Ένα άκρως επικίνδυνο, δυνητικά θανατηφόρο παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες κατέρριψε ένας άνδρας από το Άινταχο των ΗΠΑ, ο οποίος ωστόσο ορκίστηκε να μην επαναλάβει ποτέ το συγκεκριμένο εγχείρημα.

Ο λόγος για τον Ντέιβιντ Ρας, ο οποίος κατάφερε να ισορροπήσει ένα αλυσοπρίονο (σε λειτουργία) στο πιγούνι του, για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία.

Ο Ρας, ο οποίος κατέχει τους περισσότερους ταυτόχρονους τίτλους παγκοσμιώς στα Ρεκόρ Γκίνες, πραγματοποίησε την απόπειρα αυτή τον Μάιο του 2025.

Ο οργανισμός που καταγραφεί τα ρεκόρ επιβεβαίωσε πλέον και επίσημα ότι ο τίτλος τού ανήκει.

Σε ανάρτησή του στο διαδίκτυο, ο Ρας περιέγραψε την εμπειρία του.

«Κάποια ρεκόρ είναι απλά. Κάποια είναι δύσκολα. Κάποια είναι σκέτος τρόμος. Το να ισορροπώ ένα αναμμένο αλυσοπρίονο στο πιγούνι μου εμπίπτει ξεκάθαρα στην κατηγορία του “τρομακτικού”, μια πρόκληση που μου πήρε χρόνια μέχρι να βρω έστω το κουράγιο να τη δοκιμάσω».

Για την προσπάθειά του, επέλεξε να χρησιμοποιήσει ένα ηλεκτρικό αλυσοπρίονο αντί για ένα βενζινοκίνητο, προκειμένου να αποφύγει τις απότομες και απρόβλεπτες κινήσεις που προκαλεί ένας δίχρονος κινητήρας.

Ωστόσο, ο Ρας εξήγησε ότι υπήρχαν ακόμη πολυάριθμα εμπόδια, συμπεριλαμβανομένου του λαδιού που έσταζε από τη λάμα στο πρόσωπό του, γεγονός που κατέστησε απαραίτητη τη χρήση προστατευτικών γυαλιών.

«Έπρεπε να κρατήσω το κέντρο βάρους ακριβώς πάνω από το πιγούνι μου, ενώ η λάμα περιστρεφόταν εκατοστά μακριά από το πρόσωπό μου. Το λάδι έσταζε κάτω και τα νεύρα μου είχαν χτυπήσει κόκκινο», δήλωσε ο Ρας.

Τελικά, κατάφερε να κρατήσει το αλυσοπρίονο σε ισορροπία για 4 λεπτά και 1,44 δευτερόλεπτα προτού το αφήσει να πέσει, χρόνος που ήταν υπεραρκετός για να του χαρίσει το παγκόσμιο ρεκόρ.

Παρά την επιτυχία του, ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να επαναλάβει το συγκεκριμένο εγχείρημα.

«Δεν έχω καμία επιθυμία να το ξανακάνω ποτέ αυτό, αλλά είμαι περήφανος που το ρεκόρ είναι δικό μου. Ήταν μια ισχυρή υπενθύμιση ότι, ενώ μπορούμε να πιέζουμε τους εαυτούς μας σε εξαιρετικά όρια, πρέπει επίσης να σεβόμαστε τις γραμμές ανάμεσα στην αποφασιστικότητα και την απόλυτη απερισκεψία».