Μαίρη Λίντα: Τι έλεγε στην τελευταία της συνέντευξη από το Γηροκομείο για τις συνεργασίες της: «Η μία κοπάναγε την άλλη από πίσω»
Λίγα χρόνια πριν φύγει από τη ζωή, η Μαίρη Λίντα μίλησε από το Γηροκομείο για την καριέρα της, τις συνεργασίες της και το χειροκρότημα που της έλειπε.

Η Μαίρη Λίντα, σε μία από τις τελευταίες της συνεντεύξεις από το Γηροκομείο Αθηνών, μίλησε με συγκίνηση για τη ζωή της μακριά από τα φώτα, τις μεγάλες συνεργασίες της και κυρίως για τον Μανώλη Χιώτη, τον οποίο χαρακτήρισε «έτερόν της ήμισυ». Αναφέρθηκε με αγάπη σε σπουδαίους δημιουργούς όπως ο Τσιτσάνης και ο Παπαϊωάννου, ενώ δεν δίστασε να σχολιάσει με ειλικρίνεια τις δύσκολες συνεργασίες της με την Πόλυ Πάνου και την Καίτη Γκρέυ. Παρά τα χρόνια που πέρασαν, τόνισε πως αυτό που της έλειπε περισσότερο ήταν το χειροκρότημα και η αγάπη του κόσμου.
Πιο αναλυτικά
Λίγα χρόνια πριν φύγει από τη ζωή, η Μαίρη Λίντα είχε ανοίξει την καρδιά της και είχε μιλήσει για τη ζωή της μακριά από τις μεγάλες πίστες, τις αναμνήσεις μιας τεράστιας καριέρας, αλλά και το μοναδικό πράγμα που εξακολουθούσε να της λείπει: το χειροκρότημα του κόσμου.
Η σπουδαία ερμηνεύτρια, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, είχε δεχθεί την κάμερα της εκπομπής «Αλήθειες με τη Ζήνα» του Star και τον δημοσιογράφο Νίκο Νικόλιζα στο Γηροκομείο Αθηνών, όπου περνούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά με το χαρακτηριστικό της χαμόγελο και την αρχοντική παρουσία που τη συνόδευε σε όλη της την πορεία, η Μαίρη Λίντα είχε μιλήσει για την καθημερινότητά της, τους ανθρώπους γύρω της και τις αναμνήσεις που κουβαλούσε από μια εποχή που άφησε ανεξίτηλο σημάδι στο ελληνικό τραγούδι.
Μαίρη Λίντα: Τι έλεγε για τη συνεργασία της με μεγάλα ονόματα του πενταγράμμου
«Είναι πάρα πολύ όμορφα και πολύ ήσυχα εδώ στο Γηροκομείο, πολύ ήρεμα. Περνάμε ωραία. Αγαπάει ο ένας τον άλλον. Όλοι ρωτάνε για τα παλιά, αλλά εγώ… Μη τον είδατε», είχε πει γελώντας η Μαίρη Λίντα. Η μεγάλη ερμηνεύτρια είχε αναφερθεί και στη σχέση της με τη μουσική, αλλά και στους ανθρώπους που σημάδεψαν τη διαδρομή της. Όπως είχε εξομολογηθεί, ανάμεσα σε όλες τις συνεργασίες και τις αναμνήσεις της, υπήρχε ένα πρόσωπο που ξεχώριζε πάντα: ο Μανώλης Χιώτης, που ήταν και πρώτος της σύζυγος. «Είμαι ικανοποιημένη με τον εαυτό μου που μπορώ ακόμα και τραγουδάω και χορεύω. Πάντα αναπολώ τα παλιά, σταματάω μόνο στον Χιώτη. Ήταν το έτερόν μου ήμισυ, εκείνον ρωτούσα τι θα κάνουμε, εκείνον ήθελα και τα τραγούδια του έλεγα», είχε αναφέρει.
Παράλληλα, είχε μιλήσει με αγάπη και για τους μεγάλους δημιουργούς με τους οποίους συνεργάστηκε, όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης και ο Γιάννης Παπαϊωάννου. «Είχα δουλέψει με όλους τους παλιούς, τον Τσιτσάνη και τον Παπαϊωάννου και με αγαπούσαν και πολύ. Ο Τσιτσάνης οικογένειά του με θεωρούσε», είχε πει. Όπως είχε αποκαλύψει πάντως, η συνεργασία της με την Πόλυ Πάνου και την Καίτη Γκρέυ δεν… πήγε και πολύ καλά: «Δεν κάναμε σωστή τη συνεργασία με την Πόλυ Πάνου και την Καίτη Γκρέυ, γιατί η μία κοπάναγε την άλλη από πίσω. Δόξα τω Θεώ, μια χαρά περάσαμε. Εγώ πάντα περνάω ωραία γιατί δεν έχω κάτι κακό μέσα για τους άλλους. Μου λείπει το χειροκρότημα και η αγάπη, όλα τα θέλω».
Τα τελευταία χρόνια στο Γηροκομείο Αθηνών
Η Μαίρη Λίντα είχε επιλέξει να ζει τα τελευταία χρόνια της στο Γηροκομείο Αθηνών, όπου είχε βρει ένα περιβάλλον φροντίδας και ασφάλειας. Η ίδια είχε ξεκαθαρίσει πως δεν αισθανόταν εγκαταλελειμμένη, αλλά αντίθετα θεωρούσε τον χώρο αυτό σπίτι της. Άνθρωποι που τη συναντούσαν εκεί μιλούσαν για μια γυναίκα πάντα περιποιημένη, ευγενική και χαμογελαστή, που απολάμβανε τις συζητήσεις με τους εργαζόμενους, τους φιλοξενούμενους και όσους την επισκέπτονταν.

Παρά την απομάκρυνσή της από τις μεγάλες πίστες, δεν εγκατέλειψε ποτέ τη μουσική. Συχνά τραγουδούσε αγαπημένα της κομμάτια και συμμετείχε στις μουσικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνταν στον χώρο, κρατώντας ζωντανή τη σχέση της με την τέχνη που υπηρέτησε για μια ολόκληρη ζωή.
Η Μαίρη Λίντα έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της 22ας Ιουλίου, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία παρακαταθήκη. Μια φωνή που συνδέθηκε με μια ολόκληρη εποχή και μια καλλιτέχνιδα που, μέχρι το τέλος, δεν σταμάτησε να αναζητά την αγάπη του κόσμου.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.