«Δεν πληρώνει κανείς 64 εκατ. για μια ελπίδα»

Στελέχη της ελβετικής εταιρείας που ανέβηκαν στο βήμα του μάρτυρα έκαναν λόγο για εξαπάτηση, καθώς, όπως είπαν, ο κατηγορούμενος επιχειρηματίας, ο οποίος ανέφεραν πως εμφανιζόταν ως ηγέτης του χώρου στην Ελλάδα, είχε δεσμευτεί προσωπικά ότι μέσα σε δύο χρόνια θα ολοκληρωνόταν η μεταβίβαση των θέσεων που είχαν συμφωνήσει. «Είχε εγγυηθεί προσωπικά ότι έχει τη μέριμνα και τα μέσα να μεταβιβάσει τις υπαίθριες διαφημίσεις με όλες τις άδειές τους από 15/2/2007 έως 30/6/2009. Σε αυτό το χρονικό διάστημα θα μεταβιβάζονταν τα μέσα διαφήμισης…» ανέφερε στην κατάθεσή του ο εκπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας, Ντάνιελ Χόφερ, ο οποίος σημείωσε τη δέσμευση του επιχειρηματία ότι ήταν αντιμέτωποι με «μια κατάσταση που μπορεί να ρυθμιστεί», καθώς ο ίδιος είναι σε θέση να μεταβιβάσει 10.000 θέσεις. «Διαφορετικά δεν θα κάναμε αυτή τη δουλειά, δεν πληρώνει κανείς 64 εκατ. για μια ελπίδα…» είπε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας πως στη συμφωνία υπήρχε πρόβλεψη ότι στην περίπτωση που δεν παραδίδονταν οι νόμιμες θέσεις διαφήμισης, ο επιχειρηματίας ήταν υποχρεωμένος να καταβάλει αποζημιώσεις από 4.500 έως 8.000 ευρώ για καθεμία.

«Δεν μπορώ να θυμηθώ κάποια σύμβαση που χρειάστηκε 47 διαφορετικά συμβόλαια»

«Δεν μπορώ να θυμηθώ κάποια σύμβαση που χρειάστηκε 47 διαφορετικά συμβόλαια. Ήταν πολύ συνθέτη συμφωνία, αλλά έτσι μας είχε διατυπωθεί από τον κατηγορούμενο και τον δικηγόρο του» κατέθεσε στο δικαστήριο το στέλεχος της ελβετικής εταιρείας, Τόμας Ράινερ, που διαδέχθηκε τη μία από τους δύο μάνατζερ που διαχειρίστηκαν την αρχική συμφωνία και απομακρύνθηκαν από την εταιρεία μετά το «ναυάγιό» της. Με το συγκεκριμένο πρώην στέλεχός της η πολυεθνική, όπως κατέθεσαν οι μάρτυρες, βρίσκεται στα δικαστήρια, καθώς χρόνια αργότερα, μετά το άνοιγμα των λογαριασμών του επιχειρηματία, διαπιστώθηκε πως αμέσως μόλις έπεσαν οι υπογραφές μπήκε στο λογαριασμό της 1,5 εκατομμύριο ευρώ, με την ίδια να απαντά πως τελικός αποδέκτης ήταν ο μεσάζοντας που έφερε σε επαφή τις δύο πλευρές. Μάλιστα, ο μάρτυρας επικαλέστηκε μαρτυρία της μάνατζερ, σύμφωνα με την οποία κατά τις διαπραγματεύσεις «ήταν σίγουρη ότι ο επιχειρηματίας διέθετε αυτά τα σημεία διαφήμισης και πως η εταιρεία θα τα λάβει». Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της εταιρείας, η γυναίκα περιγράφοντας τις συναντήσεις της με τον επιχειρηματία στην Αθήνα και πόσο πειστικός ήταν, ανέφερε πως «την προσκαλούσε σε κοσμικές συγκεντρώσεις για να δείξει πόσο δικτυωμένος είναι με πολιτικούς και την κυβέρνηση». Τη θέση αυτή επιβεβαίωσε και ο δεύτερος μάρτυρας, λέγοντας ότι ο κατηγορούμενος υποστήριζε πως «με τις επαφές μου στην πολιτική και τη διοίκηση θα λύσω όλα τα προβλήματα». Άλλωστε, όπως είπε, παρουσιαζόταν ως ο «βασιλιάς της διαφήμισης» στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο επιχειρηματίας παρουσιάστηκε ως «αφεντικό», ως «κάτοχος της εταιρείας και ήλεγχε τις εταιρείες-δορυφόρους που είχε στήσει για τις υπαίθριες διαφημίσεις». «Το ψέμα του κατηγορούμενου ήταν ότι δεν είχε ποτέ 10.000 νόμιμες θέσεις και γνώριζε πως δεν θα τις είχε για να τις μεταβιβάσει» ανέφερε ο κ. Ράινερ, ο οποίος είπε πως ήταν τόσο μεγάλη η ζημία που υπέστη η ελβετική εταιρεία από το σκάνδαλο, που ενώ βρισκόταν περισσότερα από 100 χρόνια στην αγορά, υποχρεώθηκε να αλλάξει το όνομά της. «Ήταν η μοναδική φορά που είχε εμπλακεί το όνομα με παράνομες δραστηριότητες και γι’ αυτό έπρεπε να τραβήξουμε την πρίζα» τόνισε και συμπλήρωσε πως ο κατηγορούμενος «είπε ψέματα». «Υποσχέθηκε στο μάνατζμεντ και το Δ.Σ. και εγγυήθηκε με συμβόλαιο ότι θα παραδώσει 10.000 νόμιμες θέσεις διαφήμισης. Το ψέμα είναι ότι τις 10.000 δεν τις είχε ποτέ» ανέφερε ο μάρτυρας.