Η σκηνοθέτης της σειράς Αμαλία Γιαννίκου αποκαλύπτει στο enikos.gr τα απίθανα εφέ, τις σκηνές που διπλογυρίζονται με ή χωρίς τα Φαντάσματα, αλλά και ποιο από όλα είναι το πειραχτήρι της παρέας.

Νάντια Ρηγάτου

Τα “Φαντάσματα” αγαπήθηκαν από το πρώτο επεισόδιο δίνοντας ξεκάθαρα την απάντηση πως το τηλεοπτικό κοινό δεν γυρνά ποτέ την πλάτη στις έξυπνες, πρωτότυπες και ωραίες δουλειές. Δεν χρειάζεται να είσαι κινηματογραφιστής για να καταλάβεις ότι τα “Φαντάσματα” είναι μια απαιτητική δουλειά και διπλά κουραστική ενδεχομένως από μια απλή σειρά χωρίς “αόρατους” ήρωες.

Για όλες τις απορίες σχετικά με τα συναρπαστικά “Φαντάσματα” κάναμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με την Αμαλία Γιαννίκου.

–Αρχικά, πώς βιώνεις την επιτυχία που σημειώνει η σειρά;

Νιώθω τεράστια χαρά και ευγνωμοσύνη, που η προσπάθεια αυτής της μεγάλης ομάδας ηθοποιών, συντελεστών και συνεργείου, έχει τέτοιο ποιοτικό και ποσοτικό αντίκτυπο στον κόσμο. “Τα Φαντάσματα” είναι βασισμένα σε μια εμβληματική κωμωδία του BBC, το “Ghosts”, οπότε το γεγονός πως καταφέραμε να κερδίσουμε την προτίμηση, όχι μόνο όσων γνώριζαν και αγαπούσαν την πρωτότυπη εκδοχή, αλλά κι ενός ευρύτερου κοινού που απλώς αγάπησε την ελληνική ενσάρκωση, είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για όλους μας. Το να λαμβάνεις συγχαρητήριο μήνυμα από το BBC για την ποιότητα της δουλειάς σου, είναι “το κερασάκι στην τούρτα”, μια πολύ τιμητική χειρονομία που με κάνει πολύ περήφανη.

–Το περίμενες ότι «Τα Φαντάσματα» θα αγαπηθούν από το πρώτο επεισόδιο;

Ήξερα πως είχαμε στα χέρια μας κάτι μοναδικό, που δεν υπάρχει όμοιό του στην ελληνική τηλεόραση: μια κωμωδία στο “σήμερα” αλλά με χαρακτήρες “εποχής”, από όλο το φάσμα της ιστορίας μας. Αυτό θα μπορούσε να πάει ή πολύ καλά, ή πολύ άσχημα- ευτυχώς, συνέβη το πρώτο. Το λαμπερό και άκρως ταιριαστό καστ (που μάς πήρε καιρό μέχρι να διαμορφωθεί) απογείωσε την εξαιρετική σεναριακή διασκευή στα ελληνικά και την πλούσια, προσεγμένη παραγωγή. Όλοι δώσαμε τον καλύτερο εαυτό μας -τον υπερβήκαμε κάποιες φορές- κι ελπίζαμε πως η αγάπη που δείξαμε θα απέδιδε, κάτι που δεν είναι ποτέ δεδομένο.

–Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισες στην αρχή των γυρισμάτων;

Η μεγαλύτερα δυσκολία που αντιμετώπισα στα γυρίσματα, ήταν η πίεση του χρόνου. Όταν συναντηθήκαμε με τον καλλιτεχνικό σύμβουλο του BBC, τον περασμένο Φλεβάρη, οι δύο τελευταίες συμβουλές του ήταν οι εξής: “Φροντίστε οι ηθοποιοί να φορούν άνετα παπούτσια γιατί θα κουραστούν πολύ,” και “ΟΛΑ θα πάρουν περισσότερο χρόνο απ’ όσο υπολογίζετε.” Είχε δίκιο και στα δύο. Στη βρετανική σειρά, 30 λεπτά τηλεοπτικού χρόνου, γυρίζονταν σε 5 ημέρες. Στη δική μας εκδοχή, κληθήκαμε να γυρίσουμε 45 λεπτά τηλεοπτικού χρόνου (δηλαδή +50% περισσότερο χρόνο) σε 6 ημέρες, δηλαδή με μία μόνο μέρα παραπάνω ανά επεισόδιο. Αυτό ίσως ακούγεται “πλουσιοπάροχο” για τα σημερινά ελληνικά δεδομένα, αλλά καθόλου ρεαλιστικό σε σχέση με την πολυπλοκότητα του πρότζεκτ. Αν υπολογίσετε πως οι περισσότερες ομαδικές σκηνές γυρίζονται δύο φορές (με και χωρίς Φαντάσματα) και πως όλα τα οπτικά εφέ έχουν ειδικό τρόπο γυρίσματος, είτε χρησιμοποιείται green screen είτε όχι, καταλαβαίνετε πως μιλάμε για έναν μεγάλο και σύνθετο όγκο δουλειάς, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να διατηρηθεί η φρεσκάδα και ο αυθορμητισμός των ηθοποιών. Ήταν μια δύσκολη εξίσωση, αλλά νομίζω πως… τα κουτσοκαταφέραμε!

-Τα εφέ που χρησιμοποιούνται στη σειρά, μπαίνουν στο μοντάζ ή κάνετε έτσι τις λήψεις;

Τα περισσότερα εφέ μας, είναι ένας συνδυασμός τρόπου γυρίσματος και επεξεργασίας στο post-production.
Το Κεφάλι και ο Ακέφαλος είναι ένα καλό παράδειγμα αυτής της συνεργασίας. Για τον Ακέφαλο, ο ηθοποιός Ρωμανός Κατσαρής βρισκόταν μέσα σε ειδική κατασκευή κοστουμιού, με το κεφάλι του τοποθετημένο στο στέρνο του κοστουμιού, απ’ όπου έβλεπε μέσα από ειδικό πλέγμα. Για το Κεφάλι, ο Στέλιος Ιακωβίδης φορούσε ένα ειδικό πράσινο κοστούμι το οποίο “έσβηνε” στο post, ενώ υπήρχε ένας ειδικός προσθετικός λαιμός στο σημείο της τομής για πιο ρεαλιστική υφή. Όποτε έπρεπε να τοποθετήσουμε το Κεφάλι σε “περίεργα” μέρη (π.χ. μέσα σε ένα ντουλάπι ή στο κολωνάκι ενός μπαλκονιού) αυτές τις σκηνές τις γυρνούσαμε σε green screen, και αντικαθιστούσαμε το φόντο στο post. Ένα ειδικό εκμαγείο με τα χαρακτηριστικά του Στέλιου, μας βοηθούσε να “πετάμε” και να “σηκώνουμε” το Κεφάλι, όπου αυτό χρειαζόταν.

Το “μαγικό πέρασμα” των Φαντασμάτων μέσα από μια πόρτα ή έναν τοίχο, γίνεται με green screen, “κλειδωμένη” κάμερα, και έξτρα γύρισμα για το φόντο με το οποίο αντικαθιστούσαμε το green screen. Τα αντικείμενα τα κουνούσαμε με πετονιά ή σύρματα στο γύρισμα, τα οποία σβήνονταν μετά στο post. Το βέλος στον λαιμό του Παρασκευά αποτελεί ειδική κατασκευή την οποία “κουνήσαμε” στο μοντάζ για να φανεί πως τον διαπερνά.

Ακόμα και το ίδιο το “Αρχοντικό”, αποτελεί σύμπραξη σκηνογραφίας και οπτικών εφέ. Δυσκολευτήκαμε πολύ να βρούμε μια τοποθεσία που να διαθέτει όλα τα στοιχεία που θέλαμε και χρειαζόμασταν σεναριακά, οπότε συνδυάσαμε το εσωτερικό ενός μεγάλου οροφοδιαμερίσματος στην Πατησίων, την πρόσοψη ενός κτιρίου στο Δρομοκαΐτειο, και τους κήπους στον Πύργο Βασιλίσσης.

Για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα που βλέπετε, συνεργαστήκαμε με την εξαιρετική ομάδα της Stardust FX σε Ελλάδα και Νορβηγία, καθοδηγούμενη από την Έλενα Τοπούζογλου στα VFX (οπτικά εφέ) και τον Tony Alamo στο CGI (*3D οπτικά εφέ, όπως αυτό της Καλλιρρόης να πέφτει από το παράθυρο, για το οποίο χρειάστηκε να “σκανάρουμε” την Ναταλία Τσαλίκη φορώντας το κοστούμι της, για μία ώρα περίπου!) Τις ειδικές κατασκευές και τα προσθετικά που χρησιμοποιήθηκαν στο γύρισμα, τα κατασκεύασε ο SFX Artist, Αλέξανδρος Λόγγος. Χωρίς όλους αυτούς τους καλλιτέχνες και το “μαγικό” άγγιγμά τους,  “Τα Φαντάσματα” δε θα ήταν… ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ!

–Οι ηθοποιοί χρειάστηκαν ειδική καθοδήγηση στις κινήσεις τους ώστε με τα εφε να φαίνονται ρεαλιστικές οι κινήσεις των φαντασμάτων;

Πριν τα γυρίσματα κάναμε δύο μεγάλα κάμερα τεστ, για να δοκιμάσουμε ακριβώς αυτό, πώς έπρεπε να καθοδηγηθούν τεχνικά οι ηθοποιοί, αλλά και να δούμε πως ανταποκρίνονται τα κοστούμια και τα μαλλιά τους στο green screen. Δοκιμάσαμε π.χ., πώς θα κάνουμε το Κεφάλι να φαίνεται σαν να γλιστράει στο πάτωμα ή να το σηκώνει ο Γεράσιμος, το χέρι του Απόστολου να διαπερνά αντικείμενα, και τα Φαντάσματα να περνούν μέσα από τοίχους. Αυτό το τελευταίο, είχε πολλή πλάκα- οι περισσότεροι ηθοποιοί κολλούσαν στον τοίχο σαν σκοτωμένα κουνούπια. Η Ναταλία Τσαλίκη το έκανε καλύτερα απ’ όλους, με την έμφυτη φινέτσα και το class της, και παρέδωσε μαθήματα!

–Ποιο είναι το πιο αστείο που έχει συμβεί μέχρι τώρα σε κάποιο γύρισμα;

Το μεγαλύτερο πειραχτήρι της παρέας, ήταν ο Θοδωρής Σκυφτούλης, όχι μόνο ανάμεσα στις λήψεις αλλά και… κατά τη διάρκειά τους! Σε μια σκηνή από το επεισόδιο 2, όπου η Μαρίνα επιτίθεται στον Βαγγέλη με ένα πιγκάλ κι εκείνος έπρεπε να τρέξει μακριά της, ο Θοδωρής έκρυψε μια βούρτσα μπάνιου ανάμεσα στις γούνες του χωρίς να το καταλάβει κανείς, και της… αντεπιτέθηκε! Η Έλλη Τρίγγου δεν “μάσησε”, κι έτσι έπαιξαν για λίγη ώρα ξιφομαχία, πιγκάλ εναντίον βούρτσας, με όλο το συνεργείο να λύνεται στα γέλια.

–Σε κάθε επεισόδιο σχεδόν βλέπουμε και κάποιον guest.  Θα ακολουθήσουν κι άλλα μεγάλα ονόματα όπως ο Γιάννης Στάνκογλου που απολαύσαμε;

Είχαμε εξαιρετικούς ηθοποιούς ως γκεστ σε αυτόν τον κύκλο! Μετά τον Γιάννη Στάνκογλου, την Στεφανία Γκουρνέλου και τον Μιχάλη Μιχαλακίδη, ο Χρήστος Σαπουντζής και η Άνδρη Θεοδότου υποδύθηκαν τους εκκεντρικούς γείτονες του ζευγαριού, η Ζώγια Σεβαστιανού την παρεμβατική πεθερά της Μαρίνας, ο Χάρης Χιώτης, ο Κωνσταντίνος Πλεμμένος και η Λυδία Τζανουδάκη τους Ghosthunters, o Βασίλης Σαφός τον λοχία από το παρελθόν του Ταγματάρχη, ο Θανάσης Ζερίτης και ο Βαγγέλης Πιτσιλός τους μπουφόνικους κλέφτες, η Νεφέλη Μαϊστράλη την μπριόζα διοργανώτρια γάμων, ο Θωμάς Παλιούρας τον Κοινοτάρχη και η Ελεάνα Στραβοδήμου την μέλλουσα νύφη.

–Σε τι φάση είστε με τα γυρίσματα του ά κύκλου και ποια η συνέχεια της σειράς μετά από τη μεγάλη επιτυχία που σημειώνει;

Τα γυρίσματά μας ολοκληρώθηκαν γύρω στα τέλη Ιουνίου, και μόλις παρέδωσα το τελευταίο επεισόδιο, οπότε για την ώρα προβλέπεται ξεκούραση! Τα της συνέχειας της σειράς, θα τα ανακοινώσει επίσημα το κανάλι. Βγαίνοντας από έναν χρόνο πολύ σκληρής δουλειάς, η διάθεσή μου είναι να απολαύσω το αποτέλεσμα αυτού που πετύχαμε, παρέα με αγαπημένους φίλους και συνεργάτες. Είμαι πολύ χαρούμενη που κάποιοι από αυτούς, εκτός από το να περνούν μέσα από τοίχους, κατάφεραν να περάσουν και μέσα στην καρδιά μου.