επίμονα πως πριν ξαναγυρίσει στο ΠΑΣΟΚ είχε στηρίξει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αν αυτό δεν λέγεται ειρωνεία της ιστορίας, τότε τι λέγεται;

Μητσοτάκης-Δούκας: Το αντιγράφιτι στο επίκεντρο

Από τη συνάντηση Μητσοτάκη-Δούκα στο Μαξίμου, παρουσία του υπουργού Θοδωρή Λιβάνιου, οι πληροφορίες που κυκλοφορούν είναι λιγοστές αλλά αποκαλυπτικές. Ανάμεσα στις πολλές προτάσεις του δημάρχου Αθηναίων, ο πρωθυπουργός φέρεται να εντυπωσιάστηκε κυρίως από την πρόταση για αντιγράφιτι στο κέντρο, τασσόμενος μάλιστα υπέρ της «ακριβής εκδοχής» ώστε να μην ξαναγράφεται εκεί που έχει σβηστεί. Το Μαξίμου αναμένεται να δώσει περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ.

Τους κεντρικούς δρόμους όμως τους βρίσκει «πολύ καλούς», όπως και τα πεζοδρόμια. Αν αυτό δεν είναι εποχή παράκρουσης, δεν ξέρω τι είναι -δισεκατομμύρια χάνονται σε ελλείμματα και το βασικό μέλημα είναι να μη ξαναγράφουν οι νέοι στους τοίχους.

ΠΑΣΟΚ βιάζεται να προλάβει τον Τσίπρα στη ΔΕΘ

Εδώ έχουμε ένα από τα πιο αστεία -και ταυτόχρονα αποκαλυπτικά- περιστατικά. Ο Νίκος Ανδρουλάκης φέρεται να συζητά να παρουσιάσει το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ όχι στη ΔΕΘ, όπως προγραμματιζόταν, αλλά στην Αθήνα τέλη Αυγούστου. Ο λόγος; Ο Αλέξης Τσίπρας, ως αρχηγός μη κοινοβουλευτικού κόμματος, θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη περίπου μια εβδομάδα πριν τον ίδιο τον Ανδρουλάκη, που θα μιλήσει στις 12 Σεπτεμβρίου.

Τέτοια πρεμούρα δεν έχουμε ξαναδεί στην ιστορία της ΔΕΘ. Με τον Τσίπρα φαίνεται πως στη Χαριλάου Τρικούπη κοιμούνται και ξυπνούν πλέον -όλη η στρατηγική μοιάζει να στήνεται γύρω από το τι θα κάνει εκείνος.

Αγωγές Διαμαντοπούλου κατά της «Εστίας»

Έμαθα πως η Άννα Διαμαντοπούλου είναι αποφασισμένη να προχωρήσει σε αγωγές κατά εφημερίδας και δημοσιογράφου για πρωτοσέλιδο που τη συνδέει με τραπέζι επιφανούς επιχειρηματία μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη και τον Μανώλη Χριστοδουλάκη, με σκοπό -λέει το δημοσίευμα- την υπονόμευση του Ανδρουλάκη και συγκυβέρνηση με τον Μητσοτάκη. Η ίδια αρνείται κατηγορηματικά τη συμμετοχή της, χαρακτηρίζοντας μάλιστα «προϊόν Τεχνητής Νοημοσύνης» τη σχετική φωτογραφία.

Αν αληθεύει αυτό το σενάριο συνεργασίας, τότε καταλαβαίνετε γιατί ο Σακελλίωνας βιάζεται τόσο πολύ να χτυπήσει τον Δούκα για τη σχέση του με τον Τσίπρα. Όλα μοιάζουν να συνδέονται σε ένα παζλ που ακόμα δεν βλέπουμε ολόκληρο.

Οι εφεδρείες Μητσοτάκη και το σκιάχτρο Τσίπρα

Κάπου εδώ αρχίζει η πιο ενδιαφέρουσα -και ανησυχητική, θα έλεγα- πλευρά της ιστορίας. Δύο ακόμη κόμματα, ένα του Κέντρου κι ένα της «Άπω Δεξιάς», βρίσκονται σε παρασκηνιακές επαφές με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για μετεκλογική συνεργασία «εἰδικοῦ σκοποῦ», με στόχο -όπως μου περιέγραψαν με ωμότητα- την παραγραφή σκανδάλων. Η πρώτη επιλογή του πρωθυπουργού παραμένει το ΠΑΣΟΚ, με τον Τσίπρα να λειτουργεί ως το ιδανικό σκιάχτρο που φοβίζει αστούς και ΠΑΣΟΚους εξίσου, ώστε να συρρικνωθεί το κόμμα του Ανδρουλάκη στην τρίτη θέση και να διευκολυνθεί μια «κυβέρνηση συνεργασίας».

Την ίδια ώρα, ο πρωθυπουργός ρωτά τον Ανδρουλάκη πού θα βρει τα 2 δισ. για τη 13η σύνταξη, ενώ ο ίδιος μοιράζει 1,5-2 δισ. σε συμφέροντα και συμβουλευτικές εταιρείες χωρίς κανείς να τον ρωτά τίποτα. Άρχοντας, τι να πούμε.

Η Ισλανδία, το δημοψήφισμα και τα Βαλκάνια της Ελλάδας

Λίγο πιο μακριά αλλά με άμεση σχέση με την ελληνική διπλωματία, στις 29 Αυγούστου η Ισλανδία πάει σε δημοψήφισμα για το αν θα επανεκκινήσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, «παγωμένες» από το 2013. Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης έχει επενδύσει πολιτικά στην ενσωμάτωση των Δυτικών Βαλκανίων ενόψει της ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ το β’ εξάμηνο του 2027, με στόχο τουλάχιστον μία χώρα -πιθανότατα το Μαυροβούνιο- να προχωρήσει αποφασιστικά. Αν το «Ναι» επικρατήσει στο Ρέυκιαβικ, θα δώσει ώθηση σε ολόκληρη αυτή τη διπλωματική ατζέντα.

Αν αυτό δεν το πήρατε χαμπάρι, καλά κάνατε -δεν είναι κάτι που πουλάει πρωτοσέλιδα, αλλά είναι ίσως το πιο σοβαρό στοίχημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής τη διετία που έρχεται.

Ο πάγκος του Μητσοτάκη και το «δεν είναι τέλειο κανένα έγκλημα»

Κλείνω με αυτό που μου φάνηκε το πιο ουσιαστικό σχόλιο του Σαββατοκύριακου: η στρατηγική Μητσοτάκη λειτουργεί με «ἐφεδρεῖες» -κόμματα του Κέντρου και της Άπω Δεξιάς έτοιμα να στηρίξουν κυβέρνηση παραγραφής, όσο ο ίδιος ελέγχει ΜΜΕ, δημοσκοπήσεις κολλημένες στο 30% και δύο κόμματα αντιπολίτευσης σαν παραμάγαζα. Οι δημοσιογράφοι που ενοχλούν παρκάρονται σε αβλαβείς ζώνες σαββατοκύριακου με καλύτερες αμοιβές -τα ξέρετε αυτά.

Ο ίδιος όμως θέλει τη συνεργασία «περισσότερο από τους άλλους», γιατί τα διακυβεύματά του δεν είναι μόνο πολιτικά αλλά και ποινικά. Και όπως λένε οι ποινικολόγοι, κανένα έγκλημα δεν είναι τέλειο. Πάντα κάτι διαφεύγει.

Κλείνοντας, δεν σας κρύβω πως αυτό το Σαββατοκύριακο μού άφησε μια γεύση παράκρουσης παντού -από τη Χαριλάου Τρικούπη μέχρι το Μαξίμου, όλοι παίζουν το ίδιο παιχνίδι με διαφορετικά σκηνικά. Και όσο εμείς μιλάμε για αντιγράφιτι, κάπου αλλού μοιράζονται δισεκατομμύρια. Καλή σας εβδομάδα, με τα μάτια ανοιχτά.