Η Μαριαλένα Ρουμελιώτη και ο Σάκης Κατσούλης πλέουν σε πελάγη ευτυχίας καθώς εδώ και λίγες ημέρες κρατούν στα χέρια τους το πρώτο τους παιδί, καρπός του έρωτά τους. Το ερωτευμένο ζευγάρι δεν έχει σταματήσει να βρίσκεται στο πλευρό του πρωτότοκου γιου τους, ενώ όπως αποκάλυψαν μέσα από τα social media, έλαβαν εξιτήριο και επέστρεψαν στο σπίτι τους προκειμένου να περάσουν οικογενειακές στιγμές.
Έλαβαν εξιτήριο από το μαιευτήριο ο Σάκης Κατσούλης και η Μαριαλένα Ρουμελιώτη μαζί με τον νεογέννητο γιο τους
«Γεμίσαμε αγάπη, ευχές και όμορφες στιγμές. Σας ευχαριστούμε όλους για τα υπέροχα δώρα και τις ευχές μας για τον μπεμπίνο μας! Και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον @omilosiaso για την εξαιρετική φιλοξενία και φροντίδα σε αυτές τις τόσο ξεχωριστές στιγμές» έγραψε ο Σάκης Κατσούλης σε ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, ενώ, δημοσίευσε και μία φωτογραφία με τον μπέμπη.
Οι δυσκολίες στην γέννα και οι 25 ώρες τοκετού
Λίγες ώρες μετά τη γέννηση, η Μαριαλένα επέλεξε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς της φίλους μια φορτισμένη ανάρτηση, περιγράφοντας όσα συγκλονιστικά έζησε στη διάρκεια του τοκετού. Όπως η ίδια αποκάλυψε ότι χρειάστηκε να περάσει μια εξαντλητική διαδικασία 25 ωρών. Όπως ανέφερε, έφτασε στα όριά της, αλλά δεν σταμάτησε να προσπαθεί ούτε στιγμή, έχοντας ως μοναδικό στόχο να κρατήσει το παιδί της στην αγκαλιά της. Στην ίδια ανάρτηση, η πρώην παίκτρια του Survivor τόνισε πως το πιο σημαντικό για εκείνη είναι ότι πάλεψε μέχρι τέλους, χωρίς να αφήσει τίποτα στη μέση, ακόμα κι όταν ένιωθε πως δεν είχε άλλη δύναμη. «Σημασία έχει να ξέρεις πως έδωσες ό,τι είχες», έγραψε μεταξύ άλλων, περιγράφοντας τη στιγμή ως μια εμπειρία που την άλλαξε βαθιά.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον Σάκη Κατσούλη, τον οποίο χαρακτήρισε στήριγμά της σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Η Μαριαλένα Ρουμελιώτη έγραψε αναλυτικά: «Μετά από 25 ώρες αγωνίας. 25 ώρες ελπίδας… 25 ώρες πόνου, δύναμης, υπομονής και ασταμάτητης προσπάθειας. 25 ώρες που πάλεψα με όλη μου την ψυχή για να σε φέρω στον κόσμο όπως είχα φανταστεί. 25 ώρες που ξεπέρασα τα όριά μου, που δεν τα παράτησα ούτε στιγμή, που συνέχισα να προσπαθώ ακόμα κι όταν ένιωθα πως δεν μου είχε μείνει άλλη δύναμη. Και αν υπάρχει κάτι που κρατάω από αυτές τις 25 ώρες, είναι ότι πάλεψα μέχρι το τέλος.
Και τελικά δεν έχει σημασία αν τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα είχες ονειρευτεί. Σημασία έχει να ξέρεις πως έδωσες ό,τι είχες. Πως στάθηκες εκεί μέχρι την τελευταία στιγμή. Πως πάλεψες με όλη σου την καρδιά. Και σήμερα είμαι ήσυχη. Γιατί ξέρω πως δεν θα μπορούσα να είχα δώσει τίποτα περισσότερο. Και στο τέλος, το μόνο που μετρούσε ήταν να είσαι εσύ εδώ. Στην αγκαλιά μας. Και να έχω δίπλα μου εκείνον. Το στήριγμά μου.
Εκείνον που κράτησε το χέρι μου στις πιο δύσκολες στιγμές, που μου έδωσε δύναμη όταν ένιωθα πως δεν είχα άλλη και που έζησε μαζί μου κάθε λεπτό αυτής της μάχης. Και τελικά δεν έχει σημασία ο τρόπος που έρχεται ένα παιδί στον κόσμο. Μετράει η αγάπη με την οποία το περιμένεις. Η δύναμη που ανακαλύπτεις μέσα σου για να το φέρεις κοντά σου. Και εκείνη η πρώτη στιγμή που το αντικρίζεις και ξαφνικά όλα σταματούν. Γιατί μπροστά σου βρίσκεται ολόκληρος ο κόσμος σου. Σε περιμέναμε μια ζωή. Και από σήμερα αρχίζει η δική μας»
