Ο νόμος που «παγώνει» τη Δικαιοσύνη και το τραγούδι που έγινε καβγάς

– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι η βδομάδα που φεύγει μου άφησε μια γεύση παράξενη, από αυτές που λες «κάτι μου διαφεύγει εδώ» και τελικά αποδεικνύεται πως όντως σου διαφεύγει, γιατί το κρύβουν επιμελώς. Τηλεφωνήματα, αναρτήσεις, τροπολογίες διά νυκτός· ο Αύγουστος πλησιάζει και όλοι βιάζονται να τακτοποιήσουν τα χαρτιά τους πριν κατέβουν στην παραλία. Ας τα πάρουμε ένα-ένα.

Η τροπολογία Φλωρίδη που «παγώνει» τη Δικαιοσύνη

Αυτό είναι το θέμα που μου κόβει πραγματικά τον ύπνο. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης κατέθεσε τροπολογία η οποία, αν διαβάσετε προσεκτικά το ψιλό γράμμα, ουσιαστικά καταργεί το αυτοδιοίκητο των δικαστηρίων και των εισαγγελιών μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου του 2027. Δηλαδή, ό,τι διοίκηση υπάρχει σήμερα, θα παραμείνει εκεί, χωρίς εκλογές, με απόφαση πλέον του ίδιου του υπουργού.

Μου λένε πως στους δικαστικούς κύκλους η αναστάτωση είναι μεγάλη, και δεν είναι για λίγο. Όταν καταργείς την εκλογή και ταυτόχρονα δεν επαναφέρεις το παλιό σύστημα ορισμού από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, αλλά αφήνεις τους σημερινούς να κάθονται στην καρέκλα τους επειδή έτσι το είπε ο νόμος, τότε κάτι δεν πάει καλά με τη διάκριση των εξουσιών. Κι αν σε αυτό προσθέσετε ότι οι μισθοί των διοικήσεων αυξήθηκαν πρόσφατα κατά 90%, αρχίζω να σκέφτομαι πως εδώ δεν έχουμε απλή «μεταβατική ρύθμιση» αλλά κάτι πολύ πιο στοχευμένο. Ποιες δίκες περιμένουν στη γωνία τον επόμενο χρόνο και ποιος θέλει να ξέρει εκ των προτέρων ποιος θα κάθεται στην καρέκλα του προϊσταμένου όταν αυτές θα κρίνονται; Δεν σας κρύβω ότι η ερώτηση αυτή με βασανίζει.

Ο Θηβαίος βάζει «στοπ» στην Καρυστιανού

Απίθανα πράγματα συμβαίνουν, έτσι; Ο Χρήστος Θηβαίος βγήκε χθες με ανάρτηση και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους: το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού είχε παρουσιάσει τη συναυλία του στη Λάρισα, την προσεχή Τετάρτη, σαν να γίνεται υπό δική του αιγίδα, στο πλαίσιο περιοδείας της επικεφαλής του κόμματος στη Θεσσαλία.

Ο τραγουδιστής δεν το χώνεψε καθόλου. «Ουδεμία σχέση έχουμε με αυτόν τον πολιτικό φορέα, εμάς μας προσκάλεσε η Περιφέρεια Θεσσαλίας», έγραψε, ξεκαθαρίζοντας πως αρνείται να γίνει μέρος πολιτικών παιχνιδιών. Καλά έκανε. Όταν ένα καινούριο κόμμα ψάχνει επικοινωνιακή στήριξη, βολεύεται με ό,τι βρει μπροστά του, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να καπηλευτεί μια συναυλία που δεν έχει καμία σχέση μαζί του. Μου φαίνεται πως η κ. Καρυστιανού θα πρέπει να προσέξει λίγο παραπάνω το επιτελείο επικοινωνίας της, πριν αρχίσουν να τη «διορθώνουν» δημόσια όλοι όσοι καπηλεύεται.

Ο Θύμιος Λυμπερόπουλος χτυπάει πόρτες στην κυβέρνηση

Έμαθα πως ο πρόεδρος του ΣΑΤΑ, Θύμιος Λυμπερόπουλος, έχει μπει σε πλήρη ρυθμό επαφών τις τελευταίες μέρες. Συναντήθηκε με τον αναπληρωτή υπουργό Μεταφορών Γιώργο Κώτσηρα, έγινε δεκτός και από τον νέο υφυπουργό Οικονομικών Δημήτρη Μαρκόπουλο, καθώς και από τον σύμβουλο του πρωθυπουργού Θανάση Νέζη. Το θέμα, πάντα το ίδιο: τα προβλήματα των ταξιτζήδων του Λεκανοπεδίου.

Στις 4 Αυγούστου έχει προγραμματιστεί νέα συνάντηση με τον Κώτσηρα. Το κλίμα, μου λένε, είναι καλύτερο, αλλά λύσεις προς το παρόν δεν υπάρχουν. Κι εδώ έρχεται η προειδοποίηση που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη: αν δεν υπάρξει λύση με το που θα ξεκινήσει η επίσημη προεκλογική περίοδος, τα ταξί θα προχωρήσουν σε απεργία διαρκείας. Καλό καλοκαίρι θα έχουμε, βλέπω…

Ο Δούκας στο πλευρό Τσίπρα, αλλά «θεσμικά»

Την Τρίτη διοργανώνεται εκδήλωση της ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα για την αυτοδιοίκηση, στο «Σεράφειο». Και ποιος θα είναι εκεί; Ο Χάρης Δούκας. Στη Χαριλάου Τρικούπη βιάστηκαν να ξεκαθαρίσουν πως η συμμετοχή του δημάρχου Αθηναίων γίνεται με τη θεσμική του ιδιότητα, μιας και το «Σεράφειο» παραχωρήθηκε από τον ίδιο τον Δήμο Αθηναίων για την εκδήλωση.

Αν κατάλαβα καλά, το ΠΑΣΟΚ θέλει να αποφύγει τυχόν παρεξηγήσεις περί στενής συνεργασίας Δούκα-Τσίπρα. Ωστόσο, όσο κι αν το «θεσμικά» επαναλαμβάνεται σαν μάντρα, όλοι ξέρουμε πως τέτοιες εμφανίσεις πάντα προκαλούν συζητήσεις. Και μάλλον αυτός είναι κι ο στόχος.

Μύλος στο ΠΑΣΟΚ για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια

Εδώ έχουμε ένα μικρό, νόστιμο μπάχαλο. Η υπόθεση των μη κρατικών πανεπιστημίων άναψε φωτιές στο ΠΑΣΟΚ, με αφορμή τη θέση της τομεάρχους Ιωάννας Λαλιώτου. Πρώτος βγήκε ο Παναγιώτης Δουδωνής, καταγγέλλοντας πως ο Τσίπρας είναι υπέρ των ιδιωτικών ΑΕΙ επειδή έχει στελέχη της ΕΛΑΣ, όπως τον Αργύρη Μπεντενιώτη, γιο του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Μανώλη Μπεντενιώτη, ο οποίος βρίσκεται στη διοίκηση ιδιωτικού ΑΕΙ που έχει καταθέσει αίτηση αδειοδότησης.

Ακολούθησε η Νάντια Γιαννακοπούλου, η οποία «άδειασε» τον Δουδωνή, λέγοντάς του πως δεν μπορεί να επικαλείται οικογενειακή ευθύνη ενώ η ίδια τάσσεται αναφανδόν υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Και μετά μπήκε στη μέση ο Λευτέρης Καρχιμάκης, ο οποίος απάντησε στη Γιαννακοπούλου ότι το ΠΑΣΟΚ θα καταργήσει τον νόμο Πιερρακάκη. Τρεις διαφορετικές γραμμές, τρία διαφορετικά στελέχη, ένα κόμμα. Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι πως το ΠΑΣΟΚ έχει βάλει στόχο την πρώτη θέση, έστω και με μία ψήφο διαφορά από τον εαυτό του σε αντιφατικές δηλώσεις.

Ποιος φοβάται τις εκλογικές διαδικασίες στις εισαγγελίες;

Επιστρέφοντας λίγο στο θέμα Φλωρίδη, αξίζει να σταθούμε στο ερώτημα του χρόνου. Γιατί τώρα; Γιατί να παγώσουν οι εκλογές διοικήσεων ακριβώς αυτή τη χρονική στιγμή; Άνθρωποι που ασχολούνται με τα δικαστικά μού μεταφέρουν πως το ερώτημα δεν είναι τυχαίο, μιας και η αβεβαιότητα γύρω από την ημερομηνία των επόμενων εκλογών —είτε λόγω πρόωρης προσφυγής στις κάλπες είτε λόγω σεναρίων ακυβερνησίας— κάνει τον έλεγχο της δικαστικής εξουσίας ακόμα πιο πολύτιμο για όποιον κυβερνά.

Αν δεν το πήρατε χαμπάρι, μιλάμε για τριετή παράταση θητειών αντί για διετή, χωρίς καμία εκλογική διαδικασία μέχρι το 2027. Ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης, νομίζω πως αυτό το θέμα αξίζει πολύ μεγαλύτερη προσοχή απ’ όση παίρνει μέσα στο καλοκαιρινό ρεπορτάζ.

Η επικοινωνιακή μάχη γύρω από τη Θεσσαλία

Επιστρέφοντας στο επεισόδιο Θηβαίου-Καρυστιανού, μου λένε πως δεν είναι η πρώτη φορά που κόμματα προσπαθούν να «δανειστούν» λάμψη από καλλιτεχνικά γεγονότα στα οποία δεν έχουν καμία ουσιαστική συμμετοχή. Είναι όμως η πρώτη φορά που ο ίδιος ο καλλιτέχνης βγαίνει τόσο άμεσα και δημόσια να το καταγγείλει, με ονόματα και ημερομηνίες. Αυτό δείχνει, νομίζω, πόσο ευαίσθητο έχει γίνει το θέμα της πολιτικής οικειοποίησης πολιτιστικών γεγονότων, ειδικά όταν το νεοσύστατο κόμμα της Καρυστιανού ψάχνει κάθε ευκαιρία προβολής.

Πού πάει ο Λυμπερόπουλος αν δεν υπάρξει λύση

Θέλω να σταθώ λίγο παραπάνω στην απειλή απεργίας διαρκείας. Αν όντως ξεκινήσει η επίσημη προεκλογική περίοδος χωρίς λύση για τα ταξί, το πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση θα είναι τεράστιο. Ένας φίλος που παρακολουθεί το υπουργείο Μεταφορών μού είπε πως το κλίμα στις συναντήσεις είναι «φιλικό αλλά χωρίς ουσία», κάτι που συνήθως προμηνύει καταιγίδα αργότερα. Θα το δούμε στις 4 Αυγούστου.

Η σκιά του Τσίπρα πάνω από την αυτοδιοίκηση

Η εκδήλωση της Τρίτης δεν είναι απλώς μια ακόμα συζήτηση για την αυτοδιοίκηση. Είναι δοκιμή αντοχών για το πώς θα κινηθεί ο Αλέξης Τσίπρας μέσα στον χώρο της αυτοδιοίκησης, χρησιμοποιώντας δημάρχους σαν τον Δούκα ως γέφυρες επιρροής. Το «θεσμικά» που ακούγεται από τη Χαριλάου Τρικούπη μού θυμίζει τα λόγια που λέγονται πάντα πριν από κάτι πολύ λιγότερο θεσμικό.

Το ερώτημα που μένει ανοιχτό για τη Δικαιοσύνη

Κλείνω εκεί απ’ όπου ξεκίνησα, γιατί νομίζω πως αξίζει. Αν η τροπολογία Φλωρίδη περάσει όπως είναι σχεδιασμένη, θα έχουμε για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρη εμπλοκή της εκτελεστικής εξουσίας στον ορισμό διοικήσεων δικαστηρίων και εισαγγελιών, μέσω νομοθετικής παράτασης. Ο νόμος θα έχει ολοκληρωθεί σε μια βδομάδα από τώρα. Ρωτήστε τον εαυτό σας: ποιος βιάζεται τόσο πολύ, και γιατί;

Μέχρι την επόμενη φορά, κρατήστε τα μάτια σας ανοιχτά — η εποχή παράκρουσης δεν λέει να τελειώσει.