Η δολοφονία της 60χρονης γυναίκας στο Αγγελοχώρι Θεσσαλονίκης από τον 47χρονο εν διαστάσει σύζυγό της συγκλόνισε την Ελλάδα. Ο δράστης καταδικάστηκε σε ισόβια και επιπλέον 12 χρόνια κάθειρξης από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης.
Ο 30χρονος γιος του θύματος, που επίσης τραυματίστηκε από τον δράστη, περιγράφει τις τραγικές στιγμές της δολοφονίας και εκφράζει την πεποίθηση ότι ο δράστης είχε προμελετήσει το έγκλημα.
Παρά την καταδίκη, ο γιος δηλώνει ότι το πένθος για την απώλεια της μητέρας του θα παραμείνει για πολλά χρόνια. Το δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό του δράστη ότι διέπραξε το έγκλημα εν βρασμώ και δεν του αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό.
Πιο αναλυτικά
Η δολοφονία της 60χρονης γυναίκας στο Αγγελοχώρι Θεσσαλονίκης απο τον 47χρονο εν διαστάσει σύζυγο της είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο. Ο δράστης καταδικάστηκε απο το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης σε ισόβια και επιπλέον 12 έτη κάθειρξης. Ο 30χρονος γιος του θύματος που μαχαιρώθηκε απο τον 47χρονο, μιλάει και περιγράφει όσα συνέβησαν.
Όλα έγιναν το πρωί της Κυριακής 01-12-2024 μέσα στο σπίτι του θύματος στο Αγγελοχώρι Θεσσαλονίκης. Μπροστά σε όλα όσα εκτυλίχθηκαν ήταν, εκτός απο την αδικοχαμένη γυναίκα και τον 30χρονο γιο της που τραυματίστηκε, η κόρη του κατηγορούμενου και ο δεύτερος γιος της 60χρονης και τον παρακαλούσαν να σταματήσει. Εκείνος όμως δολοφόνησε την 60χρονη εν διαστάσει σύζυγο του με μια μαχαιριά στην κοιλιά και άλλα δύο τραύματα στην σπονδυλική στήλη. Στη συνέχεια μαχαίρωσε τον 30χρονο γιο της στη μασχάλη και τον κυνήγησε μέχρι που κατάφερε να διαφύγει, υπέστη σοβαρή αιμορραγία και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.
Ο 30χρονος Νίκος μια μέρα μετά, σχολιάζει την απόφαση του δικαστηρίου μιλώντας :
«Με το δικαστήριο που έγινε μου ήρθαν πάλι όλα στο μυαλό. Δεν έχει αλλάξει τίποτα απο εκείνη τη μέρα. Είμαστε όλοι σε ένα βαρύ πένθος και αυτό θα μείνει για πολλά ακόμα χρόνια. Όταν είδα τον δράστη ξανά μπροστά μου χθές αισθάνθηκα ότι ζώ ξανά τα ίδια με εκείνο το πρωινό. Δικαιοσύνη υπάρχει τελικά και αυτός καταδικάστηκε. Όχι ότι θα γυρίσει πίσω η μητέρα μου, όμως τουλάχιστον αυτός τιμωρήθηκε για την πράξη την οποία έκανε».
Και συνεχίζει μιλώντας για το πως είναι ο ίδιος σήμερα και συγκλονίζει περιγράφοντας όσα έγιναν τη μοιραία μέρα:
«Σήμερα ευτυχώς είμαι καλύτερα, βέβαια όποτε αλλάζει ο καιρός το χέρι μου συνεχίζει και πονάει. Ψυχολογικά προσπαθώ μόνος μου να επανέλθω και να ξεπεράσω όσα έγιναν, όμως είναι ακόμα νωρίς. Μέσα στο μυαλό μου πάντα η μητέρα μου ήταν ένας καλός και ήσυχος άνθρωπος. Και την αγαπούσαμε πολύ όλοι μας. Με τον 47χρονο υπήρξαν και καλές μέρες στο σπίτι, υπήρξαν και άσχημες μέρες. Το τελευταίο διάστημα ήταν βίαιος. Με τα νεύρα του έσπαγε πράγματα μέσα στο σπίτι. Ξεσπούσε με έντονες φωνές στη μητέρα μου. Και μια μέρα πριν το έγκλημα είχε σπάσει τις κάμερες που είχαμε στο σπίτι. Φαίνεται πως το είχε προμελετήσει, ότι από μέρες είχε σχεδιασμένη τη δολοφονία.
Εκείνο το πρωί ήμουν στο σπίτι μαζί με τη μητέρα μου, τον αδελφό μου και τη σύζυγο του με το παιδί τους. Είχε έρθει αυτός και έκανε τον καφέ του. Με τη μητέρα μου είχε χωρίσει και είχε φύγει απο το σπίτι, τουλάχιστον 4 μέρες πριν. Αφού ήπιε τον καφέ του ξεκίνησαν όλα. Η μητέρα μου καθόταν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της. Την πλησίασε κρατώντας μαχαίρι και της ζήτησε να πάει μαζί του στο αυτοκίνητο. Πιστεύω πως ήθελε να την πάει σε κάποιο σημείο για να της αφαιρέσει τη ζωή. Ημούν παρών. Τα είδα όλα με τα μάτια μου. Φώναζε ο ίδιος, σηκώθηκαν ο αδελφός μου, η αδελφή μου, τα μωρά. Απο την τραπεζαρία βρέθηκαν στην κουζίνα και εκεί έγινε το μοιραίο. Η πρώτη μαχαιριά που της κατάφερε ήταν στην κοιλιακή χώρα. Μετά του επιτέθηκα εγώ. Έπρεπε να τον σταματήσω. Και τότε μαχαίρωσε και εμένα στο χέρι. Πάνω στον πανικό μου έτρεξα να φύγω για να σωθώ, να γλιτώσω. Αν έμενα στο σπίτι σίγουρα θα είχε σκοτώσει και εμένα. Με κυνηγούσε πρώτα με τα πόδια, μετά γύρισε να πάρει το αυτοκίνητο. Εκείνη τη στιγμή πρόλαβα και βρήκα τρόπο να κρυφτώ και έτσι σώθηκα. Έκανε τον γύρο του τετραγώνου και δεν με βρήκε. Μετά πήγα προς την παραλία και απο την αιμορραγία που είχα πίστευα ότι θα άφηνα εκεί την τελευταία μου πνοή. Όμως για καλή μου τύχη άκουσα το αυτοκίνητο του αδελφού μου, βγήκα έξω στον κεντρικό δρόμο, με είδε, σταμάτησε και κατέληξα πρώτα στο Κέντρο Υγείας και μετά στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο.
Ζώ απο θαύμα σήμερα. Μόνο που δεν προλάβαμε να σώσουμε τη μητέρα μας. Αυτός ζήλευε πολύ, ζήλευε τους πάντες, ακόμα και εμάς».
Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης έκρινε ομόφωνα ένοχο τον 47χρονο και τον καταδίκασε σε ισόβια με επιπλεον 12 χρόνια κάθειρξη για ανθρωποκτονία τετελεσμένη και σε απόπειρα απο πρόθεση, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία, απέρριψε τον ισχυρισμό ότι διέπραξε την ανθρωποκτονία εν βρασμώ, ενώ δεν του αναγνωρίστηκε κανένα ελαφρυντικό.
