- Η τελετή στον Μακρυγιάννη πραγματοποιήθηκε χωρίς την παρουσία πολιτικών ηγετών, οι οποίοι δεν προσκλήθηκαν από τους διοργανωτές λόγω προηγούμενων εμπειριών.
- Ο συγγραφέας επισημαίνει την αναγνώριση των θυσιών όσων πολέμησαν στο Μακρυγιάννη, αντί να τιμούνται οι πολιτικοί που επιλέγουν άλλες εκδηλώσεις.
- Κριτική ασκείται στους πολιτικούς για την προτίμησή τους σε φωτογραφίες στη Θεσσαλονίκη και τη δήθεν σημασία του μετρό, το οποίο έχει παραμείνει ανενεργό για χρόνια.
Του Χρήστου Μπολώση
«Εξοχοτάτη κυρία Πρόεδρε της Δημοκρατίας, εξοχότατε κύριε πρωθυπουργέ, κύριοι υπουργοί κύριοι βουλευτές…»
Αυτές θα έπρεπε να είναι οι προσφωνήσεις προχθές στου Μακρυγιάννη, με δεδομένο ότι αυτοί θα περίσταντο στην όντως σεμνή και απέριττη τελετή. Όμως οι ανιστόρητοι δεν ήλθαν.
Όχι ότι τους περιμέναμε, δηλαδή. Άλλωστε οι διοργανωτές, με την εμπειρία των προηγουμένων ετών και σοφά ποιούντες, τους αγνόησαν και δεν τους κάλεσαν καν.
Θα πρέπει να ξέρουν όμως ότι οι ταγοί αυτοί, τρομάρα τους, το ότι είναι ταγοί το χρωστάνε σ’ αυτούς που έπεσαν στου Μακρυγιάννη πολεμώντας εναντίον των προγόνων της ΚΝΕ του κ. Θεοδωρικάκου ή των Ρηγάδων της κυρίας.
Αντ’ αυτού, προτίμησαν να πάνε στη Θεσσαλονίκη και να βγάλουν αυτές τις χαζοχαρούμενες φωτογραφίες μέσα στο μέτρο, οι οποίες βέβαια έχουν και ιστορική σημασία γι’ αυτούς, αφού δεν πρόκειται να το ξαναχρησιμοποιήσουν, γιατί ας είναι καλά τα υπηρεσιακά και να γιατί ο κ. Σταϊκούρας δεν ήξερε ούτε εισιτήριο να βγάλει.
Τουλάχιστον είδαν ή τους είπαν οι σφουγγοκωλάριοι ότι το μετρό που έκανε 40 χρόνια για μια διαδρομή 10 χιλιομέτρων διαθέτει και ακουάριουμ (η τιμή περιλαμβάνεται στο εισιτήριο), το οποίο όμως λειτουργεί μόνο όταν βρέχει. Σας ορκίζομαι, όταν δεν βρέχει, δεν χρειάζεται ομπρέλα στους σταθμούς.
Ντροπή σας, ρε.
