Σε σοκ παραμένει ο φίλος του άτυχου δύτη, ο οποίος έχασε τραγικά τη ζωή του στο «Πηγάδι του Διαβόλου» στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης. Ο 27χρονος που ήταν μαζί με τον 34χρονο περιέγραψε τα δραματικά λεπτά κατά τη κατάδυσή τους, καθώς και τη στιγμή που ο έμπειρος πιλότος παρασύρθηκε από τα δυνατά ρεύματα.

Όλα συνέβησαν την περασμένη Κυριακή, 22 Μαρτίου, όταν σήμανε συναγερμός για τον 34χρονο δύτη, που είχε πάει με τον 27χρονο φίλο του για κατάδυση στο επικίνδυνο σημείο, ο οποίος αγνοούνταν από το μεσημέρι. Ισχυρές δυνάμεις του ΕΚΑΒ, της Πυροσβεστικής, του Λιμενικού, διασωστών και έμπειρων δυτών και σπηλαιοδυτών έσπευσαν στο δεύτερο λιμανάκι στην Βουλιαγμένη και κατέβαλλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να βρουν τον 34χρονο μέσα στο «Πηγάδι του Διαβόλου».

Tα δραματικά γεγονότα έχει περιγράψει στις Αρχές ο δύτης που σώθηκε, ενώ στο Live News μίλησε και συγγενικό του πρόσωπο, αναφέροντας ότι ο νεαρός ακόμα προσπαθεί να συνέλθει, μετά τον χαμό του φίλου του. Ο 27χρονος είπε στην κατάθεσή του: «Αισθανόμασταν ότι υπάρχει ένα απαλό ρεύμα με ροή προς την είσοδο της σήραγγας. Ο 34χρονος είχε κάνει ελεύθερη κατάθεση σε αυτό, εγώ όχι. Σκοπός δεν ήταν να πάμε πιο βαθιά και να συνεχίσουμε στην τρύπα, γιατί έχει ένα φθαρμένο, σιδερένιο κιγκλίδωμα».

«Ο 34χρονος πλησίασε την είσοδο και την ξεπέρασε 1 – 2 μέτρα. Ξαφνικά, τον βλέπω να γυρίζει το σώμα του και να κάνει χρήση του σκούτερ, γιατί το ρεύμα άρχισε να τον παρασύρει προς τα μέσα. Γινόταν πιο δυνατό το ρεύμα και τον παρέσερνε στο εσωτερικό της σήραγγας. Είχαμε 3 μέτρα απόσταση και πριν προλάβω να αντιδράσω, μέσα σε δύο δευτερόλεπτα τον είδα να χάνεται από το οπτικό μου πεδίο», περιέγραψε στη συνέχεια.

Και πρόσθεσε: «Αφού είδα ότι παρασύρθηκε κατάλαβα ότι χρειάζεται να καλέσω βοήθεια. Αναδύθηκα, βρήκα τρεις κοπέλες κι έναν κύριο. Τους είπα ότι ο φίλος μου παρασύρθηκε. Τους είπα να καλέσουν το 112 και ξανακατέβηκα με ένα σκοινί. Όταν έφτασα στα σιδερένια κιγκλιδώματα, κρατήθηκα με το ένα χέρι και με το άλλο έβγαλα από την τσέπη μου το φουσκωτό μπαλόνι που είχα δεμένο με ένα καρούλι με λεπτό σκοινί και το άφησα να το παρασύρει το ρεύμα. Όση ώρα έκανα αυτήν την προσπάθεια, έβλεπα τον 34χρονο να κουνάει τον φακό του, αλλά δεν είχα καλή οπτική επαφή μαζί του. Το μπαλόνι έφτασε σε εκείνον. Έπιασε το σκοινί κι εκείνη την στιγμή τραβάω εγώ και τραβάει κι εκείνος από την άλλη μεριά. Όμως το σκοινί δεν άντεξε το βάρος και κόπηκε».

Τέλος, ανέφερε: «Θυμήθηκα ότι κατεβαίνοντας είδα δει ένα χοντρό σκοινί, δεμένο στην κάθοδο του πηγαδιού. Ανέβηκα, το έκοψα από το πάνω σημείο, που ήταν δεμένο, το κατέβασα στην τρύπα και του το έδωσα. Έπιασε το σκοινί και τραβούσε κι εκείνος κι εγώ. Κάποια στιγμή έκανε χρήση του σκούτερ και τον είδα να με πλησιάζει. Τον είδα που έκανε προσπάθεια, αλλά δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο προς το μέρος μου και να ξεφύγει από τη δυνατή ροή του ρεύματος. Προσπάθησε αρκετά για περίπου 40 λεπτά. Κάποια στιγμή κινδύνευσα κι εγώ, γιατί έσπασε το κάγκελο που κρατιόμουν και ευτυχώς πρόλαβα και κρατήθηκα από το διπλανό κάγκελο. Είχα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια, δεν μπορούσα να παραμείνω άλλο σε αυτό το σημείο. Πριν αναδυθώ, άφησα το σκούτερ μου να παρασυρθεί μέσα στη σήραγγα, μήπως καταφέρει με δύο σκούτερ ταυτόχρονα να βγει από τη σήραγγα. Και επίσης άφησα να παρασυρθεί και η εφεδρική μπουκάλα που είχα μαζί μου, μήπως μπορέσει να την χρησιμοποιήσει μέχρι να έρθει βοήθεια».

Υπενθυμίζεται ότι, η σορός του δύτη βρέθηκε την Τετάρτη (15.03.2026), σφηνωμένη στο λεγόμενο «Πηγάδι του Διαβόλου», στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, σε βάθος 30 μέτρων. Παρά τις προσπάθειες του να βγει στην επιφάνεια της θάλασσας, δεν τα κατάφερε.

Το ακόμη πιο σοκαριστικό της υπόθεσης είναι το γεγονός πως ο άτυχος δύτης κατέγραψε στην κάμερα που κουβαλούσε, τα τελευταία του -γεμάτα αγωνία- λεπτά.

«Τον είδε ξαφνικά να κάνει σήμα»

Στενός συγγενής του 27χρονου που σώθηκε είπε μεταξύ άλλων στο Live News: «Ήταν πάρα πολύ αναστατωμένος. Δεν το περίμενε αυτό. Και οι δύο εκπαιδευτές ήτανε. Ο … πιο παλιός και πιο έμπειρος. Είναι τραγικό όταν βλέπεις τον σύντροφό σου που κατεβαίνεις τόσο καιρό μαζί ξαφνικά να χάνεται και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα».

«Μου είπε ότι τον είδε ξαφνικά να κάνει σήμα και να αρχίσει να κάνει με τα βατραχοπέδιλα προς τα πίσω και δεν μπορούσε να προχωρήσει. Όταν κατεβαίναν, έχουν ένα σχοινί που είναι σε ένα μπαλόνι για περίπτωση ανάγκης, αλλά το σχοινί δεν κράτησε και μετά βρήκε κι άλλο ένα σχοινί και μετά το έστειλε κι αυτό και πιάστηκε και από τα κάγκελα τα οποία έσπασαν», συνέχισε.

«Έμαθα ότι βρήκαν το σκούτερ και βρήκαν και την μπουκάλα. Διότι του έστειλε και την εφεδρική μπουκάλα. Για να έχει πιο πολύ αέρα. Προσπαθούσε 40 λεπτά», ανέφερε ο συγγενής του φίλου του θύματος.

Το «Πηγάδι του Διαβόλου»

Στο δεύτερο λιμανάκι της περιοχής υπάρχει το «Πηγάδι του Διαβόλου», ένα στενό, κάθετο υποθαλάσσιο «φρέαρ», σε μικρή απόσταση από τα βράχια και σε αρχικό βάθος περίπου 11 μέτρων. Η διάμετρός του είναι γύρω στα 3 μέτρα, ενώ η κατάδυση φτάνει συνολικά κοντά στα 30 μέτρα, με ιδιαίτερα επικίνδυνα ρεύματα, ειδικά γύρω στα 16 μέτρα, όπου το ρεύμα «τραβάει» τον δύτη προς τα κάτω και οδηγεί στην είσοδο μιας στενής υποβρύχιας σήραγγας που καταλήγει σε σπήλαιο αγνώστων διαστάσεων.

Το πηγάδι βρίσκεται στη μέση περίπου του όρμου. Ξεκινά ακριβώς εκεί που τελειώνουν οι βραχώδεις πλευρές και ξεκινά ο αμμώδης βυθός. Η θέση του σημαδεύεται από μία κόκκινη σημαδούρα δεμένη με σχοινί ως τον βυθό της θάλασσας.

Έχουν εξερευνηθεί μόνο περίπου 150 μέτρα της σήραγγας και σπηλαιολόγοι εκτιμούν ότι συνδέεται με τη λίμνη της Βουλιαγμένης, κάτι που ενισχύει τον μύθο και τη φήμη του σημείου.​

Οι Αμερικανοί που έχασαν τη ζωή τους το 1978

Τον Σεπτέμβριο του 1978 τρεις νεαροί Αμερικανοί, δύο στρατιωτικοί της τότε βάσης του Ελληνικού (ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ και ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ) και η 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν, επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και χάθηκαν μέσα στη σήραγγα.

Παρά τις επανειλημμένες αποστολές εντοπισμού, παρέμειναν αγνοούμενοι για δεκαετίες. Μία πρώτη μεγάλη προσπάθεια διάσωσης έγινε τον Νοέμβριο του 1978 χωρίς αποτέλεσμα, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα. Το θρίλερ έκλεισε οριστικά το 2007, όταν οστά που είχαν βρεθεί έναν χρόνο νωρίτερα στη σήραγγα ταυτοποιήθηκαν με ανάλυση DNA ως τα λείψανα των τριών Αμερικανών δυτών.​

Μετά το τραγικό αυτό συμβάν, τη δεκαετία του 1980 το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικά κάγκελα στην έξοδο του «πηγαδιού» προς τη σήραγγα, προκειμένου να αποτρέψει νέες καταδύσεις στο σπήλαιο υψηλού κινδύνου.

Στο σημείο υπάρχει σήμερα και η χαρακτηριστική επιγραφή του Χρήστου Μπαρούχα, συνιδρυτή της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Αττικής: «Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή», η οποία λειτουργεί ως προειδοποίηση αλλά και υπενθύμιση της σκοτεινής ιστορίας του «Πηγαδιού του Διαβόλου».