Ένα χορτοφάγο πιράνχα από τον Αμαζόνιο και ένας ιπτάμενος δεινόσαυρος, τα απολιθώματα του οποίου βρέθηκαν στο Isle of Skye στη Σκωτία, είναι μεταξύ των ειδών που μέχρι τώρα ήταν άγνωστα και τα οποία ονομάστηκαν φέτος. Όπως αναφέρει η Independent, οι επιστήμονες του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας (NHM) και οι συνεργάτες τους σε όλο τον κόσμο κατονόμασαν σχεδόν 200 είδη τους τελευταίους 12 μήνες.

Τα νέα ευρήματα περιλαμβάνουν ένα φίδι από τα Ιμαλάια που πήρε το όνομά του από τον ηθοποιό και περιβαλλοντολόγο Λεονάρντο Ντι Κάπριο και το πιράνχα που πήρε το όνομά του από τον Σάουρον του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών λόγω των πορτοκαλί και μαύρων σημαδιών του που μοιάζουν με «το μάτι».

Φέτος, οι επιστήμονες ονόμασαν και τον πιο ολοκληρωμένο δεινόσαυρο που έχει ανακαλυφθεί στη Βρετανία. Τα απολιθώματα του Comptonatus chasei ανακαλύφθηκαν στο Isle of Wight το 2013 από τον τοπικό κυνηγό απολιθωμάτων Νικ Τσέις.

Καθώς αποκάλυψαν τη λίστα τους για το 2024, οι επιστήμονες του NHM τόνισαν τη σημασία της ονομασίας και της περιγραφής των ειδών για την κατανόηση των οικοσυστημάτων και του τρόπου με τον οποίο επηρεάζονται από τις επιπτώσεις που προκαλούνται από τον άνθρωπο.

Η Σάντρα Ναπ, κορυφαία βοτανολόγος, δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Associated Press ότι το έργο σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η φύση προσαρμόζεται στην κλιματική αλλαγή. Η έρευνα δείχνει επίσης τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη βιοποικιλότητα. Η γνώση αυτή θα διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στην ενημέρωση της πολιτικής, της διατήρησης και της επιστημονικής έρευνας.

«Δεν πρόκειται να θεραπεύσουμε τον καρκίνο ονομάζοντας ένα νέο ψάρι από τον Αμαζόνιο, αλλά συμβάλλει στη συζήτηση για το πώς διαχειριζόμαστε το περιβάλλον μας και πώς προχωράμε ως είδος μεταξύ άλλων ειδών, επειδή και εμείς είμαστε ένα είδος» εξήγησε. «Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη γνώση που παράγουμε εδώ περιγράφοντας και ονομάζοντας είδη και μελετώντας πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους για να δημιουργήσουμε αυτές τις λύσεις από τη φύση για εμάς, αλλά και λύσεις από εμάς για τη φύση» συμπλήρωσε.

Ο παλαιοντολόγος του NHM, Πολ Μπάρετ, βοήθησε να ονομαστεί ένας ιπτάμενος πτερόσαυρος από τη μέση Ιουρασική εποχή, τα απολιθωμένα οστά του οποίου βρέθηκαν σε έναν βράχο σε μια παραλία Isle of Skye το 2006.

«Έχουμε σχετικά λίγα απολιθώματα πτερόσαυρων από εκείνη την περίοδο», είπε.

«Τώρα, μπορούμε να καλύψουμε ένα μικρό κενό στις ευρύτερες γνώσεις μας για το πού υπήρχαν ιπτάμενα ερπετά εκείνη την εποχή» πρόσθεσε.

Ο Μπάρετ δήλωσε επίσης ότι η κατονομασία νέων ευρημάτων δεινοσαύρων είναι ένα μικρό βήμα στην κατανόηση του φυσικού κόσμου και του τρόπου με τον οποίο η αρχαία ζωή ανταποκρίθηκε στα προηγούμενα κλιματικά γεγονότα.

«Αυτό που πραγματικά επιδιώκουμε είναι να δημιουργήσουμε μια βάση για το πώς ήταν κάποτε τα οικοσυστήματα και πώς έχουν αλλάξει με την πάροδο του χρόνου. Κατανοώντας ορισμένους από τους παράγοντες που επηρέασαν αυτά τα οικοσυστήματα μπορούμε στη συνέχεια να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα παραδείγματα για να τα εφαρμόσουμε σε αυτό που γνωρίζουμε ότι συμβαίνει σήμερα» κατέληξε ο επιστήμονας.

ΠΗΓΗ: Independent