Το θέμα της ασφάλειας στις κλινικές μελέτες, έναν από τους βασικούς λόγους επιφυλακτικότητας και φόβου για πολλούς ασθενείς, φέρνει στο προσκήνιο η Παγκόσμια Ημέρα Κλινικών Μελετών, στις 20 Μαΐου.
Ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δεοντολογίας και Καθηγητής Εντατικής Θεραπείας, Στέλιος Ορφανός παραδέχεται ότι η ανησυχία και ο δισταγμός από την πλευρά των ασθενών είναι εύλογος, αλλά υπάρχει και μια άδικη προκατάληψη. Κι αυτή αφορά την συχνή σύνδεση των μελετών από μερίδα του κόσμου με τα «πειραματόζωα».
Ποια είναι όμως η πραγματικότητα πίσω από τις κλειστές πόρτες των ερευνητικών κέντρων;
O πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δεοντολογίας, και Καθηγητής Εντατικής Θεραπείας, Στέλιος Ορφανός.Ο Καθηγητής είναι κάθετος. Η Εθνική Επιτροπή Δεοντολογίας των κλινικών μελετών, η οποία συστάθηκε πριν από περίπου 2 χρόνια, διασφαλίζει με λεπτομερή, σχεδόν “ψυχαναγκαστικό τρόπο” -όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά αναφέρει- τα δικαιώματα και κυρίως την ασφάλεια των Ελλήνων ασθενών.
Δείτε το βίντεο για να ενημερωθείτε για όλες τις εξονυχιστικές λεπτομέρειες που περιλαμβάνουν τα συμβόλαια, τα οποία συνάπτουν οι ασθενείς κατά την είσοδό τους σε μία κλινική μελέτη, αλλά και το αυτονόητο δικαίωμά τους να διακόψουν τη θεραπεία τους, όποτε αυτοί το επιθυμούν.
Γιατί η συμμετοχή στις κλινικές μελέτες είναι “προνόμιο” και η νέα ψηφιακή εποχή στην Ελλάδα
Ο κ. Ορφανός μοιράζεται την μακρά εμπειρία του από την Βόρεια Αμερική, στην οποία υπηρέτησε την ιατρική επί πολλά συνεχόμενα έτη. Οι ασθενείς εκεί – όπως λέει- θεωρούν τιμή και προνόμιο τη συμμετοχή τους σε τέτοιες μελέτες. Ο ίδιος αναλύει τη φιλοσοφία πίσω από την ιατρική έρευνα, εξηγεί τι πραγματικά υπογράφει ένας ασθενής πριν μπει σε μια μελέτη, πώς ελέγχονται τα πρωτόκολλα, αλλά και οι μελέτες με τα περίφημα εικονικά φάρμακα (placebo).
Παράλληλα, ο Πρόεδρος της Ε.Ε.Δ. προαναγγέλλει την τεράστια θεσμική αλλαγή που έρχεται στην Ελλάδα μέσα στο καλοκαίρι και αναμένεται να αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες θα ενημερώνονται για τις διαθέσιμες κλινικές μελέτες στη χώρα μας.
«Το φάρμακο κυριολεκτικά έσωσε τη ζωή της!»
Το πιο καθηλωτικό σημείο της συζήτησης, ωστόσο, κρύβεται στην προσωπική κατάθεση του καθηγητή από τα χρόνια της εκπαίδευσής του στον Καναδά. Τη δεκαετία του ’90, μια νεαρή γυναίκα 30 ετών εισήχθη στη ΜΕΘ σε βαρύτατη, μη αναστρέψιμη κατάσταση, πάσχοντας από μια βαριά νόσο: την ιδιοπαθή πνευμονική αρτηριακή υπέρταση.
Η κλινική μελέτη για το πρώτο φάρμακο είχε μόλις ολοκληρωθεί, αλλά η θεραπεία δεν κυκλοφορούσε ακόμα στην αγορά. Αυτό που ακολούθησε, αποτελεί την πιο τρανή απόδειξη για το τι σημαίνει «πρόσβαση στο φάρμακο του μέλλοντος, στο παρόν».
Τελικά οι γιατροί, κατάφεραν να της χορηγήσουν την σωτήρια πειραματική θεραπεία και η εξέλιξη άφησε άναυδους τους γιατρούς.
“Η κλινική μελέτη για το πρώτο φάρμακο για τη νόσο (συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση εποπροστενόλης) είχε προσφάτως ολοκληρωθεί θετικά. Το φάρμακο δεν κυκλοφορούσε ακόμη, αλλά κατέστη δυνατό να της δοθεί. Ακολούθησε ουσιωδέστατη βελτίωση! Το φάρμακο κυριολεκτικά έσωσε τη ζωή της ασθενούς!”, κατέληξε ο κ. Ορφανός.
