Γιώργος Κωνσταντίνου για Μάρω Κοντού: «Μου την έσκασε» – Το μεταφυσικό όνειρο λίγες ώρες πριν μάθει τον θάνατό της

Με βαθιά συγκίνηση μίλησε ο Γιώργος Κωνσταντίνου για την απώλεια της Μάρως Κοντού, της γυναίκας με την οποία δεν μοιράστηκε μόνο μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και μια δυνατή φιλία που άντεξε για περισσότερες από έξι δεκαετίες.

Ο σπουδαίος ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Studio στις 3» στον ΣΚΑΪ, το απόγευμα της Τρίτης 1ης Σεπτεμβρίου, και εξομολογήθηκε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο πως ο θάνατος της αγαπημένης του φίλης τον αιφνιδίασε απόλυτα.

Όπως ανέφερε, η Μάρω Κοντού δεν του είχε αποκαλύψει ότι αντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Αντίθετα, στις τηλεφωνικές επικοινωνίες τους παρέμενε ζωηρή και ευδιάθετη, ενώ ακόμη και κατά την τυχαία συνάντησή τους σε εστιατόριο, περίπου δύο μήνες πριν από τον θάνατό της, τίποτα στη συμπεριφορά της δεν τον είχε ανησυχήσει.

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου μίλησε ακόμη για ένα ιδιαίτερο όνειρο που είδε το προηγούμενο βράδυ. Σε αυτό βρισκόταν μαζί με τη Μάρω Κοντού και έναν ακόμη ηθοποιό, πηγαίνοντας σε κάποιο γύρισμα. Ξαφνικά εκείνη εξαφανίστηκε και, όταν άκουσε τη φωνή της, του είπε πως θα ολοκλήρωναν τη δουλειά τους κάποια άλλη φορά. Λίγες ώρες αργότερα, ανοίγοντας το κινητό του τηλέφωνο, πληροφορήθηκε πως είχε φύγει από τη ζωή.

Γιώργος Κωνσταντίνου: «Τους έχω ζωντανούς μέσα μου»

Ο ηθοποιός παραδέχθηκε ότι κάθε φορά που πληροφορείται τον θάνατο ενός συναδέλφου του αισθάνεται έκπληξη και δυσκολεύεται να συμφιλιωθεί με την απώλεια. Οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάστηκε παραμένουν ζωντανοί μέσα από τις αναμνήσεις και τις ταινίες τους, με αποτέλεσμα η πραγματικότητα της απουσίας τους να τον αιφνιδιάζει ξανά και ξανά.

«Όσο κι αν σας φανεί παράξενο, με ξαφνιάζει όταν φεύγουν από τη ζωή οι συνάδελφοί μου. Με ξαφνιάζει γιατί, ξέρετε, όλους αυτούς, επειδή τους έζησα από κοντά, τους έχω ζωντανούς μέσα μου. Και όταν τους βλέπω και ξέρω ότι έχουν φύγει, εκείνη την ώρα ξαφνιάζομαι. Λέω, κοίτα, και βλέπω πάρα πολλούς. Βλέπω μια ταινία και δεν υπάρχει κανένας. Και αυτό το πράγμα με ξαφνιάζει και λέω “γιατί να φεύγει ο άνθρωπος;”. Κάτι αφελέστατο. Κι όμως. Μου δημιουργεί κάτι», εξομολογήθηκε.

Αναφερόμενος στη μακρόχρονη σχέση του με τη Μάρω Κοντού, θυμήθηκε ότι η πρώτη τους συνεργασία πραγματοποιήθηκε στην περίφημη «Οδό Ονείρων», στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Εκείνη είχε ήδη αρχίσει να καθιερώνεται ως πρωταγωνίστρια, ενώ ο ίδιος έκανε ακόμη τα πρώτα του βήματα.

«Με τη Μάρω Κοντού είχαμε πολύ μεγάλη σχέση. Ξεκινήσαμε μαζί, από την “Οδό Ονείρων”, από το ’60. Όταν αυτή είχε αρχίσει να γίνεται πρωταγωνίστρια, ενώ εγώ ήμουν τίποτα. Και από τότε είχαμε μια φιλία. Ξέρετε, έχουμε φίλους όλοι, αλλά η φιλία των ηθοποιών μεταξύ τους είναι πολύ πιο δυνατή όταν βρίσκονται σε μια σεζόν. Εγώ με τους συνεργάτες που έχω, που έχω περάσει όλα αυτά τα χρόνια, μέσα τουλάχιστον στο διάστημα που ζούμε τις παραστάσεις, έχουμε γίνει πάρα πολύ καλοί φίλοι», είπε.

«Δεν το μοιράστηκε με κανέναν»

Η επικοινωνία τους δεν σταμάτησε ποτέ. Μιλούσαν συχνά στο τηλέφωνο, συναντιούνταν και ενδιαφέρονταν πραγματικά ο ένας για τη ζωή του άλλου. Γι’ αυτό και ο Γιώργος Κωνσταντίνου αισθάνθηκε πως η Μάρω Κοντού τού «την έσκασε», καθώς δεν του είχε αφήσει να καταλάβει το παραμικρό για την κατάσταση της υγείας της.

«Ήμασταν κάτι περίεργο με τη Μάρω. Δηλαδή επικοινωνούσαμε συνέχεια. Την έπαιρνα τηλέφωνο, με έπαιρνε τηλέφωνο. Μου την έσκασε ουσιαστικά. Εγώ δεν το περίμενα. Ειλικρινά, δεν το περίμενα. Δεν είχα μάθει τίποτα. Δεν το μοιράστηκε με κανέναν», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Όπως εξήγησε, περίπου δύο μήνες πριν από τον θάνατό της είχαν βρεθεί τυχαία σε ένα εστιατόριο. Ο ίδιος πλησίασε και κάθισε δίπλα της, χωρίς να διακρίνει κάποιο σημάδι που θα μπορούσε να τον κάνει να υποψιαστεί όσα θα ακολουθούσαν.

«Δύο μήνες πριν, εκτός του ότι τηλεφωνιόμασταν κατά καιρούς, συναντηθήκαμε κιόλας σε ένα εστιατόριο και πήγα και κάθισα δίπλα της. Ήταν τόσο ζωντανή στα τηλέφωνα, που δεν είχε κάτι που να με κάνει να πω ότι κάτι της συμβαίνει. Και μου ήρθε ταμπλάς», εξομολογήθηκε.

Γιώργος Κωνσταντίνου: Το όνειρο που τον συγκλόνισε

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η περιγραφή του για το όνειρο που είδε λίγες ώρες πριν πληροφορηθεί τον θάνατό της.

«Το βράδυ κοιμόμουν και βλέπω ότι εγώ και η Μάρω, μαζί ήταν και ένας ηθοποιός –δεν μπορώ να διακρίνω τώρα ποιος ήταν ακριβώς– πηγαίναμε να κάνουμε ένα γύρισμα. Και όπως πηγαίναμε και μιλούσαμε με τη Μάρω, ξαφνικά τη χάνω και λέω “Πού είναι η Μάρω;”. Μου λένε “Θα έρθει αργότερα”. “Μα τι αργότερα; Τώρα θα γίνει”, λέω. Και αρχίζω και φωνάζω “Μάρω”», περιέγραψε.

Στη συνέχεια, σύμφωνα με όσα θυμάται, άκουσε τη φωνή της να του απαντά: «Καλά, θα το κάνουμε άλλη φορά αυτό».

«Ξυπνάω το πρωί, ανοίγω το τηλέφωνο και βλέπω συλλυπητήρια. Πώς σου φαίνεται αυτό; Ήταν η μέρα που είχε πεθάνει», πρόσθεσε εμφανώς φορτισμένος.

Ο Αντωνάκης και η Ελενίτσα του ελληνικού κινηματογράφου

Η κοινή διαδρομή του Γιώργου Κωνσταντίνου και της Μάρως Κοντού ήταν πολύ μεγαλύτερη από μια επιτυχημένη συνεργασία. Η γνωριμία τους άρχισε στην ιστορική «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι και εξελίχθηκε σε μια βαθιά σχέση αγάπης και αλληλοεκτίμησης.

Για το κοινό, ωστόσο, οι δυο τους θα είναι πάντα ο Αντωνάκης και η Ελενίτσα από την εμβληματική ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», που κυκλοφόρησε το 1965. Το ζευγάρι Κοκοβίκου έγραψε τη δική του ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο, με τη μοναδική χημεία των δύο ηθοποιών να παραμένει αναλλοίωτη στον χρόνο.

Σε παλαιότερες δηλώσεις του, ο Γιώργος Κωνσταντίνου χαρακτήριζε τη Μάρω Κοντού ως την αγαπημένη του κινηματογραφική παρτενέρ, επισημαίνοντας πως ποτέ δεν χάθηκαν και πως συνέχιζαν να συζητούν και να στηρίζουν ο ένας τον άλλον.

Όταν η Μάρω Κοντού έφυγε από τη ζωή, στις 15 Ιουλίου 2026, ο Γιώργος Κωνσταντίνου την αποχαιρέτησε με μια λιτή αλλά βαθιά φορτισμένη φράση, που συμπύκνωνε μια ολόκληρη κοινή ζωή: «Αντίο Ελενίτσα μου, άλλα είχαμε συμφωνήσει».