Βλαδίμηρος Κυριακίδης: Μίλησε για την πίστη του – «Υπάρχει μια γοητεία…» (Βίντεο)
Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, καλεσμένος στο vidcast «Portraits» του Θανάση Λάλα, μίλησε ανοιχτά για την πίστη, την παιδική του ηλικία και την οικογένειά του.

Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, σε μια ιδιαίτερα προσωπική συνέντευξη, μίλησε για τα παιδικά του χρόνια στη Θεσσαλονίκη, τη σχέση με τον πατέρα του, το θέατρο και τις υπαρξιακές του αναζητήσεις, ενώ δεν δίστασε να τοποθετηθεί ανοιχτά και για την πίστη, δηλώνοντας πως δεν πιστεύει στον Θεό με τη συμβατική έννοια, αλλά τον απασχολεί βαθιά η φιλοσοφία γύρω από την ανθρώπινη ψυχή και το μυστήριο της ύπαρξης.
Πιο αναλυτικά
Σε μια διαφορετική και ιδιαίτερα προσωπική συνέντευξη προχώρησε ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, ανοίγοντας κεφάλαια της ζωής του που σπάνια επιλέγει να συζητά δημόσια. Ο αγαπημένος ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένος στο vidcast του Θανάση Λάλα, με τίτλο «Portraits», και μίλησε χωρίς περιστροφές για την παιδική του ηλικία, την οικογένειά του, την τέχνη, αλλά και τη δική του στάση απέναντι στην πίστη και την ύπαρξη του Θεού.
Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, ο οποίος έχει διαγράψει μια μακρά και επιτυχημένη πορεία στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, άφησε για λίγο στην άκρη τους ρόλους και μίλησε ως άνθρωπος. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, αναφέρθηκε σε όσα τον διαμόρφωσαν, στις εσωτερικές του αναζητήσεις και στις σκέψεις που τον απασχολούν γύρω από τη ζωή, την απώλεια και την ανθρώπινη ψυχή.

Οι αναμνήσεις από τη Θεσσαλονίκη και η σχέση με τον πατέρα του
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο γνωστός ηθοποιός επέστρεψε νοερά στα παιδικά του χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Μίλησε για τα βιώματα που κουβαλά μέχρι σήμερα, αλλά και για την περίπλοκη προσωπικότητα του πατέρα του, η οποία φαίνεται πως επηρέασε σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τους ανθρώπους, τις οικογενειακές σχέσεις και τους ρόλους που καλείται να ερμηνεύσει.
Μάλιστα, συνέδεσε προσωπικές μνήμες και οικογενειακές εμπειρίες με τον εμβληματικό θεατρικό κόσμο του Άρθουρ Μίλερ και ειδικότερα με το έργο «Ο θάνατος του εμποράκου». Πρόκειται για ένα έργο που εξετάζει την απογοήτευση, τις οικογενειακές προσδοκίες, τις διαψεύσεις και την ανάγκη του ανθρώπου να αισθανθεί ότι η ζωή του είχε ουσιαστικό νόημα.
Για τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη, άλλωστε, το θέατρο δεν αποτελεί απλώς ένα επάγγελμα ή έναν χώρο καλλιτεχνικής έκφρασης. Είναι μια διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης, ωρίμανσης και βαθύτερης κατανόησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Μέσα από τους ρόλους του, ο ηθοποιός έχει την ευκαιρία να έρχεται αντιμέτωπος με συναισθήματα, φόβους και ερωτήματα που πολλές φορές συναντά και στην πραγματική ζωή.
Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Δεν πιστεύω στον Θεό»
Ένα από τα σημεία της συνέντευξης που αναμένεται να προκαλέσει τη μεγαλύτερη συζήτηση ήταν η αναφορά του στη θρησκεία. Όταν ο Θανάσης Λάλας τον ρώτησε ευθέως για τη σχέση του με την πίστη, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης δεν προσπάθησε να αποφύγει την απάντηση.
Αντίθετα, εξέφρασε ξεκάθαρα τη δική του φιλοσοφική θέση, εξηγώντας ότι δεν πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού με τη συμβατική έννοια. Παράλληλα, διευκρίνισε ότι τον αγγίζει βαθιά η φιλοσοφία που σχετίζεται με την ανθρώπινη ψυχή και την πνευματική διάσταση της ύπαρξης.
«Δεν πιστεύω στον Θεό. Ο Θεός δεν είναι πίστη για μένα, είναι δημιούργημα του ανθρώπου. Η φιλοσοφία του με αγγίζει, την αποδέχομαι. Είναι ο κύριος δημιουργός της ανθρώπινης ύπαρξης και της ανθρώπινης ψυχής, ασχολείται με την ψυχή. Αυτή η φιλοσοφία με ενδιαφέρει πάρα πολύ», εξομολογείται ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Θανάση Λάλα.
Η τοποθέτησή του δεν περιορίστηκε σε μια απλή δήλωση αθεΐας. Ο ηθοποιός θέλησε να εξηγήσει ότι, παρότι δεν αντιμετωπίζει τον Θεό ως μια δεδομένη υπαρκτή οντότητα, εξακολουθεί να γοητεύεται από τα ερωτήματα που γεννά η πιθανότητα της ύπαρξής του.
Πρόκειται για μια αντίφαση την οποία ο ίδιος φαίνεται να αποδέχεται. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η λογική και η προσωπική του πεποίθηση. Από την άλλη, υπάρχει η γοητεία του αγνώστου και η ανθρώπινη ανάγκη να πιστέψει ότι ίσως υπάρχει κάτι πέρα από όσα μπορούν να εξηγηθούν.

Η αναφορά στον Σαρτρ και το σχόλιο με χιούμορ
Συνεχίζοντας τη σκέψη του, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης αναφέρθηκε και στον Ζαν-Πολ Σαρτρ, χρησιμοποιώντας μάλιστα το χαρακτηριστικό του χιούμορ. Όπως εξήγησε, ακόμη και ένας άνθρωπος που έχει οικοδομήσει ολόκληρη τη φιλοσοφική του σκέψη γύρω από την αθεΐα μπορεί, μπροστά στο τέλος της ζωής, να βρεθεί αντιμέτωπος με νέες αμφιβολίες.
«Τώρα η ύπαρξή του… ούτε θέλω να το αφήσω, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει. Υπάρχει και μια γοητεία να ξέρεις ότι υπάρχει ενώ δεν υπάρχει. Και γι’ αυτό μου αρέσει. Αλλά όπως είχε πει και ο Σάρτρ, ο άθεος, λίγο πριν πεθάνει και μας “σακάτεψε όλους”… γύρισε και είπε “τελικά υπάρχει Θεός”. Και λες “εντάξει, με έχεις ταλανίσει τόσα χρόνια ως άθεος, μη με καταστρέφεις τελευταία στιγμή”», εξηγεί ο ηθοποιός για την πεποίθησή του περί θρησκείας.
Με αυτή την αναφορά, ο ηθοποιός έδειξε ότι δεν επιθυμεί να παρουσιάσει τις απόψεις του ως απόλυτες ή αδιαπραγμάτευτες. Αντίθετα, αφήνει ανοιχτό ένα παράθυρο στο μυστήριο, στην αμφιβολία και στην πιθανότητα ο άνθρωπος να μην μπορεί τελικά να γνωρίζει με βεβαιότητα τι υπάρχει πέρα από την ορατή πραγματικότητα.
Μια συνέντευξη πέρα από τους τηλεοπτικούς ρόλους
Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από το ευρύ κοινό μέσα από τους τηλεοπτικούς και θεατρικούς του ρόλους. Αυτή τη φορά, όμως, δεν περιορίστηκε σε ιστορίες από τα παρασκήνια ή σε αναφορές στην επαγγελματική του διαδρομή.
Μίλησε για την πολιτική και την κοινωνική πραγματικότητα, για τις απώλειες που αλλάζουν τον άνθρωπο, αλλά και για τα πράγματα που δίνουν ουσιαστικό περιεχόμενο στη ζωή. Οι απαντήσεις του είχαν φιλοσοφικό χαρακτήρα, αλλά παράλληλα διατήρησαν την αμεσότητα και το χιούμορ που τον χαρακτηρίζουν.
Η δημόσια εξομολόγησή του γύρω από την πίστη μπορεί να ξαφνιάσει ή να διχάσει, ωστόσο ο ίδιος δεν επιχείρησε να πείσει κανέναν. Κατέθεσε απλώς την προσωπική του οπτική, παραδεχόμενος ότι η ιδέα του Θεού εξακολουθεί να τον απασχολεί, ακόμη κι αν δεν πιστεύει στην ύπαρξή του.
// ΣΧΟΛΙΑ
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει αυτό το άρθρο.